writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Charlie Daniels, Privé-detective (7)

door koyaanisqatsi

Aan de uiterste zuidrand van de stad stuitte Charlie op een enorm domein waarvan het bestaan haar voorheen onbekend was. Het was van de buitenwereld afgesloten door hoge muren met afgebladderde grijze verf en een antieke poort van wit traliewerk, hier en daar aangetast door roest. Rechts van de poort bevond zich een klein wachtlokaal, verlicht met een buislamp. Een man met een zwarte kepie op zijn hoofd zat met zijn rug naar het raam over een krant gebogen die verspreid lag over het ganse oppervlak van een aftands bureaumeubel. Langs de westkant van het wachtlokaaltje was een deur waarop een bordje 'Binnen zonder Kloppen' hing.
'Wie is daar?' vroeg de man toen Charlie de deur openduwde. Hij draaide zijn hoofd naar de deur en bleek over beide ogen een ooglap te dragen.
'Charlie Daniels, privé-detective,' antwoordde Charlie.
De man klapte de ooglap over zijn rechteroog naar boven en taxeerde Charlie met een glazige, uitpuilende oogbol.
'Nooit van gehoord,' bromde hij. 'En wat wil Charlie Daniels?'
'Ik wil naar de Onderwereld.'
'Natuurlijk wil je dat,' gromde de man, 'waarom zou je je hier anders aanmelden?'
Hij trok een piepende lade open en haalde een lichtblauw formulier tevoorschijn.
'Hier. Invullen en tekenen voor gelezen en goedgekeurd.'
Charlie pakte het formulier aan en begon het aandachtig te lezen.
'Stel je er maar niet te veel van voor,' zei de man, waarna hij de ooglap opnieuw voor zijn rechteroog schof en zich weer over zijn krant boog, 'het is niets anders dan routine. Je verklaart je akkoord met de voorwaarden om naar de Onderwereld te mogen, wat wil zeggen dat je afziet van iedere gerechtelijke vervolging tegenover eender welke instantie in het geval je daar wat moest overkomen. Logisch me dunkt, aangezien niemand je verplicht om in dat gekkenhuis je nek te gaan uitsteken.'
Charlie las verder alsof ze de man niet had gehoord. Ze plukte een pen uit het borstzakje van haar hemd, vulde het formulier in en tekende voor gelezen en goedgekeurd.
'Alsjeblief,' zei ze, terwijl ze het formulier teruggaf.
De man graaide het brutaal uit haar handen, frommelde het tot een prop en smeet het over zijn schouder in de hoek.
'En wat mag daar de bedoeling van zijn?' beet Charlie hem toe.
Zonder zijn aandacht van zijn krant te halen bromde de man: 'Da's heel simpel: ofwel keer jij niet levend terug, ofwel heelhuids ofwel compleet geradbraakt. In het eerste geval is er niemand om gerechtelijke stappen te ondernemen, in het tweede geval hoef je er geen te ondernemen en in het derde geval zal je zo blij zijn het er levend vanaf te hebben gebracht dat geen haar op je hoofd er nog aan zou denken gerechtelijke stappen te ondernemen.'
'Waarom laat u mij die flauwekul dan invullen?' vroeg Charlie, die een hekel had aan overbodige administratieve rompslomp.
'Routine! Dat zei ik toch! Ga nu maar.'
'Kan u de poort dan opendoen?' zuchtte Charlie.
'Die is open,' mompelde de man, waarna Charlie zonder nog een kik te geven het wachtlokaal verliet.

 

feedback van andere lezers

  • Pake
    Prima; veelzijdige levendige verteltrant.
    koyaanisqatsi: ;-)
  • greta
    Vriendelijke ontvangst haha.

    koyaanisqatsi: meestal het geval, in zo'n sombere (wacht)hokken
  • Mistaker
    Watching the detectives zong Costello, ik maak er Reading the detective van.

    Groet,
    Greta
    koyaanisqatsi: Ah, de 'andere' Elvis... Dat was nog eens de moeite. ;-)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .