writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (30)

door koyaanisqatsi

Toen de Kaaiman doorheen de grot was gevaren dobberde hij een groot, ellipsvormig kratermeer op. En van de moerasduivels trok de lantaarn uit Abel Bocoums hand en zei, tot Bocoums grote verbazing: 'Bedankt voor je assistentie.'
Langs de oevers van het meer bevonden zich hier en daar, willekeurig verspreid, bescheiden paalwoningen waarlangs vaartuigen van hetzelfde type als de Kaaiman lagen aangemeerd.
Bocoum was er niet gerust in. Er viel geen teken van leven te bespeuren en door het gebrek aan golfslag op het meer heerste er een onheilspellende stilte, slechts zo nu en dan doorbroken door de door het water klievende roeispanen van de moerasduivels.
De wanden van de krater waren extreem stijl, veelal dichtbegroeid met loofwoud maar op sommige plaatsen ook bedekt met onbeklimbare rotsformaties. Voor Bocoum leed het geen twijfel dat de rivier de enige uitweg uit deze natuurlijke gevangenis was.
De moerasduivels stuurden de Kaaiman naar een paalwoning die opvallend groter was dan de anderen en voorzien was van twee puntige torens. Voor de paalwoning lagen tal van vaartuigen aangemeerd, aan elkaar vastgemaakt met ruwe touwen.
De Kaaiman werd omzichtig naar een in het water lopende trap gestuurd die naar een hoekig platform naast de ingang van de paalwoning leidde.
'Laat je plunjezak maar liggen,' zei n van de moerasduivels, 'die brengen wij wel naar boven.'
De tweede moerasduivel hielp Bocoum de trap op.
'Wacht even, als je boven komt,' zei hij.
Bocoum gehoorzaamde. Hij stapte voorzichtig de glibberige traptreden op en haalde opgelucht adem toen hij boven kwam.
De eerste moerasduivel volgde hem op de voet met de plunjezak over zijn schouder geslagen.
Behoorlijke krachtpatser, dacht Bocoum, toen hij zag met wel gemak de man naar boven kwam.
'Daar zijn jullie!'
Een donkere basstem deed Bocoum opschrikken. In de deuropening van de paalwoning stond een breedgeschouderde man met een enorme hangbuik tevreden te knikken. Hij lachte een stel onverzorgde tanden bloot terwijl hij zijn enorme handen, die wel spaden leken, op zijn heupen zette. Hij droeg niets anders dan een uitgerafelde katoenen broek en een gescheurd hesje dat van ooit zwarte leer moest zijn geweest.
'Kom binnen,' zei hij, half lachend.
De moerasduivels gingen Bocoum voor. Aarzelend ging hij hen achterna. Toen hij bijna bij de deur was werd hij gewaar dat er een vervelende stank vanuit de deuropening op hem kwam toegewaaid.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Spannend!
    O bah, vast de stank van dood oid! :(
    'De moerasduivels stuurden de Kaaiman ...' Dit zinnetje heb je twee keer vlak na elkaar. Misschien tweede keer vervangen door 'Ze'? (Of iets anders natuurlijk, 't is jouw tekst.)
    x
    koyaanisqatsi: Terechte opmerking. thnks
    XX
  • greta
    Getver die enge vent in z'n zwartleren hesje. Wat gaat er gebeuren daar??
    Die stank kan van alles zijn, sommige mensen vinden spruitjes al vervelend ruiken. Maar ik vrees dat het echt onaangenaam gaat worden.

    koyaanisqatsi: Spruitjes RUIKEN dan ook vervelend. :-p
    Maar hier betreft het wat anders, reken maar.
  • joplin
    blijft spannend
    mooi zo
    xx
    koyaanisqatsi: thnks xx
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .