writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TAKBIR (23 -1)

door koyaanisqatsi

Alsof één enkele uitwisseling van een blik zou volstaan om zijn geheim te verraden, had hij de hele ochtend ieder oogcontact met Halima vermeden, en de bange gedachte dat zijn ontwijkende houding vroeg of laat haar argwaan zou wekken, had daar niets aan kunnen veranderen.

Imane was ontroostbaar. Haar zussen zouden op televisie verschijnen en zij had niet mee gemogen. Verteerd door het typische, frustrerende verdriet van een kind dat hetzelfde leven als haar grotere zussen wil leven, had ze zich in haar kamer teruggetrokken met de brommende woorden: 'En ik kom niet naar de teevee kijken als Farida en Zainab daar zijn!
Zelf keek hij naarmate de klok verder tikte steeds meer naar het debat uit, al was het maar om zijn zinnen te kunnen verzetten.
Maar toen het eindelijk zo ver was, werden zijn gedachten zodanig door het incident van de vorige avond opgeslorpt dat hij nauwelijks enige notie had van wie de deelnemers aan het debat waren. De moderator stelde hen één voor één voor, maar ze ontsnapten aan zijn wazige waarnemingsvermogen als geesten uit een droomwereld. Zijn hoofd werd steeds zwaarder, alsof het als een ruïne overwoekerd werd door alsmaar oprukkend onkruid, en ondanks al de onrust die in hem woedde, voelde hij zich steeds slaperiger worden.
De koffie die Halima voor hem neer zette was dan ook meer dan welkom en bracht hem min of meer terug naar de wakkere wereld.
Hij herkende de schooldirecteur, de heer Stas, die zoals altijd de indruk wekte zowel een streng als minzaam persoon te zijn, en die van de moderator de toelating kreeg om de spits af te bijten.
De man was klaar en duidelijk: de hoofddoeken werden verboden omdat meisjes die geen hoofddoek droegen steeds vaker het slachtoffer werden van intimidatie, beledigingen en pesterijen. De school was altijd een toonbeeld van tolerantie geweest, en precies deze verdienste had hem ertoe aangezet het enige argument waarop deze uitingen van religieuze onverdraagzaamheid steunden, met name de hoofddoeken, uit het schoolbeeld verwijderen.'
'Daar valt op zich toch weinig tegen in te brengen,' concludeerde de moderator, waarna hij zich met een geforceerd vragende blik tot Rania richtte.
'Juffrouw Assad?'
Op het scherm kwam Rania schokkend volwassen over. Ze leek nauwelijks op het jonge meisje dat ze in werkelijkheid was. Overdreven opgemaakt, vielen haar wimpers en wenkbrauwen donkerder en zwaarder uit en waren haar jukbeenderen geprononceerder in haar smalle gelaat aanwezig, hetgeen haar een strengheid gaf die mijlenver afstond van de frivoliteit die bij haar leeftijd paste.
Ze schraapte haar keel, wat een slecht begin was, aangezien het haar zenuwachtigheid al te zeer accentueerde, en repliceerde: 'Ja, vooraleer ik hierop zou willen reageren, meneer de moderator, wens ik eerst het volgende recht te zetten: u kondigde mij zonet aan als de vertegenwoordigster van de hoofddoekendraagsters, maar dat ben ik dus niet. Ik vertegenwoordig alle meisjes van de school, en in ruimere zin zelfs alle studenten, dus ook de jongens. Want het gaat hier dus niet om de belangen van één bepaalde groep leerlingen, maar om het verdedigen van een verworven recht dat ons dreigt afgenomen te worden omdat bepaalde individuen dit recht misbruiken om sommige medeleerlingen het leven zuur te maken. Kortom, een recht wordt afgeschaft omdat er her en der sporen zijn van het bedrijven van onrecht. En dat is naar onze mening de wereld op zijn kop. Men sluit toch ook niet de volledige bevolking van een land op omdat er zich misdadigers onder bevinden? '
De moderator richtte een uitnodigende blik op een derde deelnemer: een opvallend keurig gekapte man van middelbare leeftijd, in een afgeborsteld maatpak.
'Meneer Viljoen?'
De man grijnsde, alsof hij geamuseerd naar Rania's woorden had geluisterd, maar liet zijn grimas meteen omslaan in een gelaatsuitdrukking van berekende ernst.
'Ik zou de juffrouw er eerst en vooral attent op willen maken dat het dragen van een hoofddoek geen door één of andere wet vastgelegd recht maar hoogstens het verlenen van een gunst ten voordele van een minderheid van de bevolking genoemd kan worden. En als deze minderheid van oordeel is dat zij deze gunst mag aanwenden om haar wil aan andersdenkenden op te dringen, dan creëert zij een probleem waar slechts één kordate oplossing voor is: en dat is een algemeen hoofddoekenverbod. Want laten we wel wezen: het probleem stopt niet bij de schoolpoorten, het is aanwezig in alle geledingen van het openbare leven. Een hoofddoekenverbod op school zal de meisjes die niet aan de tirannie van het fundamentalisme toegeven misschien wel binnen de schoolmuren beschermen, maar zal hen daarbuiten nog net zo goed blootstellen aan discriminatie en onderdrukking.'
'Wie is die man?' vroeg Halima, die er was komen bijzitten.
'Geen idee,' mompelde hij -hij dacht de kerel al eerder gezien te hebben, in verband met de publicatie van één of ander boek, maar helemaal zeker was hij niet.
'Dan hebt u niet goed naar mijn woorden van daarnet geluisterd, meneer,' beet Rania, iets te giftig. 'Die minderheid waar u het over heeft, wenst niemand iets op te dringen. U identificeert een stel fanaten en macho praatjesmakers met een hele bevolkingsgroep die precies dezelfde, eenvoudige verlangens koestert als de overgrote meerderheid van de bevolking: namelijk vreedzaam proberen een fatsoenlijk leven op te bouwen.'
'En dat staat of valt met het dragen van een hoofddoek?' reageerde Viljoen beheerst.
'Het dragen van een hoofddoek is niets anders dan een religieuze beleving, meneer, en in een land waar godsdienstvrijheid heerst, is dat…'
'Goed dat u het zegt, juffrouw,' onderbrak Viljoen, 'godsdienstvrijheid! In sommige moslimlanden volstaat het om het woord uit te spreken om in de gevangenis te belanden.'
'Meneer, volgens mij gaat dit debat over een verbod op hoofddoeken op een school in de deze stad, in dit land, en zijn we niet bezig met het proces te maken van landen die soera twee vers tweehonderd zes en vijftig met de voeten treden. Trouwens, mag ik vragen wat ik, of mijn zusters, of mijn broeders, met deze zogenaamde moslimlanden te maken hebben? Vier vijfden van de betrokken leerlingen is hier geboren, net zoals zestig procent van hun ouders. Tien procent van ons heeft zelfs minstens één grootouder die hier geboren is.'
'Dat maakt u natuurlijk niet minder moslim, juffrouw. En we weten ondertussen allemaal wel waar moslims voor staan. Per slot van rekening wordt de islam niet voor de niets de godsdienst van het zwaard genoemd.'
'Excuseer?!' reageerde Rania deels verwonderd, deels nijdig.
'Misschien moet u mijn boek maar eens lezen. Dat zou uw onwetendheid beslist van pas komen.'
Nu wist hij het weer: Johan Viljoen, de vent die bezig was Rania de gordijnen in te jagen, was de auteur van 'De Religie van het Zwaard', een controversieel werk dat zogezegd op basis van historische feiten de ontegensprekelijk gewelddadige natuur van de Islam blootlegde. Bij de presentatie van het boek was er een rel ontstaan met enkele protesterende moslims, wat achteraf gezien de auteur uitstekend van pas was gekomen. Want dankzij de opschudding haalde hij de teeveejournaals en de voorpagina's van de kranten, en kreeg zijn werk onverwacht het quadraat van de aandacht dat het in werkelijkheid waard was.
In de teeveestudio viel een korte, ongemakkelijke stilte. De camera richtte zich op Rania, die even de draad kwijt leek, maar zich gelukkig meteen herpakte.
'Van uw boek weet ik alles wat ik er van moet weten, meneer Viljoen. U vertelt trouwens niks nieuws. De boekhandels puilen uit van literatuur die het duivelse karakter van onze godsdienst moet bevestigen. Verhalen en getuigenissen over gediscrimineerde of mishandelde vrouwen, vervolgde homo's, gedwongen huwelijken, niets ontziende terroristen, brutale dictaturen, slavenhandel, religieus fanatisme, alle denkbare soorten onderdrukking… Het aantal publicaties is al lang niet meer te tellen en telkens weer is er die ene doorslaggevende leidraad: de Islam. Je hoeft niet eens naar dit soort boeken te zoeken, je struikelt er gewoon over! Wat niet kan gezegd worden over diezelfde ontsporingen in andere culturen of geloofsgemeenschappen, want dan heb je plots een vergrootglas nodig om wat leesvoer te vinden. De situatie van de vrouw in Latijns Amerika bijvoorbeeld? Of…'
'Nu wijken we wel erg ver af van het onderwerp, juffrouw Assad,' onderbrak de moderator.
'Zie jij Farida of Zainab zitten?' vroeg Halima.
Zijn ogen begonnen vluchtig de kleine, u-vormige tribune op de achtergrond af te tasten. Hier en daar bevond zich wel een jongere tussen het publiek, maar over het algemeen werd de tribune bevolkt door mannen en vrouwen van middelbare leeftijd.
'Nee,' mompelde hij, 'ik zie ze niet.'
'Vreemd toch, ik herken trouwens niemand van hun school. Jij?'
'Ik? Ik probeer het debat te volgen, Halima,' snauwde hij, geïrriteerd door de manipulerende interventie van de moderator, maar nog meer door steeds breder uit deinende beelden van Samia, die zich langzaam maar zeker begon te ontpoppen tot een kwelgeest.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    mooi mooi heel interessant en terecht ..
    koyaanisqatsi: met vakantie-excuses voor de lange onderbreking... ;-)
  • Ghislaine
    De ontsporing in de andere relegieen dwingen ons niet tot dergelijke maatregels. De verbanning van Kerstbomen in onze openbare diensten is er gekomen door toedoen van de Islam. Daarom, vodden tussen hun vier muren, op straat zonder die balen. En alle helemaal zonder burka graag. Daar kan onder zitten wat wil en als die maatregel er was doorgekomen mochten we geen fouillering meer doen. Er is een andere mogelijkheid met de laatste groep: Afschieten!!
    koyaanisqatsi: Afschieten? Bedoel je zoals Oulematou Niangadou en de kleine Luna, misschien?
  • jack
    KWadraat! :-)

    De vakantie heeft u duidelijk deugd gedaan!
    Je beschrijft de geestestoestand van je hoofdpersonage prachtig.
    En ook die dialoog is erg overtuigend. Zo overtuigend zelfs, dat ik me afvraag of hij misschien echt heeft plaatsgevonden?

    Hoe het ook zij: heel knap stuk!
    koyaanisqatsi: Chukran!! ;-)
  • ppe
    Prachtig stuk

    heb er van genoten. dialoog vind ik ook overtuigend maar had wel interessant gevonden als je nu ipv die Viljoen iemand had gehaald die wat minder brainwashed. dat zou discussie harder maken volgens mij
    maar dat zal ongetwijfeld meer energie vergen :)
    koyaanisqatsi: Viljoen is een verwijzing naar een 'groot islamkenner' die niet zo lang geleden een 'boek' over het onderwerp heeft uitgegeven en al jaren poging doen om een heel land te brainwashen. (Waar hij nog in slaagt ook)
  • Mephistopheles
    Welcome back in Vlaanderen vakantieland, my friend
    graag gelezen,
    bierdrinkende groet
    koyaanisqatsi: santé! ,-)
  • manono
    Ik vind de argumenten van Viljoen (wat een ongelukkige naam!) niet uit de lucht gegrepen.
    Volgens mij is er wel een teken aan de wand. In Humo is een heel artikel gewijd aan een nieuw boek met vermelding van andere boeken die bestempeld worden als paniekzaaiers.
    Ik heb geen enkele gelezen maar stel vast dat hun verschijning wel degelijk een teken aan de wand is.

    Wat 'brainwashen' betreft : dat gebeurt overal en door alle instanties, zelfs opvoeding is een vorm van brainwashen. De kunst is om objectief te blijven en een bepaalde immuniteit aan te kweken. Zeer moeilijk!
    koyaanisqatsi: Bedoel je die (laatste) Humo waarin de Humoreporter De Winter een Islamkenner noemt? Wat is de volgende stap? Goebbels een specialist in het Jodendom noemen?
    De auteur van dat boek vermeld o.a. dat vrouwenbesnijdenis in Oost-Afrika als een islamitem in andere Islamregio's afgekeurd wordt. Zoveel weet de brave man er dus vanaf: vrouwenbesnijdenis dateert van lang voor de Islam en heeft er dus geen yota mee te maken. In hetzelfde interview beweert de auteur dat hij minder van de Islam afweet dan de moslims. Vanuit een bepaald oogpunt kan je dan maar beter geen boek over de Islam schrijven. Want een meerderheid van de moslims weet geen bal van de Islam af. (vandaar dat ze ook zo kwetsbaar zijn voor manipulatie)
    De Islam bedreigend voor het Westen? Zullen we eens aan de Irakezen en Palestijnen gaan vragen...
  • Wee
    Knap!
    x
    koyaanisqatsi: thnks
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .