writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (5)

door koyaanisqatsi

In het jaar des Heren 1690 vond de toekomstige Comte Fernand II, toen zestien jaar oud, tijdens één van zijn snuffeltochten door het kasteel een ongeopende brief van Vlad III aan Comte Alex. De brief zat verborgen in een kist die zich op een vergeten zolderkamer bevond en die behalve de correspondentie tussen beide jonge edelen ook nietszeggende aantekeningen van een dagboek van Alex's vader bevatte.
De brief was gedateerd op twaalf januari van het jaar des Heren 1449, wat erop neerkwam dat hij geschreven moest zijn vlak nadat Alex aan een bloedvergiftiging was overleden -wat meteen verklaarde waarom hij ongeopend was.
De jonge Vlad prijsde in zijn brief de streken van zijn generatiegenoot en ging zelfs zo ver zijn jaloezie te bekennen wat diens incestueuze relatie met zijn moeder betrof. Uit de brief bleek dat Alex ooit een portret van zijn moeder aan Vlad had bezorgd en dat deze laatste niet ongevoelig was voor haar schoonheid. Of de bizarre bijtgewoonten van Alex zijn vriend Vlad hebben geïnspireerd voor de gewelddadigheid waarvoor hij later berucht zou worden, is natuurlijk niet met zekerheid te zeggen, maar aangezien Vlad duidelijk geen moeite had met Alex' gedrag blijkt in alle geval dat hij al op jonge leeftijd zelf alles behalve een doetje was.
Wie na het lezen van de brief echter ook een steek van jaloezie in zijn hart voelde was Fernand, een snotneus die krom liep van verveling en in weinig meer interesse toonde dan het folteren van kleine dieren. Zijn favoriete spelletje bestond er uit een muis te vangen, het beestje vervolgens te verdoven door het een tijd in een glas alcohol te laten spartelen, waardoor het zo loom was dat hij het nadien naar hartenlust kon pijnigen zonder te moeten vrezen dat het hem zou ontsnappen. De vreselijke behandeling die het weerloze knaagdiertje daarna moest ondergaan bestond meestal uit het op zijn kop uitdrukken van brandende stompjes hout en het her en der toedienen van snij- en steekwonden met respectievelijk een mes en een naald. Nadien gebeurde het dat er één of meerdere poten werden afgehakt, waarop de genadestoot volgde door een loden blok langzaam op het lijf van de muis neer te laten zakken waardoor uiteindelijk, onder de toenemende druk, het kopje uiteenspatte. Een andere bezigheid waar de jonge schoft zich in verkneukelde was het levend pluimen van kleine vogels en vervolgens hun vleugels afsnijden, om hen dan gek wordend van de pijn in het rond te laten spartelen. Als hij hun door merg en been snijdende gekrijs beu was wrong hij hen de nek om, maar net zo goed liet hij de arme dieren simpelweg doodbloeden.
Hoeft het dan nog gezegd, dat iemand die er op zo'n jonge leeftijd al zulke ziekelijke gewoonten op nahield zich op latere leeftijd alleen maar kon ontwikkelen tot een baarlijke duivel voor wie men weinig meer dan angst en haat kon voelen.

 

feedback van andere lezers

  • Danvoieanne
    graag weer gelezen...
    koyaanisqatsi: thnks
  • greta
    Zeg, dit gaat wel vèr als je zulke martelelingen neerpent. Oh vergat even, de aap schrijft hier.

    koyaanisqatsi: MartelELingen???? En inderdaad, de aap is de schuld van alles! :-p
  • Wee
    Getver, wat een creep.
    Het is dat je zegt dat een aap hier schrijft ...
    x
    koyaanisqatsi: Ik heb zo'n creep(s) gekend. Ze bestaan, helaas... :-(
  • joplin
    't zal daar zeer zeker in de genen zitten
    beulen voor folterkamers
    xx
    koyaanisqatsi: Tja, in die beperkte kringetjes hebben ook al een last van inteelt, dus...
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .