writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZAND (25 De Zandloper)

door koyaanisqatsi

'Neem me niet kwalijk dat ik u even onderbreek, mijn broer.' De winkelier legde heel even een hand op Ismaels dij, stond recht en vervolgde: 'Ik ben zo terug,' waarna hij zijn winkeltje binnenstapte.
Ismael ging ervan uit dat de man een natuurlijke behoefte te doen had, strekte zijn benen uit en richtte zijn aandacht opnieuw op de vrouw bij het kraampje. Sinds hij met haar gesproken had had hij de indruk dat ze constant naar hem zat te staren, alsof ze hem wilde dwingen zijn aandacht opnieuw naar haar te verleggen. Tijdens het verdere relaas van zijn verhaal had hij dan ook zoveel mogelijk vermeden zijn blik met de hare te laten kruisen. Deels opzettelijk, deels onbewust had hij zijn ogen afwisselend op nietszeggende punten zoals de tippen van zijn schoenen, een steentje in het zand, een voorbij huppelende vogel of een stuk zwerfafval, of het luisterende gezicht van de winkelier gericht.
De vrouw kreeg in de gaten dat ze eindelijk opnieuw op Ismaels aandacht kon rekenen, lachte haar tanden bloot en wenkte hem.
Hoewel Ismael niet van plan was geweest zich opnieuw met haar in te laten, wilde hij rechtstaan om zich terug naar het kraampje te begeven. Maar toen de winkelier tot zijn verbazing alweer naar buiten kwam liet hij zich gauw opnieuw op de bank vallen.
De winkelier zette een grote zandloper voor Ismael op de grond, zuchtte zachtjes en zei: 'Vergeef mij, mijn broer, maar uw verhaal wordt almaar ongeloofwaardiger. Natuurlijk bestaan er geesten en natuurlijk gebeuren er dingen in het leven waarvoor wij, mensen, onmogelijk een verklaring vinden, maar uw verhaal... Ik weet het niet. Nu, voorlopig geniet u nog het voordeel van de twijfel, maar als deze zandloper, nadat ik heb hem omgedraaid, zijn werk heeft gedaan en ik niet overtuigd ben van de waarachtigheid van uw wedervaren, dan hoeft u voor mij niet verder te vertellen. Ik hoop dat u hiervoor begrip kan opbrengen. Het is zeker niet zo dat ik van mening ben dat u mijn tijd zit te verprutsten -zoals ik al zei heb ik toch niets anders omhanden- of dat u opzettelijk leugens vertelt, maar uw woordenvloed zet de realiteit zoals ik ze ken op de helling, en dat is erg verwarrend voor een eenvoudig man als ik.'
Ismael keek naar de vrouw bij het kraampje, maar ditmaal staarde hij dwars door haar heen, waardoor hij niets merkte van de ontgoocheling die op haar gezicht was verschenen nadat hij weer was gaan zitten. Na enkele seconden boog hij voorover en liet hij, zijn ellebogen steunend op zijn dijen, het hoofd zakken.
'Ik begrijp u volkomen,' begon hij uiteindelijk, 'ik zou het zelf ook moeilijk hebben, moest iemand mij soortgelijk verhaal vertellen. Maar wat kan ik zeggen? Ik heb er negen jaar over gedaan om alle cijfers van het telefoonnummer te verzamelen -het laatste kreeg ik nog maar enkele uren geleden te pakken- en dus ben erg pessimistisch als het erop aan komt u van gedachten te doen veranderen binnen de tijdsspanne dat de zandloper zijn werk heeft gedaan.'
Ismael wreef met beide handen over zijn hoofd, rechtte zijn rug en keek de winkelier met enige verslagenheid aan. 'Eerlijk gezegd, mijn broer, vraag ik me in dit geval zelfs af of het nog wel de moeite loont om verder te gaan.'
'Mmm,' reageerde de winkelier. Hij gaf een begripvol hoofdknikje en wreef nadenkend over zijn kin. 'Ik denků Ik denk dat wie de waarheid vertelt nooit zou mogen opgeven, nooit zou mogen twijfelen. Tenslotte is de waarheid de waarheid; iets waarover geen twijfel kan bestaan. Natuurlijk kan men de waarheid op verschillende wijze interpreteren, maar dat doet niets af aan haar waarachtigheid.'
'Dus u vindt dat ik niet mag opgeven?' vroeg Ismael onzeker.
De winkelier blies zachtjes door zijn neus, legde een voorzichtige glimlach op zijn lippen en draaide de zandloper om.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Een GROTE zandloper met genˇeg zand, daar zit veel tijd in gelukkig :)
    Ik luister ademloos verder ...
    x
    koyaanisqatsi: Zo groot is hij nu ook weer niet. Vergeet niet: de winkelier kon hem alleen dragen, dus we spreken hier niet over enkele tientallen kilo's. :-( :-)
  • Dora
    Nou zeg, is me dat even een doordenkert van je welste...
    pfoeh.
    Wel lekker weer even in de realiteit terug,
    met een fikse 'wake-up call'
    Ik hang nog steeds aan je lippen,
    al praat dat misschien wat moeilijker.
    koyaanisqatsi: Tja, het zat er toch een beetje aan te komen. Die Ismael... zo'n fantast! ;-)
  • greta
    Oh Dora hangt al aan je lippen .. kan ik er nog bij?
    Nu komt het proces van bewustwording voor Ismael.

    koyaanisqatsi: rustig aan dames... ;-)
  • mephistopheles
    tja de waarachtigheid van de waarheid, kan nog veel over gezegd worden,
    Nice piece, maar ik ga wel niet aan je lippen hangen zoals de twee meiden
    koyaanisqatsi: straks ziet mijn onderlip eruit als die van een Amazone-indiaan!
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 1 lid: dovan.