writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (28)

door koyaanisqatsi

Frederique Soler mocht Moses dos Santos niet, en dat was niet alleen omdat ze door zijn aanwezigheid haar avond met Mefisto door de neus geboord zag. Met zijn ingevallen grauwe gelaat, benige, grotendeels kale schedel en gapende ogen deed ze hem denken aan een oude griezel uit een sprookje waarmee haar moeder haar tijdens de kinderjaren de daver op het lijf joeg. Bovendien vermoedde ze net als de Comtesse dat zich achter zijn masker van ouderdom nog steeds een wellusteling schuilhield, hetgeen zijn constant weerkerende, hongerige blikken op vooral haar boezem alleen maar leken te bevestigen.
Het diner irriteerde de gouvernante dan ook mateloos en aangezien het voorbeeldige tafelgedrag van Daniel haar geen enkele afleiding bezorgde, liet ze haar gedachten zo veel mogelijk afdwalen naar de geheime kamer.
Ze dacht terug aan de bewuste avond waarin ze een rijk van duisternis was binnen getrokken. In een waanzinnige vlaag van nieuwsgierigheid had ze naar Mefisto's kruis gegraaid, waar zich binnen de kortste keren een afschrikwekkende fallus had opgericht. Geschokt door het uiterlijk van het orgaan had ze haar hand teruggetrokken, maar even later had ze, bevend van angst en opwinding, haar demonen de vrije loop gelaten.
Ruim een uur later was ze als een somnambule terug naar haar kamer getrokken, waar ze zich de ganse nacht had liggen afvragen of ze zich nog wel in de werkelijke wereld bevond. Het zachte gesnurk van Daniel had dit eerder bevestigd maar de herinnering aan wat er was gebeurd had het geluid gereduceerd tot de ademhaling van een spook.
De volgende dag was gekmakend traag voorbij geschreden, en ook de dag nadien leek de tijd er alleen maar op uit te zijn geweest om haar gek te maken van ongeduld. Toen het dan eindelijk weer avond was, had ze zich, zwetend van extase, naar de geheime kamer begeven waar zich zo goed als hetzelfde scenario als twee dagen voordien had afgespeeld.
'Frederique? Frederique?!'
De Comtesse schudde de gouvernante met een geamuseerde glimlach uit haar droom.
'Comtesse?'
'Mevrouw is moe, Comtesse,' kwam Moses dos Santos tussenbeide, 'misschien kan ze maar beter naar bed gaan.'
Frederique Soler keek het tweetal verward aan en richtte vervolgens een vragende blik op de Comtesse.
'Ik stelde voor dat je Daniel naar bed brengt en ons nadien vervoegt in de salon.'
'Oh, ja, ja, natuurlijk,' antwoordde de gouvernante, zonder dat de woorden van de Comtesse echt waren doorgedrongen. Versuft schoof ze haar stoel naar achter en verzocht ze Daniel zijn moeder en meneer dos Santos een goeie nacht te wensen. De jongen willigde zonder de minste aarzeling haar verzoek in en liet zich gehoorzaam naar de slaapkamer brengen. Daar vertelde Frederique hem nog een kortverhaal, over een verdwaalde ridder die gered werd door een prinses, zong een wiegelied en wachtte vervolgens tot hij was ingeslapen. Toen begaf ze zich naar de salon, waar ze tot haar onsteltenis werd geconfronteerd met twee als schoolkinderen giechelende, bezopen volwassenen.

 

feedback van andere lezers

  • Danvoieanne
    Op naar het vervolg....graag gelezen weer...


    koyaanisqatsi: thnks weer ;-)
  • joplin
    de volgende orgie?
    x
    koyaanisqatsi: ach... een drankje en een hapje... :-) x
  • greta
    Frederique voelt zich een beetje buiten spel gezet?



    koyaanisqatsi: Mmmmm.... (ik zeg niks) :-p
  • Wee
    Getver, ik ht bezopen mensen!
    x
    koyaanisqatsi: Join the club! ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 5 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .