writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (2)

door koyaanisqatsi

De mededeling van de Minister had Abel Bocoum behoorlijk overdonderd. Het voordeel daarvan was dat zijn denkvermogen hierdoor zodanig werd vertroebeld dat hem een paniekaanval bespaard bleef. Verdwaasd, als iemand die net het onwaarschijnlijke overlijdensbericht van een kerngezonde kennis had vernomen, begon hij langs de oever van de rivier te ijsberen tot zijn maag begon te knagen. Toen loste zijn roes op en vergat hij het als een vod voor zijn voeten gegooide ultimatum om over te gaan tot de orde van de dag. Hij tastte in zijn broekzakken naar geld, kreeg slechts een handvol centiemen bijeen en besefte dat het tijd was om op pad te gaan. Hij haastte zich naar zijn kartonnen doos, haalde zijn maatpak, hemd en oude lakschoenen uit de kist en begaf zich naar de man met het strijkijzer, die een eind verderop aan de rand van de stad een éénkamerwoning betrok.
Aan de stand van de zon werd het Abel Bocoum duidelijk dat het al tamelijk laat was en niet eenvoudig zou zijn om nog een bruidsstoet tegen het lijf te lopen. Maar toch wanhoopte hij niet aangezien het leven hem had geleerd dat geduldig een prooi zoeken altijd resultaat opleverde.
De man met het strijkijzer was blij hem te zien. Tevreden met een klant smeet hij de oude krant die hij uit verveling zat te lezen achter zijn aftandse armstoel en haalde hij, bijna dansend van vreugde, zijn strijkijzer uit de kast tevoorschijn.
'Je gaat dus weer op pad, Abel,' merkte hij op terwijl hij Bocoums witte hemd met de nodige concentratie over de strijkplank legde.
'Ik moet wel,' antwoordde Abel Bocoum, 'want ik rammel van de honger en heb nog amper een stuiver op zak.'
'Waarom zoek je toch geen vast baantje?' stelde de man met het strijkijzer voor, 'dan ben je tenminste verzekerd van een regelmatig inkomen.'
Abdel Bocoum blies door zijn neus en liet zijn ogen door de kamer van de man met het strijkijzer gaan; een pover vertrek, met een versleten armstoel, een krakkemikkige kast en een gietijzeren bed, waarop een matras lag die nog nauwelijks een duim dik was. Stond deze man er dan zo veel beter voor dan hij? Tenslotte was hij overgeleverd aan de genade van schooiers zoals hij er zelf één was, met dat verschil dat zij zich geen strijkijzer konden veroorloven en dus voor speciale gelegenheden of noodsituaties beroep op hem moesten doen. In feite, zo bekeek Abel Bocoum het toch, was de man met het strijkijzer veel afhankelijker van andermans grillen dan hij, die zelf kon beslissen wanneer het tijd was om wat geld te gaan verdienen. Maar hij hield wijselijk zijn mond, haalde onverschillig de schouders op en zei: 'Dat is niks voor mij. En daarbij, ik zou niet eens weten naar wat voor baantje ik zou moeten uitkijken.'
'Tja, eerlijk gezegd,' reageerde de man met het strijkijzer filosofisch, 'ik zou ook niet weten wat te doen, moest ik dit hier niet hebben,' waarna hij zijn strijkijzer omhoog hield, even de indruk wekte het uit dankbaarheid te willen kussen, maar het wijselijk meteen weer liet zakken om de plooien uit Bocoums hemd te verwijderen.

 

feedback van andere lezers

  • GoNo2
    Genoten!
    koyaanisqatsi: thnks
  • joplin
    aha, krijg er kijk op
    heerlijk
    xx
    koyaanisqatsi: thnks
  • greta
    Ik heb een aanvang gemaakt met het aandachtig lezen van je nieuwe serie. Op naar deel 3. Ik zal je niet overstelpen met oh's en ah's .. je begrijpt dat ik me alweer vermaak met je verhalen.
    koyaanisqatsi: Dat gaat geld kosten! :-)
  • Hoeselaar
    Tja, het komt er op aan van welke kant men het leven betrachten doet
    Knap!

    Willy
    koyaanisqatsi: alweer bedankt
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .