writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (52)

door koyaanisqatsi

'Zou de journaliste hier niet…'
'Nee, nee, nee.' De nachtwachter begon fel met zijn hoofd te schudden. 'Nee, er was een groot verschil tussen de toestand waarin de journaliste terugkeerde van haar jacht op de dwaallichten en de nachtwachters na hun ronde. Om te beginnen bleven de nachtwachters geen weken spoorloos. Integendeel, ze hadden zich hoogstens een tiental minuten in dit, ondertussen taboe verklaard, gebied opgehouden. En ze kwamen ongeschonden terug. Op het eerste gezicht was er niets met ze aan de hand. Hun drama's begonnen zich pas nadien, als traag werkend gif, te voltrekken.'
Max fronste de wenkbrauwen en staarde opnieuw naar het zwarte gat.
'U zou het herderinnetje naar hier moeten brengen,' zei hij, na een korte stilte.
'Wie?'.
'Het herderinnetje. Het meisje dat zich tussen de schapen bevond.'
De nachtwachter liet Max' arm los, duwde de lantaarn onder zijn neus, gaapte hem aan alsof hij dringend moest onderzocht worden en zei: 'Waarom denkt u dat? Zo'n jong schepseltje? Wie weet wat zo'n kind zich in het hoofd haalt? Werkelijk, schapenhoeder, u verbaast mij! Wat zeg ik: u doet me perplex staan. Waar haalt u het idee vandaan?'
'Ik weet het niet,' antwoordde Max, 'het was eruit voor ik het wist, alsof het niet mijn idee was.'
De nachtwachter trok zijn wenkbrauwen op.
'Mmm,' bromde hij. 'Uw antwoord kwam zo spontaan over uw lippen dat het alleen maar eerlijk kan zijn en dus ook een grond van waarheid moet bevatten. Maar sta me toe hier eerst eens goed over na te denken.'
'Ik verplicht u vanzelfsprekend tot niets,' zei Max. 'Nogmaals, nachtwachter, het kwam zo opeens in me op. Het leek wel alsof ik u er attent moest op maken dat zij het recht er toe heeft om naar hier gebracht te worden en te horen wat u mij vertelde.'
De nachtwachter zette zijn lantaarn op de grond, legde zijn plattegrond er naast, begon met beide handen in zijn gezicht te wrijven, zuchtte en vroeg: 'Wat maakt haar zo bijzonder, denkt u?'
Maar Max kon slechts de schouders op halen.
'Ik weet het niet. Haar onbevangenheid misschien? Nee, dat is niet het juiste woord. Ik weet het niet…'
'Nu ja, we zien wel,' zei de nachtwachter terwijl hij de lantaarn en de plattegrond weer oppakte.

 

feedback van andere lezers

  • tessy
    Ik volg Jack ;-)
    koyaanisqatsi: oei... een achtervolging onder lezertjes! waar gaat dat eindigen? ;-)
  • greta
    Deel 52 alweer. Ik vind je personages vooral zo ´menselijk´. Hun twijfels, hun dromen, hun beperkingen.

    koyaanisqatsi: Ik ken er zo nogal wat... Denk ik... ;-)
  • Dora
    Ik ben later deze keer, haha, onderweg door de sneeuw...Brrrr niet zo mijn ding in die glibberpatijtjes
    Omdat ze onbevooroordeeld lijkt wellicht?
    koyaanisqatsi: 't Is een raar meisje, dat is zeker. Maar, zijn er wel andere, dan rare meisjes (en jongens)?
  • jack
    Zozo, ik ben eens een keertje eerst. Als ik nu snel genoeg op versturen druk, althans.
    Schrijf maar gauw verder want mijn nieuwsgierigheid naar het vervolg blijft groeien!
    koyaanisqatsi: Ja baas. ;-)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .