writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (80)

door koyaanisqatsi

Abel Bocoum besloot alles op zijn beloop te laten. Dat had hij per slot van rekening het grootste deel van zijn leven gedaan. Viel hij in ongenade bij de moeder van de bruid omdat hij er niet in slaagde haar dochter te bevruchten, dan was het maar zo. Hij was een mens, geen machine.
Hij verwachtte iedere dag opnieuw te worden opgeroepen maar de dagen gingen voorbij zonder dat er iets gebeurde. Zijn routineuze leven nam opnieuw een constante vorm aan en bruidsstoeten bleven voor een regelmatig, zij het bescheiden inkomen zorgen.
Op zekere dag wist de man met het strijkijzer te vertellen dat de Grootmogol opnieuw trouwplannen koesterde. Het vreemde aan dit nieuws was dat de bruid ditmaal geen piepjong meisje was maar een gezette vrouw van middelbare leeftijd. Het betrof de weduwe van de onlangs overleden Krantenmagnaat, een zonderlinge man die een eigen, handgeschreven krantje, vol nietszeggende opruiende taal uitgaf en gans zijn leven op de kosten van zijn als strijkster werkende vrouw had geteerd.
'Nu ik eindelijk van die nietsnut verlost ben, wil ik een echte man in het huwelijksbed,' had de weduwe een dag na zijn begrafenis laten verstaan,
Die woorden waren blijkbaar tot bij de Grootmogol geraakt, die hier tot eenieders verrassing op had gereageerd door de vrouw een blitzbezoek te brengen. Een paar uur later was de zaak beklonken. Omwille van het fatsoen zou de weduwe nog een paar weken de rol van rouwende vertolken waarna het huwelijk in alle intimiteit zou worden voltrokken.
'Wist je dat de eierverkoopster nog steeds op zoek is naar haar geliefde?' vroeg de man met het strijkijzer, terwijl hij Bocoums pak voor de zoveelste keer gladstreek.
'Nee,' antwoordde Bocoum die het meisje, dat sinds het verbreken van haar verloving met de Grootmogol niet meer in het straatbeeld was verschenen, zo goed als vergeten was.
'Een onbegrijpelijke zaak toch, vind je ook niet, Abel?' zei de man met het strijkijzer, terwijl hij het hoofd schudde. 'Je verloving met de Grootmogol verbreken voor een man waarvan je niet eens weet of hij wat voor je voelt.'
'Och, misschien weet ze dat wel,' zei Bocoum, niet echt geïnteresseerd in een discussie over de eierverkoopster.
'Nee hoor,' antwoordde de man met het strijkijzer. 'Ik weet uit welingelichte bron dat ze geen flauw idee van zijn gevoelens voor haar heeft. Ze beweert zelfs te twijfelen of de man wel interesse heeft in het vrouwelijke geslacht. "Hij is zowat de enige mannelijke klant op leeftijd van me, die nooit avances heeft gemaakt," heeft ze aan één van haar vriendinnen bekend, dus het minste wat je kan zeggen, is dat ze een behoorlijk risico heeft genomen door te breken met de Grootmogol.'
Bocoum werd overvallen door een gewaarwording die hij niet meteen kon plaatsen. Hij werd duizelig, begon hoewel het tamelijk koel was te zweten, en kreeg last van kortademigheid.
'Wat scheelt er?' vroeg de man met het strijkijzer, die de plotse verandering in zijn toestand meteen gewaar werd.
'Ik… Ik weet het niet…' stamelde Bocoum, maar ondertussen wat het met een schok, scherp als een vlijmscherpe speerpunt, tot hem doorgedrongen dat hij wel eens de uitverkorene van de eierverkoopster kon zijn.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Arme Abel, zo veel tijd verloren, zo veel verloren tijd ...
    x
    koyaanisqatsi: en we zijn er nog niet...
  • warket
    Wist je dat de eierverkoopster nog steeds op zoek naar haar geliefde?' op zoek is naar...
    koyaanisqatsi: even corrigeren; ;-) xx
  • joplin
    laat ons hopen
    een sprookje?
    xx
    koyaanisqatsi: sprookjes... bestaan niet... :-(
  • Danvoieanne
    Graag gelezen weer...
    koyaanisqatsi: bedankt!
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .