writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

520-Lang geleden...maar bewaard

door andremoortgat

Vlinder bloesems
tussen wilde struiken
koude bemoste stenen.

Jij overleden ...nog
voor je het volle
leven kende .... door
de wind verstrooid

Jouw as waaide plots op
om in oneindige
leegheid te verdwijnen

Dat houten brugje daar,
dat ons beide oevers
verbondt ...was ook ons
verbond dat wankel
overeind bleef

Jou nog even mogen zien
daar op die plaats met
jou voor 't verval ...
nu in volle bloei

In eeuwige afwisseling
laatste keer bij die
oude wilg, ...spiegel-
leunend over de beek
"Jou nog te mogen zien"!

Die wens neergeschreven
aan mijn schrijftafel maar
de avondwind kwam

En blies weg
mijn spinrag van
wens, belofte...
gedachten en
gedichten

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    een mens is pas 'echt' dood als niemand nog aan hem denkt
    andremoortgat: Idd Ivo
    Dank voor reactie
  • elze
    zo als Ivo het zegt ,,,
    andremoortgat: Idd. En dank om langs te komen
  • teevee
    Toevallig moet ik morgen
    een vriend helpen begraven
    die qua jeugdige snelheid
    veel harder kon draven
    andremoortgat: Snelle lopers...toendertijd
    nu zijn we vitesse kwijt
  • CHRIS
    dat brugje was liefde
    dat brugje is het pad der liefde tussen hemel en aarde
    andremoortgat: Mooie reactie
    Dank je wel Chris
  • Kat
    Ik ben pas echt dood als je mij bent vergeten is een gezegde toch?
    andremoortgat: Zeker bezongen en waar !
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .