writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

LEEGTE

door koyaanisqatsi

'Uw zaak ziet er erg leeg uit,' merkte de nieuwe buurtbewoner op, nadat hij rustig had rondgekeken.
'Dat klopt,' antwoordde de zaakvoerder. 'Wij verkopen dan ook leegte.'
Er viel een korte stilte. De nieuwe buurtbewoner keek nogmaals in het rond, naar de lege schappen, de lege koelkast en de lege toonbank, knikte en zei: 'Interessant.'
De zaakvoerder glimlachte, tevreden en trots.
'En, hoe gaan de zaken?' vroeg de nieuwe buurtbewoner.
'Wij mogen beslist niet klagen; dit is een bloeiende zaak. Ik wil niet te teveel pluimen op mijn hoed steken of naast mijn schoenen gaan lopen, maar we hebben de afgelopen jaren al behoorlijk wat prijzen in de wacht gesleept. Ook dit jaar nog, met de prijs van Beste Buurtwinkel. Vorig jaar was ik Manager van het Jaar, het jaar voordien waren we Bedrijf van het Stad, dus gaat u maar na… Nee, te klagen hebben wij zeker niet. Of het nu recessie is of er een hoogconjunctuur heerst, er is een grote behoefte aan leegte.'
'Meer dan ooit zou ik zelfs durven zeggen,' beaamde de nieuwe buurtbewoner.
'Dat zal ik niet tegenspreken,' zei de zaakvoerder. 'Weet u, ik ben wel geen socioloog of iets in die aard, maar het succes van onze zaak zou volgens mij in andere tijden veel minder vanzelfsprekend geweest zijn. Niet dat er vroeger geen behoefte was aan leegte, maar toch…'
'En kan u dit alles alleen de baas?' vroeg de nieuwe buurtbewoner. Hij had zijn wenkbrauwen opgetrokken alsof hij al op voorhand zijn wantrouwen wilde uitdrukken voor een bevestigend antwoord op zijn vraag.
Maar de zaakvoerder antwoordde onmiddellijk: 'Oh, nee, natuurlijk niet. Hoe zou ik ook? Nee. Kijk, ik ben zonder meer van oordeel dat een mens hard moet werken om iets te bereiken in het leven, en keihard wanneer hij aan de top wil geraken -waar wij met onze zaak, in alle bescheidenheid, toch niet ver af zijn-, maar net zo zeer moet een mens zijn grenzen erkennen. Een zaak zoals deze kan onmogelijk in je eentje gerund worden. Nee, ik heb enkele jongens en meisjes in dienst, van alle rassen en standen, die volgens een uitstekend uitgedokterd uurrooster beschikbaar zijn. Let wel, ik zeg: uitstekend en niet perfect, want perfectie bestaat niet, ook al kan ik daar, als zaakvoerder, natuurlijk alleen maar van dromen.'
De nieuwe buurtbewoner krabde in zijn dunne baard, knikte nogmaals en zei: 'Ik kan me ook inbeelden dat de bevoorrading niet eenvoudig is.'
De zaakvoerder maakte een klakkend geluid en zei: 'Die loopt inderdaad niet altijd van een leien dakje. Maar ja, we hebben het hier dan ook over een gevoelige materie waarvan het volume zich niet gemakkelijk laat meten. Maar gelukkig heb ik daar mijn echtgenote voor! Zij is een absolute kei in de logistiek en levert uitstekend werk af. Alweer, niet perfect, maar wel uitstekend. Jammer, want in feite is haar werk nagenoeg niet te verbeteren, maar zij zelf dan weer des te meer. Pas op, geen kwaad woord over mijn echtgenote hoor; ze is oogverblindend mooi, veel te mooi voor een lelijke aap als ik, maar ze is tegelijk een onverbeterlijke lichtekooi die het aanlegt met iedere man die haar ook maar het minste complimentje maakt. Ik verdenk haar er zelfs van ook regelmatig een scheve schaats te rijden met iemand van haar eigen geslacht maar daar heb ik tot nu toe nog geen bewijzen van gevonden. Van haar andere escapades des te meer. Hele schoendozen vol bewaart ze, van foto's met haar veroveringen, de ene al wat gewaagder dan de andere. En daar komt dan weer haar organisatietalent naar boven, het talent dat haar zo goed van pas komt bij het logistieke planwerk. De schoendozen en de foto's zijn op zodanig vernuftig systeem geklasseerd dat je in een haverklap kan terugvinden waar en wanneer en met wie ze geflikflooid heeft. Ach, soms denk ik wel eens: ik neem wraak door één van mijn vrouwelijke personeelsleden te versieren -wat als zaakvoerder wel minstens met eentje moet lukken- maar zo zit ik nu eenmaal niet in mekaar. En ik zeg altijd, meneer: een mens moet zich niet anders voordoen dan hoe hij in mekaar zit, want dat haalt hem toch alleen maar uit balans, of niet soms?'
Maar aangezien de nieuwe buurtbewoner de zaak ondertussen verlaten had, kreeg de zaakvoerder geen antwoord meer.

 

feedback van andere lezers

  • jan
    het wordt een lege bedoeling als die trend zich doorzet Koyaan!
    koyaanisqatsi: ;-) Zeker weten.
  • Dora
    He, gelukkig ben je er weer...ik heb je gemist... lekker om je te lezen.... Alles goed? Verbouwd? Dan is leegte waarschijnlijk wel even lekker rustig?
    koyaanisqatsi: THNKS. Ja, veel te druk. Na de (werk)reis naar Oost-Afrika in februari geen seconde rust gehad. héhé...
  • Mistaker
    Heel fijn je weer eens te lezen! Te druk, heel herkenbaar helaas...

    Groet,
    Greta
    koyaanisqatsi: bedankt Greta.
  • silvia
    een heerlijk absurd stukje proza, zeer graag gelezen

    koyaanisqatsi: thanks
  • Wee
    Hé, daar ben je weer!
    Ben blij je te lezen, genoten van je verhaal.
    x
    koyaanisqatsi: idd... Lang weggeweest vanwege veel te druk, zowel op 't werk als thuis met verbouwingen (zucht). Bedankt!
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .