writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (10)

door koyaanisqatsi

'Mag ik mee gaan demonstreren, papa?' vroeg Imane, terwijl ze smekend aan de broekspijpen van haar vader ging hangen.
'Nee, mijn engeltje, daar ben jij nog veel te klein voor,' lachte hij.
Imane's gezichtje vertrok meteen en algauw stond er een glans van tranen in haar grote, bijna zwarte ogen.
'Maar jij mag met mij een ijsje gaan kopen,' haastte hij zich troostend.
Zijn meisjes niet te veel verwennen was altijd al een evenwichtsoefening geweest. Wat Zainab en Farida betrof, werd het naarmate ze ouder waren stapsgewijs gemakkelijker. Hun wensen hadden immers steeds meer betrekking op de grote buitenwereld en daarin viel het hem minder moeilijk om grenzen te trekken, ook al had hij zijn twijfels of hij er goed aan had gedaan zijn toestemming te geven om aan de demonstratie deel te nemen. Maar wat de kleine Imane aanging, bleef het zo goed als onmogelijk om een weigering niet te compenseren. Een pruillipje volstond om zijn hart te doen smelten en gelukkig kende hij de kunst om kinderverdriet met kleinigheidjes waar kinderen grote waarde aan hechten in een onbetaalbare glimlach te doen omslaan, zoniet was hij ongetwijfeld al lang de slaaf van de eindeloze liefde voor zijn dochters geweest.

'Breng voor mij ook maar een ijsje mee,' zei Halima.
'Moet jij niet op je figuur letten?'
'Jij moet veel zeggen,' repliceerde Halima terwijl ze met haar kin naar zijn lichtjes uitgezakte buik wees.
'Maar ik neem geen ijsje.'
Hij klonk wat brommend, omdat zijn buikje hem wel degelijk stoorde; veel meer dan de uitgezette dijen van zijn vrouw, die hij zelfs alsmaar verleidelijker vond.
'Ik plaagde je maar,' sprak hij in Halima's oor waarna hij haar een tikje op haar kont verkocht.
'Dat weet ik,' glimlachte ze, verliefd alsof haar man nog maar pas haar hart veroverd had.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    mooi mooi
    koyaanisqatsi: DANK DANK
  • tessy
    opnieuw heel mooi bevonden, zeer vlot geschreven.
    koyaanisqatsi: ik hoop het zo te houden (thnks)
  • Mephistopheles
    Een klein beetje dijen kan geen kwaad bij een vrouw, is beter dan een visgraat reet dat in mekaar lijkt te klappen...
    Enfin, tot deel 11 zou ik zo zeggen
    koyaanisqatsi: Zo denk ik er ook over. Weg met de panletten-industrie.
  • jack
    Ik struikel over het feit dat een heel jong kind blijkbaar het woord "demonstreren" in de mond neemt. Het is nogal een mondvol voor een kind he, zelfs als het alleen maar nazeggen is. Nuja dat is een detail maar met zo'n korte tekst kan ik het me permitteren te gaan muggeziften he ;-)

    Zelf hou ik niet van dijen, hoe smaller hoe beter (zonder chauvinistisch te willen klinken, het is gewoon een kwestie van smaak, zeker?)...
    koyaanisqatsi: Ik wilde haar eerst 'demonteren' doen zeggen, maar dat vond ik zo professor Gobelijnachtig klinken dat ik het maar gelaten heb...

    Over smaken valt niet te redetwisten, nietwaar? :-)
  • Ghislaine
    Dit is een tikkeltje te romantisch om geloofwaardig over te komen met mensen die ervaring hebben in Moslim gezinnen.
    Ze verwennen hun dochters nooit of ze engeltje noemen. Voor hen bestaan geen engelen en 'djins' zijn slecht. Om dan nog maar niet te spreken van mannen die liever van vrouw wisselen als geen zoon komt na het tweede kind.
    koyaanisqatsi: ???
  • ppe
    Ghislaine mag ik vragen van waar die zekerheden dat het niet anders is en wel is hoe je het hier voorstelt?

    mooi beschreven
    koyaanisqatsi: thnks
  • Wee
    Je wordt bedankt, zegt dit smalledijstertje :(
    Maar je stukje is groots, dus nogmaals: bedankt!
    xxx
    koyaanisqatsi: :-)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .