writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ZAND (26 De Wedergeboorte)

door koyaanisqatsi

'Waar was ik ook alweer gebleven?' zei Ismael. Hij wierp een vluchtige blik op de vrouw bij het kraampje en merkt ditmaal wel de schaduw van ontgoocheling op haar gezicht op, maar het zand liep en dus kon hij zich onmogelijk veroorloven naar haar toe te gaan.
'Zoals ik zei: Najib kwam daar op zijn dooie gemak aanwandelen terwijl mijn longen zowat uit mijn lijf barstten. Het duurde dan ook even voor ik hem te woord kon staan maar toen ik eindelijk opnieuw tot spreken in staat was, las ik hem duchtig de levieten:
"Waar haalde je in godsnaam in je hoofd om mijn lot in handen te leggen van een halve gare als die Mustapha Ali?! Voor hetzelfde geld was ik in die verdomde tent geŽindigd zoals al die arme, gebraden beesten, al was het al een wonder op zich dat ik die verstikkende broeikast overleefde. Jullie djinns worden verondersteld over mij te waken, maar in plaats daarvan leveren jullie mij over aan de genade van een bende op geld beluste, menselijke carnivoren."
Ik ging zodanig tekeer dat ik al meteen opnieuw buiten adem was en daar kwam bovenop dat mijn woedeuitbarsting een maat voor niets was geweest, want Najib liet mijn harde woorden aan zijn adres overwaaien alsof het een stapeltje verloren gewaaide herfstbladeren betrof.
"Ismael," begon hij onverstoord, "je hebt blijkbaar nog niet begrepen dat alles verloopt zoals het moet verlopen. Ik ga hier niet lang over uitweiden, want de tijd dringt, maar neem nu maar van mij aan dat de list die Mustapha Ali gebruikte, de enige manier was om het voor jou zo broodnodige cijfer te pakken te krijgen. Dat hij je op min of meer bedenkelijke wijze heeft achtergelaten op het podium is misschien laakbaar, maar net zoals hij een grootmeester is in het leggen van hinderlagen en in mekaar flansen van listen, is hij een kluns in zich tijdig uit de voeten maken. Trouwens, hij had zijn taak volbracht; van zodra jij het nummer beet had, lag de verantwoordelijkheid voor jou weer bij mij."
Ik had weinig verweer tegen Najibs woorden. Bovendien begon het pas nu goed tot me door te dringen hoe ik eraan toe was. Met een smoking onder het zweet en de smurrie, was ik weinig meer dan een loslopende stinkerd. Ik keek om me heen, in de hoop een bron van water te vinden, maar alles wat ik zag waren struiken, cactussen, zand, zand en nog eens zand.
"Goed, Najib," gaf ik me zuchtend gewonnen, "het zal dan wel zo zijn. Maar hoe moet het nu verder? Mijn kleren bevinden zich nog in de villa en dit apenpak zit onder het zweet en de vuiligheidÖ"
Najib glimlachte en knikte.
"Daar valt weinig tegen in te brengen," zei hij. "En het spreekt vanzelf dat je zo niet verder kan; zeker nu niet, nu je deze woestijn zal moeten doorkruisen."
Najib wees naar de uitgestrekte zandvlakte die voor ons lag. Hoewel ik toch enige ervaring met de woestijn had, boezemde deze eindeloosheid me enige angst in, alsof een stem me waarschuwde voor ontelbare gevaren die er op de loer lagen.
Najib klapte in zijn handen en even later kwam er een mehari aanlopen, bepakt met een waterreservoir en een grote plunjezak.
"Hier is genoeg water om je te wassen," zei hij, "en schone kleren. Aarzel wel niet te lang, want weldra zal het donker worden en je moet nog even verder. Over de grote heuvel die je voor ons ziet liggen, bevindt zich een tentenkamp waar je kan overnachten. Vandaar zal men je wijzen hoe je morgen verder moet."
Ik kon die verstikkende smoking niet gauw genoeg uit hebben. Najib nam afscheid, definitief ditmaal, en een kwartier later voelde ik me, gereinigd door zuiver water en gekleed in de mij vertrouwde kleren en tagelmust, als herboren. Ik stapte de woestijn in, richting de grote heuvel die zich als de glooiende rug van een gigantische hagedis voor me uitstrekte, het vervolg van mijn avontuur tegemoet.



 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Schiet nou Ú-hop!
    De tijd dringt ...
    x
    koyaanisqatsi: Waar dan? Hoe? Oh, ja, natuurlijk... :-p
  • Dora
    Ik neem niet aan dat hij een bron zoekt met steenkool of zo, haha.
    in de hoop een bron (van water) te vinden
    Inderdaad, doorlullen want anders raakt het zand op...
    koyaanisqatsi: SPA BRUIS, dat zocht ie... ;-)
  • greta
    Weer de woestijn in. Heeft hij nog energie, behalve dat de tijd dringt?

    koyaanisqatsi: Tja, het heet niks voor niks ZAND nietwaar
  • mephistopheles
    Weer het zand tegemoet, wat een vooruitzichten
    koyaanisqatsi: yep... er moet dus geen zand zijn..
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .