writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (17)

door koyaanisqatsi

De kruideniersvrouw lag in een groot bed, in een piepkleine kamer van muren met een leemkleur. Ze had een wit laken tot net onder haar kin opgetrokken, waardoor alleen haar hoofd zichtbaar was, dat zodanig diep in een enorm kussen was gezonken dat het op het weerzinwekkende af klein leek. Ze had een tamelijk rimpelig gezicht, een kleine maar zeer puntige neus en donkere bijna zwarte ogen die, in contrast met haar ouderdom, een jeugdige glans hadden. Van haar haren was door het kussen nauwelijks wat te zien, maar het was wel duidelijk dat ze grijs waren, met hier en daar nog een lokje zwart, als getuige van haar vervlogen jeugd.
'Neem me niet kwalijk, jongeman, dat ik u hier, aan de voet van mijn ziekbed, moet ontvangen,' zei ze met een schrale stem, 'maar zoals u ziet ben ik bedlegerig.'
De kruidenier knipoogde zo ostentatief naar Max dat het zijn echtgenote onmogelijk kon zijn ontgaan.
'U hoeft zich helemaal niet verontschuldigen, mevrouw,' antwoordde Max, 'dit is per slot van rekening geen lot waarvoor u gekozen hebt.'
In de overtuiging dat Max op het zwartgallige af het spel meespeelde, gaf de kruidenier hem enkele schouderklopjes.
'Dat is zo, jongeman, dat is zo, maar u zou ervan versteld staan hoe weinig begrip sommigen mensen voor een bedlegerige kunnen opbrengen.'
Max richtte zich instinctief tot de kruidenier, die de tip van zijn rechterschoen stond te bestuderen en zei: 'Ach, mevrouw, u moet zich niet al veel laten beïnvloeden door de meningen en gedachten van anderen.'
De kruideniersvrouw begon geamuseerd te giechelen, zo lang dat Max en de kruidenier er ongemakkelijk van werden. Na verloop van tijd kreeg de kruidenier het er zelfs zodanig van op de heupen dat hij haar met enkele zware kuch- en rochelgeluiden tot stilte probeerde aan te manen, maar zonder succes. Het kleine, bijna door het kussen verzwolgen hoofd van de vrouw bleef onophoudend schokken van het lachen tot een hoestbui haar uiteindelijk verplichtte het wat kalmer aan te doen.
'Jongeman,' ging ze daarna, na enkele keren naar adem te hebben gehapt, verder: 'Denkt u niet dat u te zeer ontwikkeld bent voor het baantje van kruideniershulp? Per slot van rekening kan zielloze arbeid een zeer negatief effect hebben op intellectuelen. Ze kunnen er gek van worden!'
'Oh maar, mevrouw,' reageerde Max haastig, 'ik beschouw mezelf absoluut niet als een intellectueel. Trouwens, denkt u ook niet dat intellectuelen net zo gemakkelijk gek kunnen worden door te veel met hun gedachten te worstelen; dat ze zich misschien beter zo nu en dan, om hun altijd maar draaiende hersens wat rust te geven, met eenvoudige handelingen zouden bezighouden? Volgens mij is dat zelfs geraadzaam, omdat hun geest daardoor de nodige vrijheid krijgt om te blijven ademen.'
Er viel een korte stilte. Toen begon de kruideniersvrouw het hoofd te schudden en vroeg ze haar man, op een ronduit verwijtend toontje: 'Manuel, waar heb jij in hemelsnaam deze jongeman vandaan gehaald?'
De kruidenier deed een stapje naar voor, haalde de schouders op en antwoordde: 'Mij treft geen blaam, mijn vrouw. Deze jongeman kwam zich daarnet beneden aanbieden, meer valt er niet te zeggen.'
Max knikte bevestigend, wat hem opnieuw een knipoog van de kruidenier opleverde.
'In dat geval,' zuchtte de kruideniersvrouw, 'zie ik niet in hoe we hem het baantje kunnen weigeren.'
'Dat was ook mijn mening,' zei de kruidenier, met een verraderlijke droefheid in zijn stem.
'Dus, zou ik zeggen,' kreunde de kruideniersvrouw, 'jongeman: van harte welkom en veel succes met uw nieuwe betrekking.'
'Waarvoor dank, mevrouw, meneer,' antwoordde Max opgelucht, 'waarvoor dank.'

 

feedback van andere lezers

  • hettie35
    Weer fijn om te lezen,
    groetjes Hettie

    koyaanisqatsi: Fijn vast te stellen dat je "volhoudt" Hettie!
  • jack
    Die vrouw lijkt me een intrigerend figuur, ik hoop dat we daar gauw meer over gaan lezen. Vreemd zeg, ik heb zo het gevoel dat ik er vannacht rare dromen aan ga overhouden. Waarvoor dank. Dat is een uitermate goed teken!
    koyaanisqatsi: Ik ga wel geen doktersrekeningen betalen hé...
  • Mephistopheles
    en nu maar zien dat hij de groenten verkocht krijgt
    koyaanisqatsi: en het fruit niet vergeten!
  • tessy
    Wat leuk geschreven weer, ik stond mee aan dat bed te lachen met dat mens, wat staat er Max te wachten? Want het is daar niet pluis met die bedlegerige dat voel ik in de topjes van mijn tenen :-)
    koyaanisqatsi: Ach ach... Een bedlegerige verdenken... Tsss... :-D
  • Dora
    Zwarte kraaloogjes en een neuske als een snavel, jammer dat ze niet geel zag. Weer met plezier gelezen...het belooft wat, maar inmiddels heb ik het idee dat er morgen iets totaal onverwachts uit de pen gevlogen is...je zet mij vaak op het verkeerde been, dat maakt het spannend
    koyaanisqatsi: Zolang je niet over je eigen voeten struikelt ben ik er tamelijk gerust in... ;-)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .