writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (85)

door koyaanisqatsi

Bocoum begon de dagen af te tellen die nodig waren alvorens hij bericht van de bruid mocht verwachten. Toen de wachtperiode ruimschoots verstreken was en er nog geen nieuws was, aarzelde hij niet langer en begaf hij zich, op het ergste voorbereid, opnieuw naar de moeder.
'Moet je bij dat zot wijf zijn?' vroeg een jongeman, die op het punt stond het huis van de vrouw te verlaten op het ogenblik dat Bocoum wilde aanbellen.
'Bij de vrouw op de eerste verdieping,' antwoordde Bocoum diplomatisch.
'Bij dat zot wijf dus,' snauwde de jongeman. 'Doe maar geen moeite om aan te bellen. Het kreng doet al dagen voor geen mens meer open. Maar geen nood, de deur van haar woning staat open. Je kan er zo in. Alleen, ik wens je veel moed, want er waait daar een stank naar buiten om van omver te vallen.'
'Ze zal toch niet…'
'Nee, nee,' grinnikte de jongeman sarcastisch, 'ze is nog springlevend. Ik hoor haar regelmatig wauwelen en door de kamer lopen, dus maak je daar maar geen zorgen over.'
Maar dat Bocoum wel. Al koesterde hij weinig sympathie voor de vrouw, de woorden van de jongeman lieten maar al te duidelijk uitschijnen dat er iets ernstigs aan de hand was. Hij haastte zich naar boven, bang om wat hij zou aantreffen, en die angst bleek gegrond. De vrouw bevond zich in een staat die hem zodanig schokte dat het niet veel had gescheeld of hij was er, schreeuwend van ontzetting, vandoor gegaan.
Een stokoude, uitgehongerde, volkomen verwaarloosde, in haar eigen vuiligheid badende heks, dat bleef er over van de vrouw die er voordien ook al niet bepaald als een diva had uitgezien. Het zielige scharminkel zat op de rand van haar bed, staarde naar een niet nader te bepalen punt op de muur en mompelde aanhoudend: 'Dat is dus wat een moeder in de plaats krijgt. Dat is dus wat een moeder in de plaats krijgt. Voor al haar goede zorgen…'
Het duurde een tijd voor ze zich bewust werd van de aanwezigheid van haar bezoeker. Toen gunde ze Bocoum een korte, levenloze blik, knikte hem gedag alsof hij een toevallige passant was en begon weer naar de muur staren; zwijgend ditmaal.
Van pure wanhoop stak Bocoum de armen in de hoogte.
'Wat is er in hemelsnaam met u gebeurd, mevrouw?' vroeg hij met trillende stem.
De vrouw haalde haar knokige schouders op, liet een sliert speeksel langs haar onderlip lopen en bromde: 'Mijn dochter is er vandoor gegaan.'
'Vandoor gegaan?!'
'Met een handelsreiziger.'
Ik… Ik ben sprakeloos…' stamelde Bocoum. In werkelijkheid kon hij het niet helpen een languit gerekte rilling van opluchting gewaar te worden.
'De schande, meneer. Kan u zich die inbeelden? De schande. Mijn schoonzoon komt uit een deftige familie waarvan sommige leden op het punt stonden het te gaan maken op het politieke toneel. Die kunnen het nu wel vergeten. Hemel en aarde heb ik bewogen om het huwelijk te regelen. En dat is dus wat een moeder in de plaats krijgt. Voor al haar goede zorgen.'
Bocoum geraakte er niet uit of het al dan niet nog gepast was om naar de conditie van de dochter te informeren. Na enige aarzeling besloot hij van niet omdat een mogelijke zwangerschap, hoe buitenechtelijk ze ook was, haar echtbreuk alleen maar zwartgalliger maakte.
'Het spijt me ten zeerste,' zei hij, deels gemeend, deels onverschillig, en beleefdheidshalve voegde hij eraan toe: 'Als er iets is dat ik voor u kan doen.'
Maar de vrouw schudde zonder aarzelen het hoofd en mompelde: 'Met mij is het gedaan. Er rest mij niets meer dan te wachten tot de dood mij komt halen,' waarop ze een graatmagere, asgrauwe hand uitstak en een wegwuivend gebaar maakte.

 

feedback van andere lezers

  • joplin
    ocharme die sukkel, hoe dom
    wie weet hoe viriel deze handelsreiziger
    oogst Abel zelf zijn zaad
    stel je voor!
    met een baby in een doos
    xx

    koyaanisqatsi: hoe complex allemaal??? xx
  • Wee
    Wat een zegen! :)
    Komt het dan toch nog goed?
    Heerlijk schrijven, Koyaanisqatsi!
    x
    koyaanisqatsi: Wat zou ik zeggen (bedenken)?
    xx
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .