writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Pruisisch Blauw (72)

door koyaanisqatsi

'Dat iemand je een geheim onthult en vervolgens van je verlangt dat je die onthulling voor jezelf houdt is begrijpelijk, logisch zelfs, maar dat die iemand je ook nog op het hart drukt de onthulling best zo gauw mogelijk opnieuw te vergeten, houdt geen enkele steek. Of wel soms?'
De alchemist keek Max nadenkend aan terwijl hij mechanisch zijn kop koffie in zijn rechterhand liet ronddraaien.
'Ik begrijp in alle geval dat u bij mij hebt aangeklopt,' zei hij, na een korte stilte. 'Als alchemist heb ik natuurlijk ervaring met het bewaren, onthullen en delen van geheimen. En inderdaad, mij klinkt het ook weinig logisch in de oren. Het onthullen van een geheim, hoe pietluttig ook, brengt nu eenmaal onvermijdelijk opwinding met zich mee. En wat een mens opwindt, krijgt hij niet zomaar uit zijn hoofd gejaagd.'
Max dronk van zijn koffie. Hij vroeg zich af of hij er goed aan had gedaan de alchemist uit bed te halen om zijn hart uit te storten. Maar het verlangen van Visuele Pracht, dat hij haar geheim nadat ze het onthuld had meteen weer zou vergeten, was een onmogelijke opgave die hem opzadelde met allerhande, voor mentale verwarring zorgende gevoelens.
'Ik veronderstel,' ging de alchemist verder met een zucht, 'dat u de identiteit van de persoon die u zijn geheim heeft onthuld niet kan prijsgeven?'
'Onmogelijk,' antwoordde Max hoofdschuddend, 'en het zou ook niets uithalen.'
'Dat is waar,' beaamde de alchemist, 'dat is maar al te waar. Weet u, soms verklappen mensen geheimen en hebben ze daar nadien spijt van. Misschien was dat in dit geval ook zo.'
'Nauwelijks enkele seconden nadat ze hun geheim hebben prijsgegeven? Dat lijkt me niet waarschijnlijk,' zei Max.
'Mmm.' De alchemist schoof zijn kop koffie naar het midden van de tafel en legde zijn kin in de palm van zijn linkerhand.
Max moest weer aan Visuele Pracht denken -eigenlijk was ze sinds de onthulling van haar geheim nooit helemaal uit zijn gedachten geweest- die meteen nadat ze hem thuis had afgezet opnieuw de stad was ingetrokken met als reden dat ze de koets en de paarden moest terugbrengen. Op zijn vraag hoe ze dan terug naar huis zou komen had ze glimlachend geantwoord dat dat een ander geheim van haar was.
'Weet u,' zei de alchemist, 'ik heb op mijn kamer een boek dat ik misschien wel kan raadplegen. Het boek zelf heeft geen naam maar de twaalf hoofdstukken die het bevat wel en het zou me niet verbazen als hoofdstuk elf, "Chemische Reacties, veroorzaakt door Beloften" een antwoord op uw vraag kan aanreiken.'
Max trok zijn wenkbrauwen samen en mompelde: 'Aan de titel te horen lijkt het me in ieder geval het proberen waard.'
De alchemist knikte, geeuwde, stond recht en zei: 'Ik ga meteen aan de slag en laat u morgenochtend iets weten.'
'Dat is zeer vriendelijk van u, zeker nadat ik u zo streng bejegend heb,' zei Max berouwvol.
'Ach,' wuifde de alchemist de spijtbetuiging weg, 'u had overschot van gelijk. Mijn geur, of beter mijn adem, was ronduit afgrijselijk. U hebt mij een dienst bewezen door uw irritatie niet op te kroppen en me bij de vrouw des huizes aan te klagen, anders zou ik nooit aan het verlossende middel zijn geraakt. En zo ziet u maar: sommige dingen moeten nu eenmaal gezegd worden.'
Inderdaad, dacht Max terwijl hij knikte, zoals sommige geheimen beter geheim blijven…

 

feedback van andere lezers

  • tessy
    Ooohh het geheim is dus niet bekend geraakt..blijf ik voor niets zo laat op..nu ja kan ik net zo goed nog even verder lezen.
    koyaanisqatsi: Vorig tekstje herlezen en je fantastie gebruiken. (dat opent op zijn minst enkele mogelijkheden)
  • greta
    Een mooi filosofisch gesprek tussen de heren.
    koyaanisqatsi: Euh...
  • Dora
    onthullingen vergeten is van iemand vragen niet aan een roze olifant te denken... tantalis kwelling
    Ik kan me er wel iets bij voorstellen trouwens: "Chemische Reacties, veroorzaakt door Beloften"
    koyaanisqatsi: Tja, alles is chemie... Zeggen ze... :-)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .