writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZAND (14 De Vrouw bij het Kraampje)

door koyaanisqatsi

'Neem me niet kwalijk dat ik u even onderbreek, mijn broer,' zei de winkelier, 'maar er is een klant op komst.'
Vanuit oostelijke richting kwam een extreem zwaarlijvige vrouw aangesloft. Ondanks haar plompe bewegingen zwaaiden haar armen bij iedere stap fel heen en weer, als wieken van een windmolen die haar frisse lucht probeerden toe waaierden.
'Ik hoop dat u een beetje geduld kan oefenen,' sprak de winkelier zacht, alsof de vrouw hem al vanop tamelijk grote afstand kon horen, 'want dit zou wel eens wat tijd in beslag kunnen nemen.'
Ismael, die tijdens het vervolgen van zijn verhaal om de haverklap de vrouw bij het kraampje onder de boom had gadegeslagen, antwoordde: 'Neem gerust uw tijd, mijn broer; ik ga even de benen strekken.'
De winkelier knikte en liep zijn winkel binnen. Ismael stond recht, knikte de naderende zwaarlijvige gedag en begaf zich naar de vrouw onder de boom.
Sinds ze haar kraampje had ge´nstalleerd was er nog niemand langs gekomen. Ze had zich mijmerend naast het kraampje neergezet, zo nu en dan wat met haar haren spelend of met de toppen van haar wijsvingers over haar fijne wenkbrauwen strijkend.
'Asalaam aleikum,' groette Ismael.
'Wa'aleikum salaam,' antwoordde de vrouw stil. Ze was van zodra ze besefte dat Ismael naar haar toe kwam overeind gekomen, had haar strakke kleed wat recht getrokken en was haar schaarse koopwaar -wat gedroogde tomaten, pepers, enkele bananen en een guava- beginnen herschikken.
'De zaken gaan niet zo geweldig, zo te zien,' liet Ismael zich ontvallen.
De vrouw hield haar ogen verlegen op haar uitstalling gericht en antwoordde: 'Het is nog vroeg; de hitte houdt de mensen binnen,'
'Waarom komt u dan niet wat later?' wilde Ismael weten. 'Want nu zit u hier al een poos uw tijd te verdoen.'
'Ik heb toch niets anders om handen,' antwoordde de vrouw, nog steeds met haar blik naar beneden gericht.
Ismael knikte en wist plots niet meer wat te zeggen. Hij begon naar de gedroogde tomaten en de pepers te staren en stelde zichzelf de vraag waarom zich in hemelsnaam naar het kraam had begeven. Hij had de vrouw niets te vertellen en zijzelf was niet bepaald spraakzaam te noemen. Als hij zich al enige illusies had gemaakt om nauwer contact met haar te krijgen dan was die mogelijkheid nu alvast in het ijle opgelost. Hij draaide zich even om, in de hoop dat de winkelier hem zou wenken om zijn verhaal verder te zetten, maar het enige wat hij zag waren de brede contouren van de zwaarlijvige vrouw die een groot deel van de winkelruimte vulde.
'Hoeveel kosten de tomaten?' vroeg hij tenslotte, om toch maar iets te zeggen.
'Die zijn niet te koop,' antwoordde de vrouw tot zijn verbazing. 'Het is te zeggen: ze zijn besteld.'
'Besteld?' vroeg Ismael, zijn voorhoofd fronsend.
'Voor de vrouw van de imam,' zei de vrouw. 'De imam is gek op gedroogde tomaten. Ze zijn speciaal voor hem. Andere mensen lustten ze niet.' Plots liet de vrouw een mooie glimlach op haar lippen verschijnen en veranderde ze van een doorsnee verschijning in een vertederend mooie. 'U bent de eerste die er in ge´nteresseerd is, op de imam na welteverstaan.'
Ismael voelde zich een beetje schuldig. Hij had er geen flauw idee van of hij gedroogde tomaten lustte en was ook niet van zin geweest, al was het maar uit nieuwsgierigheid, om ze te kopen. Maar door wel deze indruk te wekken voelde de vrouw zich blijkbaar gelukkig.
'Hetů Het spijt me,' zuchtte hij, met de intentie tot een bekentenis over te gaan, maar hij bedacht zich en zei: 'dat er zo weinig belangstelling is voor uw koopwaar. Misschien moet u de mensen een keertje laten proeven.'
De vrouw kon een geamuseerd glimlachje niet onderdrukken.
'De mensen hier zijn zeer eigenwijs en conservatief,' zei ze, bijna lachend, 'Gedroogde tomaten behoren niet tot de traditionele keuken. Ik heb ze leren kennen door een Italiaan. Een landmeter die hier enige tijd heeft rondgehangen voor het project voor de brug over de rivier, die er trouwens nooit gekomen is. Het was een aardige man, veel aardiger dan de meeste mannen van hier, maar hij hield er ook rare gewoonten op na, gewoonten waar ik nooit aan gewend zou geraken, en dus bedankte ik toen hij me voorstelde om er samen met hem vandoor te gaan. Trouwens, hoe zou ik dat gekund hebben? Ik ben gehuwd en heb drie kinderen.'
'Dat zou je niet zeggen,' flapte Ismael er uit voor hij het wist.
De vrouw glimlachte opnieuw, ditmaal verlegen, klakte met haar tong en zei: 'Toch is het zo. Mijn oudste zoon is al negentien.'
'Nee!' kuchte Ismael vol ongeloof. En toen de vrouw overtuigd en fel met het hoofd begon te knikken, zei hij tegen zichzelf: 'Mijn god, ze zou mijn moeder te kunnen zijn.'

 

feedback van andere lezers

  • Mephistopheles
    "als wieken van een windmolen" is een erg mooie uitdrukking maar had het evengoed het titelnummer van een nieuwe Laura Lynn plaat kunnen zijn. Tough one
    koyaanisqatsi: ja, NET niet iets voor Eddy W.
  • greta
    Mooi, haar vertederende glimlach tijdens het aanvankelijk wat stugge gesprek.
    Jeetje, wat een goeie kijk op mensen heb jij.

    koyaanisqatsi: te goed misschien... :-(
  • Dora
    Wel lekker, weer even terug in de realiteit. Zo heerlijk even dit ertussendoor...ook zoals het precies zou kunnen voorkomen... Dat roept wel verlangen op naar de rest van het 'sprookje'

    Efkes naar kijken wellicht?
    al was het maar uit nieuwsgierigheid, om ze ???Maar door dit idee te wekken
    koyaanisqatsi: slordigheidjes... :-(
  • Hoeselaar
    Zelfs al is iemand en in dit geval een vrouw nog zo dik en hebben haar contouren niet de jeugdige uitstraling, toch kon haar glimlach wonderen doen. Ik heb me laten vertellen dat gedroogde tomaten al in de tijd van de romeinen in zwang waren.

    Willy
    koyaanisqatsi: Aangezien de Romeinen (soms) goede smaak hadden, zou dat mij niet verbazen.
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .