writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (39)

door koyaanisqatsi

Toen Aurelie Daniel 's avonds een nachtzoen kwam geven, raakte de jongen bijna buiten zinnen. Op het ogenblik dat ze zich voorover boog om haar lippen op zijn wang te drukken keek hij pal op de enorme rondingen van haar borsten die, alsof ze het met opzet deden, ieder ogenblik uit haar nachtjapon dreigde te rollen. In een oogwenk zat de knaap met een enorme erectie en dreigde hij weer te gaan ejaculeren, waardoor hij de daver op het lijf kreeg.
Aurelie schrok; haar gezicht vertrok van angst terwijl ze instinctief een hand op zijn voorhoofd legde.
'Ben je ziek, Daniel?' vroeg ze, terwijl er bezorgde rimpels op haar voorhoofd verschenen.
Daniel haalde de schouders op, dacht even na, voor zover dat mogelijk was met zijn tollende hersens, en mompelde: 'Ik denk het…'
'Je hebt geen koorts, dat is al een geruststelling,' stelde Aurelie met een zucht vast.
'Misschien…'
'Misschien?'
'Ben ik gewoon moe…'
'Ach, lieve schat,' zuchtte Aurelie, terwijl ze zachtjes met een hand door Daniels haren begon te kammen.
De jongen zijn opwinding werd weggeblazen door opgekropte razernij. Hij wilde niet langer als een klein kind betutteld worden door zijn pleegmoeder, maar haar minnaar zijn. Haar handen hoefden zich niet te bekommeren om zijn lichaamstemperatuur of de zachtheid van zijn haren, maar hem in volle extase omklemmen. Een razend vuur van nieuwsgierigheid naar hoe haar borsten voelden zette hem in brand. Was dat prachtige ronde vlees mals, hard, of geen van beide; gloeide het of was het niet warmer dan de rest van haar lichaam? En hoe smaakten haar tepels: zoet als vruchten of naar de hem volstrekt onbekende smaak van een vrouwenlichaam?
Wat schoot hij op met haar moederlijke medeleven, dat hem degradeerde tot een weerloze broekvent terwijl hij in werkelijkheid bezig was een man te worden die volstrekt andere verlangens koesterde dan haar oogappel te zijn?!
Omdat ze hem maar bleef liefhebben op de manier zoals ze al sinds zijn geboorte had gedaan begon hij herhaalde malen binnensmonds te brullen: 'Hou daar in godsnaam mee op!'
En toen ze uiteindelijk ophield met strelen en hem in het oor fluisterde: 'We bekijken het morgenochtend wel,' kon hij nog maar net enkele tranen in zijn hoofdkussen verbergen.


 

feedback van andere lezers

  • Wee
    O hemel ...
    x
    koyaanisqatsi: Ja, die komt er ook bij kijken... ;-) x
  • greta
    Aiai, geen koorts maar wel een brandend vuurtje.
    Gaat Aurelie hem over de streep trekken die volgende ochtend?
    koyaanisqatsi: Tsss... Ze gaat gewoon zijn koorts nemen, mevrouw!!!
  • joplin
    verwarrend pijnlijk
    de puberteit
    xx
    koyaanisqatsi: Tegen wie zeg je het. :-) xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 1 lid: dovan.