writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (66)

door koyaanisqatsi

Nog voor Max had aangebeld werd de deur opengetrokken. Een corpulente zwarte man met een te kleine, grijze bolhoed op zijn hoofd gebaarde dat hij moest binnenkomen. Max aarzelde even, keek beurtelings naar beide einden van de straat, alsof daar een vluchtroute voor hem in het verschiet lag, ging naar binnen en bood met trillende hand de sigarenkoker aan.
Met een ingetogen glimlach nam de man de sigarenkoker in ontvangst. Een ragfijn snorretje net boven zijn bovenlip was zo vakkundig getrimd dat het wel de natuurlijke grens van zijn mond leek. Uit zijn linker mondhoek bungelde een sigaar die door zijn glimlach van tussen zijn lippen dreigde te tuimelen. Met enkele nonchalante draaibewegingen haalde hij het dopje van de sigarenkoker. Hij trok het aanbevelingsbriefje van Visuele Pracht eruit, stopte zijn sigaar erin, draaide het dopje er terug op, stak de sigarenkoker in de zak van zijn vest, zei: 'Ga even daar zitten,' terwijl hij naar een krakkemikkig bankje in een nis even verderop in de hal wees, duwde pas daarna de voordeur weer dicht en begaf zich met zware passen een krakende trap op.
Verrast stelde Max vast dat er een tweede man achter de deur stond die sprekend op de eerste leek. Tweelingen, dacht hij, ook al was hij niet helemaal zeker omdat de tweede man al wat grijs aan de slapen begon te worden. Hij ging zitten, krabde zich in de nek en begon naar een klein schilderijtje aan de muur tegenover hem te staren.
'Kent u dat schilderij?' De tweede man kwam moeizaam op Max toe gewaggeld en haalde het schilderijtje van de muur. 'Het is een reproductie van een meesterwerk van een onbekende meester. Het heet "De val van de Samoerai", wat mij alvast een compleet raadsel is omdat er in de verste verte geen samoerai te bespeuren is. Kijkt u zelf maar.'
De man overhandigde het schilderijtje aan Max en waggelde terug naar de voordeur. Daar liet hij zijn zware lijf tegen de muur leunen, kruiste zijn armen en begon keurend naar de tippen van zijn gelakte schoenen te kijken.
Max hield het schilderijtje voorzichtig voor zich uit. Het was een warrige afbeelding van een bos dat langs rechts overging in een rotsachtige ravijn waarin een versplinterde kist lag. Van een samoerai was inderdaad geen spoor te bekennen. Max vond het werkje maar niks. Het was ofwel een erg slechte reproductie van een mooi schilderij ofwel een goeie reproductie van een erg lelijk schilderij -meer kon hij er niet van maken.
'Hebt u hem gevonden?' vroeg de tweede man terwijl hij lichtjes voorover buigend naar Max keek.
Max schudde het hoofd.
'Ik vrees van niet. Het slaat nergens op.'
'Dat heb je wel vaker met kunst, zeg ik altijd,' zei de man, waarna hij terug naar zijn schoenen begon te gapen.
De trap begon opnieuw te kraken, de eerste man kwam bijna donderend naar beneden. Hij zag dat Max het schilderijtje vast had, draaide zijn hoofd naar zijn al dan niet vermeende tweelingbroer en vroeg: 'Heeft hij hem gevonden?'
De twee man schudde het hoofd.
'Dacht ik wel,' zei de eerste man.
Hij graaide schilderijtje uit Max' handen, hing het terug aan de muur, begon als een onverbeterlijke haarklover te controleren of het wel recht hing en stamelde, zonder zijn ogen van het schilderijtje af te halen: 'De baas wacht op je. Ga maar naar boven.'

 

feedback van andere lezers

  • Dora
    Oef, wat een wendingen weer en ik maar denken dat ik alles, ook de infromatie die klein lijkt, moet onthouden opdat ik ooit..., aan het eind..., maar inmiddels... ach ik blijf het gewoon volgen wie oh wie, weet...
    Ik ga gewoon met jouw haat aan de haal en daarna met,... we zien wel. haha.
    koyaanisqatsi: En ik maar wachten op deskundig commentaar van een schilderend kunstenares... :-(
  • tessy
    Man toch het loopt als een trein, ik haast me het volgende perron te halen want wil niets missen :-)
    koyaanisqatsi: Geen paniek, er zijn heruitzendingen gepland... ;-)
  • greta
    Ik ben aan een inhaalslag bezig met lezen.
    Je bent verslavend!
    koyaanisqatsi: Adressen voor afkickcentra zijn te vinden in de telefoongids en op internet. :-P
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .