writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (11)

door koyaanisqatsi

Overvallen door dorst begaf Max zich meteen naar de keuken. Daar trof hij 'de ballerina' aan, op de stoel die ze zowat als de hare had gemonopoliseerd, gebogen over een reclameblaadje dat barstte van misleidende slogans die de indruk moesten wekken dat alles in de wereld zo goed als gratis te verkrijgen was.
Omdat ze een storende somberheid uitstraalde probeerde Max 'de ballerina' al geruime tijd zoveel mogelijk te vermijden maar zijn verlangen naar vers gezette koffie was zo groot dat hij ditmaal bereid was haar gezelschap voor even te verdragen.
'Moet u ook koffie?' vroeg hij terwijl hij de kan van het koffiezetapparaat met water vulde.
'Als u dan toch gaat zetten…'
In afwachting van zijn verse koffie keek Max, leunend tegen de stijl van het keukenraam, naar buiten. De meeste huizen in de omtrek hadden een kleine tuin, meestal overwoekerd met onkruid en plantengroei. Een paar tuintjes, uitzonderingen, waren netjes verzorgd met bloemperkjes en goed onderhouden gazon. In één daarvan speelden enkele kinderen blindemannetje, wat niet zonder gevaar was omdat er in het midden van de tuin een houten schommel stond. Toch lukte het diegene die geblinddoekt was probleemloos de schommel te ontwijken, wat voor Max het duidelijke bewijs was dat hij kon zien en dus vals speelde. Heel even overwoog hij daarom het raam te openen en de andere kinderen hiervan op de hoogte te brengen, maar hij zag al meteen het kinderachtige van deze intentie in en bleef dan maar geamuseerd naar hun spel staren.
'Ik denk dat de koffie klaar is,' liet 'de ballerina' zich even later ontvallen.
'Inderdaad,' zei Max, om toch maar iets terug te zeggen.
Hij schonk twee bekers in en zette zich beleefdheidshalve aan tafel, al had hij zich veel liever meteen op zijn kamer teruggetrokken.
'De ballerina' bedankte hem met een hoofdknik, vouwde het reclameblaadje op en vroeg: 'En waar hebt u al die tijd gezeten?'
Max, verrast door de vraag, vooral omdat 'de ballerina' ze op uiterst bemoeizuchtige toon had gesteld, stamelde: 'Euh… Ik ben een wandeling gaan maken.'
'Ook niet uw gewoonte,' merkte 'de ballerina' op.
'Nee,' zuchtte Max, 'dat is wel het minste wat je kan zeggen. Het was zelfs de eerste keer dat ik een voet buitenzette sinds ik hier…'
'Dat weet ik wel,' onderbrak 'de ballerina' kortaf.
Ze graaide het reclameblaadje opnieuw vast en sloeg het geïrriteerd terug open, alsof ze zonder woorden wilde zeggen dat de conversatie voorbij was. Max, die niet het minste zin had om het gesprek, waar hij al niet naar had uitgekeken, nieuw leven in te blazen, beschouwde zich door dit gebaar evenwel zo onbeschoft behandeld dat hij vervolgde: 'En dan was ik nog zo onhandig om te verdwalen!' zei hij, opzettelijk zijn stem wat verheffend.
'De ballerina' richtte meteen haar blik op en begon hem diep in de ogen te kijken.
'Te verdwalen?'
Max knikte, genietend van een binnenpretje omdat hij klaarblijkelijk een snaar had geraakt.
'Een jong meisje heeft me de weg gewezen.'
'Een jong meisje? Wat bedoelt u met: een jong meisje?'
'Wat bedoel ik met een jong meisje?'
'Ja! Bedoelt u daarmee een nog erg jonge vrouw, of een kind?'
'Een kind in dit geval.'
'De ballerina' nipte van haar koffie, zette de beker weer op tafel en bleef Max aankijken.
'U moet zich de weg laten wijzen door een kind?'
'Ik had geen keus; ik wist het adres van het huis immers niet.'
'Maar dat jonge meisje, dat kind, wist u dus wel de weg te tonen?' vroeg 'de ballerina' waarna ze haar beker weer naar haar lippen bracht.
'Een kind met bijzondere vaardigheden, dat is wel duidelijk.'
'De ballerina' zette, zonder een slok te hebben genomen, haar beker met een klap terug op tafel, sprong overeind en stormde de keuken uit.
De koffie was over de rand van de beker gespat en had zich in de vorm enkele plasjes rondom de beker verspreid. Max stond recht, liep naar het aanrecht om een vaatdoek te pakken en veegde de tafel schoon. Hij twijfelde of hij de beker, die nog halfvol was, zou laten staan of de inhoud ervan in de gootsteen moest gieten. Na even te hebben geaarzeld opteerde hij voor het eerste. Vervolgens hij spoelde de vaatdoek uit, slaakte een zucht, ging weer zitten en dronk zijn beker leeg, ook al was zijn verlangen naar de versterkende smaak van koffie danig getemperd.

 

feedback van andere lezers

  • jack
    Welwel, Max is een "nieuwe man"! Zo ijverig met de vaatdoek... bewonderenswaardig.
    Als die ballerina aan mijn keukentafel zat, had ik er allang voor gezorgd dat ze écht iets had om over te zagen ;-)
    koyaanisqatsi: God weet is Max wel geen man...
  • hettie35
    Weer graag gelezen,
    groetjes Hettie
    koyaanisqatsi: weer bedankt Hettie
  • tessy
    Oei die ballerina weet meer over dat meisje..??
    koyaanisqatsi: ik zou het niet weten... :-D
  • Dora
    Weer genoten, je weet iets vrij eenvoudigs een spannende lading mee te geven .
    (Het woord kieperen zou ik echter voor een ander vervangen, het lijkt uit een ander verhaal te zijn "gewieberd", < : ))).
    koyaanisqatsi: Ik twijfelde er ook aan. Kieperen is meer iets om in een humoristische tekst te gebruiken. thnks.
  • elpe
    Ik heb even een paar stukjes bijgelezen. Je schrijft heel spannend. Weeral graag gelezen.
    koyaanisqatsi: thnks again
  • Wee
    'k Moet even verhuizen de komende dagen, maar
    als alles wat op orde is, (her)lees ik je verder.
    x
    koyaanisqatsi: was de verhuis geslaagd?
  • Mephistopheles
    Goed dat Max die andere kinderen niet op hoogte bracht over het vals spelen van de geblinddoekte, want dan zou hij een verklikker zijn en mijn sympathie niet meer hebben. Niet dat mensen echt mijn sympathie nodig hebben hoor. Ik merk dat de meeste zonder kunnen..
    koyaanisqatsi: Het hangt er van af wie ge verklikt natuurlijk... Vieze bisschoppen en andere figuren van dat slag mogen ze voor mijn part zoveel verklikken als ze willen.
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .