writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (40)

door koyaanisqatsi

Met door slaap gepijnigde ogen staarde Max naar de zwarte hemel, vol fonkelende sterren en een heldere halve maan, waar slechts zo nu en dan een flinterdun wolkje voor schoof. Er stond een zachte bries die de bomen, het hoge gras en het riet van de moerassen met iedere opstoot deed ruisen maar die Max, beschermd door zijn deken, niet in het minst deerde.
De schapen getuigden van een bewonderenswaardige discipline. Onafscheidelijk samengepakt bleven ze rondjes draaien in de buurt van de zandige ophoping waar Max zich onder een rijk gevulde loofboom had geÔnstalleerd, met een lange stok, een drinkbus en enkele stukken fruit, allemaal aangereikt door de schapenhoeder, die Max had aangeraden om in de toekomst wat proviand mee te brengen. Zelf vervoerde de schapenhoeder zijn spullen in een stoffen zak, dichtgebonden met een dik touw, zodanig in een lus gedraaid dat de zak als schoudertas kon gedragen worden.
Voor Max' ogen strekte zich een vlak terrein uit, deels stoffige zandgrond, deels gevuld met graasveld en begrensd door een zompige strook land waarachter moerassen lagen die volgens de verbeelding van de schapenhoeder tot in het oneindige liepen. Achter hem lag een heuvelkam, die tot aan de weg reikte waar de trucker hem had afgezet. Een twintigtal meter links van de loofboom begon een bos, door het dichte struikgewas zo goed als ondoordringbaar. En rechts tenslotte bevond zich een grote waterplas, waar watervogels en kleine steltlopers hun pleisterplaats hadden en de schapen konden drinken.
Als Max het nader bekeek, moest hij toegeven zich temidden van een stukje natuur te bevinden, rijk aan eenvoud en geschikt voor contemplatie. Alleen, ondanks de gedweeŽ aard van de kudde, slaagde hij er niet in zich op iets anders te concentreren dan het in de gaten houden van de schapen.
Daar kwam midden in de nacht verandering in toen hij vanuit de moerassen een gelig, heen en weer slingerend licht zag opdoemen. Het licht kwam maar erg langzaam dichterbij, wat Max' nervositeit alleen maar vergrootte, zo erg zelfs dat hij zijn stok zo hard begon te omklemmen dat het pijn deed.
Zou het lot hem zo ongunstig gezind zijn dat hij al op zijn eerste dag als schapenhoeder met dieven werd geconfronteerd? En zo ja, hoe zou hij zich uit deze slag slaan? Hoe talrijk waren ze, hoe gewelddadig, hoe sterk? Het waren vragen die zijn hart onverdraaglijk deden bonzen en die maar half wegebden toen er uiteindelijk van tussen het hoge riet een tamelijk oude man verscheen met in zijn ene hand een lantaarn en in zijn andere een opgerold stuk papier.

 

feedback van andere lezers

  • jack
    Over contemplatie gesproken, u weet toch wel dat ook boeddha zittend onder een boom de verlichting heeft gevonden? Meer en meer religieuze parallellen hier!
    koyaanisqatsi: Ja, en ik weet ook dat hij op een bepaald ogenblik door enkele wezens van een bepaald geslacht (zonder succes) verleid werd...
    Toch, overeenkomsten met bekende personen berusten in dit verhaal op toeval... :-)
  • tessy
    Oh ik dacht gelig licht..toch nog de ster, maar het is dus een oude man met een licht..
    koyaanisqatsi: inderdaad! en geen koning, trust me.
  • Dora
    Het leest weer lekker. De beschrijving van de natuur geeft rust en daqn dat dwaallicht ineens weer... Ha ha, geen kerstboom maar dat opgerolde perkament zal best iets te zeggen hebben.
    PS: Ik neem aan dat Max en passant ook even heeft geleerd welke commando's hij de hond moet geven? Down, go, left, right, Stay Okťť you know?
    koyaanisqatsi: geen hond in de omgeving... en gelukkig maar, of ze gaan me ervan verdenken een soort Lassie-verhaal neer te pennen... :-)
  • hettie35
    Na een lange afwezigheid heb ik de draad in je verhaal weer opgepakt en het boeit mij nog steeds even veel.
    Groetjes Hettie
    koyaanisqatsi: thnks hettie
  • Wee
    Eigenlijk moet ik verder met dozen uitpakken, maar ssst, ik
    mak mij stilletjes als schaap en lees lekker nog wat bij :))
    x
    koyaanisqatsi: Jamaar, straks de auteur niet aanklagen wegens huis niet aan de kant!
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .