writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (16)

door koyaanisqatsi

Voor het huis van de Regelaar lag een grote tuin, gescheiden van de straat door een metershoog, getralied hek. De dubbele poort van het hek stond op een brede kier waar een slank iemand zich probleemloos langs kon wurmen en nodigde Bocoum dan ook uit om binnen te gaan zonder aan te bellen. Vrijpostig kon deze handeling moeilijk genoemd worden, vermits er een briefje aan de bel hing waarop 'BINNEN ZONDER BELLEN' stond geblokletterd.
Het was de eerste keer dat Bocoum hier was. Hij had de Regelaar nog maar één keer in zijn leven opgezocht, jaren geleden, toen hij nog een beginneling was en een armzalige éénkamerwoning in een stinkende steeg met open riolen betrok. Wat er precies geregeld diende te worden was Bocoum ondertussen vergeten. Het enige wat hij zich nog herinnerde was dat het een akkefietje betrof, dat de zaak in een handomdraai in orde was en dat de Regelaar maar een bescheiden vergoeding voor zijn tussenkomst had gevraagd.
Abel Bocoum twijfelde er sterk aan dat het ditmaal net zo'n vaart zou lopen. Een Minister van Huisvesting dwarszitten was beslist geen akkefietje. En gezien de Regelaar ondertussen een ijzersterke reputatie had opgebouwd maakte hij zich geen illusies ditmaal niet met een pak centen over te brug te moeten komen.
Onder normale omstandigheden zou dit laatste hem behoorlijk wat kopbrekens hebben bezorgd maar nu zijn carrière in een stroomversnelling was terechtgekomen, maakte hij zich nauwelijks zorgen. Het was bekend dat de Regelaar betalingen op krediet aanvaardde en dus zou het slechts een kwestie van beperkte tijd zijn alvorens hij zijn schulden zou kunnen aflossen.
Maar zo ver was het natuurlijk nog niet. Eerst moest hij zijn verhaal doen en hopen dat zijn probleem niet te hoog gegrepen was voor de Regelaar. Die kans bestond altijd, ook al had niemand al ooit van zo'n geval gehoord. Maar dit laatste was natuurlijk geen garantie. De Regelaar had immers voldoende trucs in de mouwen om zijn mogelijk falen in de doofpot te stoppen -anders zou hij niet zo'n succesvol regelaar zijn- en tegelijkertijd zouden de pechvogels die hun zaak verloren zagen het niet meteen van de daken gaan schreeuwen. Men wist tenslotte maar nooit: vroeg of laat moest men misschien opnieuw beroep doen op de Regelaar.
Bocoum had het huis bereikt en stapte een stijl, smal bordes op. Toen hij op het punt stond de voordeur te bereiken werd deze geopend door een jonge dame in een lang, okerkleurig gewaad met een wijnrode capuchon.
'Voor de Regelaar, naar ik veronderstel?'
Abel Bocoum knikte.
'Had u een afspraak?'
'Nee,' schrok Bocoum, 'ik had er geen idee van dat dat nodig was…'
'Is het ook niet,' reageerde de jonge dame stoïcijns, 'maar kan handig van pas komen als het druk is. Maar u hebt geluk. U bent de eerste vandaag. Komt u binnen en neem plaats in de wachtzaal. De Regelaar is nog even aan het ontbijten, maar zal u weldra kunnen ontvangen.'
Bocoum gaf een dankbaar hoofdknikje, volgde de jonge vrouw naar binnen en werd een sterke geur van wierook gewaar.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Een dromer, is het.
    (Laatste regel: hoofdknikJe?)
    x
    koyaanisqatsi: effe checken
    xxx
  • greta
    Het gaat de spirituele kant op. Van eenvoud in bestaan is geen sprake meer binnenkort.
    koyaanisqatsi: Edoch... :-)
  • joplin
    wierook hmm
    xx
    koyaanisqatsi: Yeah... Altijd lekker... ;-)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .