writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (24)

door koyaanisqatsi

'Ik heb een groot probleem,' zuchtte Abel Bocoum toen de bestelwagen halt hield voor zijn kartonnen doos.
'O ja?' reageerde de chauffeur onaangenaam verrast. Hij duwde zijn zeemanspet wat naar achter en begon Bocoum wantrouwig aan te kijken.
'De jongedame, in de plunjezak…'
'Wat is daar van?'
'Ze heeft geen kleren aan. Haar gewaad, dat ze heeft moeten afgeven aan één van de vrouwen die als afleidingsmanoeuvre dienden, is het enige kledingstuk dat ze van haar sekte mag dragen. Ze zou een nieuw aangereikt krijgen aan boord van de 'Baken der Vrijgevigheid'.
'Ik zie het probleem niet,' gromde chauffeur. 'Ze gaat binnenkort met een ander schip mee, dus zal ze aan boord daarvan wel een nieuw gewaad krijgen.'
'En ondertussen?'
'Wat ondertussen?' snauwde de chauffeur.
'Ik kan haar toch onmogelijk in die plunjezak laten zitten…'
'Waarom niet? Je hoeft alleen de knoop los te maken en ze kan haar hoofd naar buiten steken om te eten en een frisse neus te halen. Trouwens, als ik jou was, hield ik haar hoe dan ook in die plunjezak, want met sekteleden weet je maar nooit. Die hebben allemaal wel iets los zitten in hun hoofd. Stel je voor dat ze op wandel gaat, dan zijn de gevolgen niet te overzien; niet voor haar maar ook niet voor jou.'
Abel Bocoum slaakte een diepe, vermoeide zucht en zei: 'Bedoel je dan dat ik haar maar beter gevangen houdt?'
De chauffeur gaf een overtuigde hoofdknik en vroeg: 'En mag ik dan nu vertrekken alsjeblief?'
'Ja, natuurlijk,' bromde Bocoum, die zich steeds meer aan zijn lastig karwei begon te ergeren. 'Maar zou je me even kunnen helpen de jongedame naar binnen te dragen. Tenslotte weegt ze geen pond eieren en ben ik niet meer van de jongsten.'
De chauffeur blies zwaar door zijn neus, zette de motor af, zei: 'Gauw dan, want ik moet nog enkele nachtelijke bezoekjes afleggen,' en sprong, vloeken wauwelend, uit zijn bestelwagen.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Daar is hij mooi klaar mee!
    Super schrijven, Koyaanisqatsi!
    x
    koyaanisqatsi: bedankt Wee'tje. (we blijven proberen)
    xx
  • joplin
    haha met wat zit hij nu opgescheept?
    xx
    koyaanisqatsi: met een plunjezak en een blote jongedame... :-)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .