writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Het Bestaan in al zijn Eenvoud (88)

door koyaanisqatsi

'Dat is in een handomdraai geregeld.'
Zoals steeds klonken de woorden van de Regelaar zo zelfzeker dat er niet om heen viel te komen: deze man was nagenoeg ongenaakbaar.
Abel Bocoum had lang getwijfeld of hij wel een opnieuw een beroep op hem zou doen. Ten eerste omdat hij absoluut geen zin had om weer met een ellendige opdracht te worden opgezadeld, en de ten tweede omdat hij vreesde er een deel van zijn zuurverdiende centen bij in te schieten. Per slot van rekening stond het willen openen van een bankrekening gelijk aan een bekentenis over een overschot aan geld te beschikken.
'Hoe gaat het verder?' vroeg de Regelaar, die Abels verzoek zo goed als ingewilligd beschouwde.
'Ik mag niet klagen,' lachte Bocoum ongemakkelijk, 'zoals u wel kan opmaken uit mijn intentie om beroep te doen op een financiële instelling. Niet dat het een fortuin betreft, verre van maar…'
'Als je moest weten, Abel Bocoum,' onderbrak de Regelaar, 'hoeveel mensen één of meerdere bankrekeningen hebben zonder over de spreekwoordelijke nagel te beschikken... Je hoeft je niet te verontschuldigen of bescheiden op te stellen. Ik weet dat je man met gezond verstand bent. Een man die de dingen eenvoudig benadert en eenvoudig houdt. En dat is een kunst die maar weinigen beheersen. Vandaar ook de gigantische knoeiboel waarin vele levens zich wentelen. Wat de meeste mensen ontbreekt aan zelfkennis hebben ze teveel aan zelfoverschatting; een niet zelden catastrofale combinatie. Jij komt hier met verzoeken om zaken te regelen die buiten je om gaan; problemen, zeg maar, die je door de buitenwereld worden opgedrongen. Maar geloof me, de meerderheid van de mensen die ik over de vloer krijg, hebben zich het grootste deel van hun ellende zelf op de hals gehaald. Sommigen weiger ik zelfs nog te helpen. Om de haverklap staan ze hier, uitzichtloze situaties achter zich aanslepend die ze zelf hebben gecreëerd. Nee, die lui mogen me zelfs al het geld van de wereld aanbieden, als ze het zodanig verkorven hebben dat het mijn begrip te boven gaat, is het afgelopen.'
Abel Bocoum knikte. Hij was één en al begrip en bewondering voor de wijsheid van de Regelaar, maar tegelijkertijd voelde hij ook met de man mee omdat deze som van verstand en levenservaring hem eerder somber dan gelukkig stemde.
De Regelaar heeft te veel gezien en weet te veel, dacht hij, en dat is veel meer een vloek dan een zegen.
Plots ging de deur open en verschenen er twee jonge meisjes in gelijkaardige rode korsetten in de deuropening. Ze knikten Bocoum glimlachend gedag, stapten zij aan zij tot ongeveer halfweg de kamer en vroegen gelijktijdig: 'Komt u nog, Oompje?'
'Zo meteen, als meneer hier vertrokken is,' antwoordde de Regelaar onbewogen, waarop de meisjes de kamer opnieuw verlieten en Bocoum aanstalten maakte om te vertrekken.

 

feedback van andere lezers

  • joplin
    Bij die Regelaar word ik een beetje onrustig, hij praat te mooi, zit er weer een angeltje?
    xx
    koyaanisqatsi: Het is "regelaar", die heeft dus als tweede natuur dat hij zich verbaal overal doorheen dient te wringen.
  • Wee
    Oef, die Regelaar ... Ik weet het niet hoor.
    Hij geeft me de kriebels.

    Mijn ré onder jouw feed bij gedicht 'Holst' ging zomaar verloren, sorry.
    Dank je wel voor het lezen en je reactie!
    x
    koyaanisqatsi: Regelaar zijn niet bepaald 'gezonde' types, daar kan je niet omheen. Wat de ré betreft, geen probleem. xx
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .