writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (15)

door koyaanisqatsi

Aangezien het er naar uitzag dat hij nog wel een tijdje in huis van Pruisisch Blauw zou moeten verblijven besloot Max om een baantje te zoeken. Hij scheerde zich netjes, kamde zijn haren in de juiste golven, borstelde zijn kleren en begaf zich op pad, ditmaal met het adres van het huis duidelijk in het hoofd geprent.
Nog maar net om de hoek stuitte hij op een kruidenierszaak waar naast de ingang in brede krijtletters op een bord 'WINKELHULP GEZOCHT' stond geschreven. Max aarzelde even, omdat hij niet de minste werkervaring had in deze richting, maar besloot toch om zijn kans te wagen. Hij ging de winkel binnen, waar niemand kwam opdagen tot hij na enkele minuten van geduldig wachten een paar maal luid begon te kuchen. Toen kwam er vanuit een achterin de zaak gelegen keldertrap een al tamelijk oude man tevoorschijn geklommen. Met zijn warrige, dikke grijze haren, een gelijkaardige snor en een brilletje op het puntje van zijn neus, had de man eerder iets van de karikatuur van een verstrooide professor dan van een kruidenier, ook al droeg hij een grijze stofjas waarvan de borstzakjes waren bestikt met emblemen uit de groenten- en fruitsector.
'Mmm…' mompelde de man terwijl hij zijn kin vooruitstak.
'Het was voor het baantje?' zei Max, zo enthousiast mogelijk glimlachend.
'Oh,' reageerde de man, waarna hij met bevende hand zijn bril afnam. 'Tja… Ik dacht eerder aan een jong iemand; zo'n sukkelaartje dat de dom is om het te helpen donderen, of een sloortje dat geen studiekansen heeft gehad. Per slot van rekening is het heel eenvoudig werk. Veel meer dan wat schappen vullen, de vloer dweilen en zo nu en dan de ramen zemen komt er eigenlijk niet bij kijken.'
'Ik wil het best proberen,' zei Max. Hij kon het niet helpen maar hij begon hoe langer hoe meer naar een compleet nieuwe ervaring te verlangen.
De kruidenier zette zijn bril weer op, keek vervolgens taxerend over zijn brillenglazen heen naar Max en antwoordde: 'Maar… U bent een erudiet iemand... Of vergis ik mij?'
'Ach, daar zou ik niet al te zwaar aan tillen. Per slot van rekening, meneer, wat is erudiet? Wat koopt men voor erudiet?'
'Mmm, tja, zo had ik het nog nooit bekeken, al zou ik dat, vanuit het oogpunt van een koopman, op zijn minst al eens in overweging hebben kunnen nemen. Nu ja, waarom niet? Maar, als u er geen bezwaar tegen hebt, zou ik het wel eerst willen bespreken met mijn echtgenote, aangezien zij ook haar aandeel in de zaak heeft.'
'Daar heb ik geen problemen mee.'
'Dan zal u het ook niet erg vinden als ik u eerst een keertje aan haar voorstel?' vroeg de kruidenier opvallend voorzichtig.
'Absoluut niet.'
'Komt u dan maar even mee,' zei de kruidenier, waarna hij een bezorgde zucht slaakte waarvan Max de reden niet begreep.

 

feedback van andere lezers

  • hettie35
    Het blijft me boeien,
    groetjes Hettie
    koyaanisqatsi: Hopelijk blijft het zo tot het eind. ;-)
  • Mephistopheles
    Wat je met erudiet kan kopen weet ik eigenlijk ook niet. Ik ben al blij dat ik weet wat het wil zeggen. Max heeft trouwens wel heel sobere ambities als hij bij een kruidenier wil gaan werken. Het is maar dat Pruisisch blauw me eerder het type lijkt dat met een advocaat of dokter zou aanpappen
    koyaanisqatsi: Als beoefenaar van twaalf stielen en dertien ongelukken moet ik zeggen dat de functie van kruideniershulpje inderdaad getuigt van sobere ambities.
  • jack
    Welwel, het eerste "normale" personage! Op het eerste zicht althans. Zo een glimpje platte realiteit contrasteert wel mooi met de rest van je verhaal :-)
    koyaanisqatsi: Normaal? Hij doet mij denken aan de vader van Pinocchio!
  • Dora
    Dat dondert lekker sloor weer voor de domme vandaag...
    Goed idee. Voor de kleine Spruit koopt u hier Groente en Fruit.
    Leuk: De kruidenier (geen groenteboer) zette zijn bril weer op, keek vervolgens taxerend over zijn brillenglazen heen. Ja, ik zie wel eens mensen die dat doen... Ben benieuwd...
    (omdat hij niet DE minste werkervaring had in deze richting,)

    koyaanisqatsi: Zo'n mooi woord toch: kruidenier... :-) en idd... DE ipv HET
    thnks as usual
  • tessy
    Helaba een sloortje dat te dom is om te helpen donderen en daarom maar ramen lapt en vloeren dweilt...als huisvrouw protesteer ik hier heftig tegen ;-)
    Maar ik blijf wel nieuwsgierig naar de kruideniersvrouw, daar is waarschijnlijk iets niet pluis mee..
    koyaanisqatsi: Niemand beweert dat de kruidenier zijn mening correct is. De auteur, bv., gelooft niet in mensen die maar voor één ding goed zijn. Ben trouwens als menigmaal "hooggeplaatsten" tegen het lijf gelopen waarvan de domheid onvoorspelbare proporties aannam. ;-) En die kruideniersvrouw... Tja...
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .