writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (7)

door Koyaanisqatsi

Op twintig december van het jaar des Heren 1811 klopte een verwaaide en licht gewonde jongeman bij het kasteel aan. De Comtesse had niet de gewoonte onaangekondigde gasten toe te laten maar deze keer had ze weinig keus. De jongeman beweerde een koerier te zijn die in opdracht van Napoleon onderweg was met belangrijke brieven voor Alexander I, de tsaar van Rusland. Het was de bedoeling dat hij zo snel mogelijk zou doorreizen tot Warschau waar een Russische gezant de brieven in ontvangst zou nemen om ze vervolgens in hoogsteigen persoon in Sint Petersburg aan de tsaar te overhandigen.
Verrast door de door plots opkomend onweer vroeger dan verwacht ingevallen duisternis had de jongeman zich in zijn haast om een herberg te bereiken, letterlijk vergaloppeerd. Zijn paard was over een afgeknakte boomstronk gestruikeld, had weliswaar het evenwicht weten te behouden maar niet kunnen vermijden zijn berijder af te werpen. Gewond aan de rechterslaap en linkerarm en -knie had de jongeman geen enkel risico genomen en was hij nadien met de teugels in de hand naar het vlakbij, in het door de wolkend brekende maanlicht opdoemende, kasteel gestrompeld.
Normaal zou Nazir zich verder over de bezoeker hebben ontfermd maar vermits het een koerier van de keizer zelf betrof stond de Comtesse erop hem persoonlijk te ontvangen.
'Maar, u bent gewond, ernstig gewond,' waren de eerste woorden die ze tot hem richtte. Diep gemeend waren ze niet, maar het kon nooit kwaad een dienaar van de Bonaparte met overdreven egards te behandelen.
'Het zijn maar schaafwonden,' wuifde de jonge koerier haar bezorgdheid weg terwijl hij even naar zijn lichtjes bebloede slaap tastte.
Maar de Comtesse wilde van geen minimalisering van zijn verwondingen weten. Ze liet onmiddellijk een bad voor de jongeman klaarmaken en beval de hoofdhuishoudster medicijnen en verband naar het logeervertrek te brengen.
Ze drukte haar onverwachte gast op het hart zijn tijd te nemen, zijn wonden zo goed mogelijk te verzorgen en zich nadien bij haar te voegen voor het diner. In zeven haasten liet ze een verbeterd menu klaarmaken, wijn die voor speciale gelegenheden werd bewaard aanrukken en meer hout op het vuur gooien, zodat de koerier van keizer de dag nadien met niets dan lof voor haar persoon zou vertrekken.
De jongeman genoot duidelijk van de verwennerij. Op zijn bord bleef nauwelijks een spatje vet over, het hem aangereikte brood verdween tot de laatste kruimel in zijn mond en de wijn vloeide rijkelijk zijn keel in.
De alcohol maakte hem ook loslippig. Hij vertelde de Comtesse dat de keizer hem in hoogsteigen persoon zou bedanken en belonen indien hij zijn brieven ongeschonden in Warschau kreeg.
'De inhoud moet wel heel erg belangrijk zijn, denkt u ook niet?' vroeg hij aan de Comtesse, die hij als een vrouw van de wereld beschouwde.
'Als ze van de hand van de keizer zelf zijn, kunnen ze alleen maar erg belangrijk zijn,' slijmde de vrouw, hetgeen een brede, trotse glimlach op de door de wijn paars geworden lippen van de koerier legde.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Beetje klassieke stijl, mi!
    x
    Koyaanisqatsi: maar blijft het zo...
  • greta
    Geen idee of het geschiedkunig allemaal klopt, zal best wel jou kennende.
    Valt me mee dat de Comtesse niet meteen mee het bad is ingestapt :D

    Koyaanisqatsi: Google en Wikipedia... Daar schrijf je geschiedenis mee... :-)
  • joplin
    opgepast
    weer een adder op komst!
    xx
    Koyaanisqatsi: maar er is geen gras! :-)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .