writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (43)

door koyaanisqatsi

Wetend wat er komen ging, werd Daniels genot op het moment suprême ditmaal niet getemperd door enige ontzetting. Integendeel, de bevrediging van het verlangen naar een ejaculatie op het ogenblik dat geliefde zich in al haar glorie uit het badwater optilde, was zo intens dat hij slechts met de grootste moeite zijn gekreun kon smoren. Meteen daarna haastte hij zich naar zijn kamer om zijn bevlekte hand te wassen en zich van zijn bevuilde broek te ontdoen.
Aurelie's pracht werd met de minuut grootser. Haar vormen kregen iets goddelijks en Daniel begon te geloven dat van haar lichaam proeven weinig minder dan bovennatuurlijke krachten moest opleveren.
Een steek van jaloezie doorboorde zijn hart toen hij aan Nazir dacht. Die smerige, oude mameluk, die met zijn bruine, rimpelige en door het leven getekende handen aan Aurelie mocht zitten! Hij kon nauwelijks geloven dat zijn muze zo iets toeliet en probeerde zichzelf wijs te maken dat hun huwelijk niets meer was dan een verbintenis waardoor ze vrij, als personen van tegengestelde sexen, met mekaar mochten omgaan.
'Een onverbeterlijke kleine vuilak, jij.'
Een misselijkmakend déjà-vu gevoel zoog alle kracht uit Daniels lichaam, dat al verzwakt aanvoelde na zijn zaadlozing. Hij wilde Thérèse toebrullen dat ze moest maken dat ze weg kwam, dat ze niet het minste recht had om in zijn kamer te verschijnen, maar hij werd zodanig overrompeld door machteloosheid dat hij zich maar amper staande kon houden.
'Dat gaat je weer geld kosten,' bromde het meisje terwijl ze dreigend op hem toestapte. 'En meer dan vorige keer. Want je hebt aan jezelf staan frunniken, viespeuk, en God mag weten wat mevrouw Aurelie daarvan moet denken. Om nog te zwijgen van meneer Nazir, die het niet zal nemen dat een broekvent zich verkneukelt aan het blote lijf van zijn vrouw.'
Daniel deinsde achteruit. Te laat besefte hij dat zijn bevuilde broek nog op de grond lag. Zijn geschrokken blik op het kledingstuk was Thérèse niet ontgaan en aangezien ze niet van plan een kans onbenut te laten om hem te vernederen, haastte ze zich om ze op te rapen.
'En wat hebben we hier?' vroeg ze op een sarcastisch toontje. Ze duwde de broek onder Daniels neus en maakte een proestend geluid. 'Is dat alles wat er uit komt: dit zielige vlekje?'
Zonder er bij na te denken schudde Daniel het hoofd.
'Nee? Waar is de rest dan gebleven? Terug in je fluitje gelopen misschien, om op te sparen voor een volgende keer?'
Thérèse's hoongelach liet geen spaander heel van Daniels eerdere gelukzaligheid. De jongen voelde zich even weerloos als een stuk ongedierte dat ieder ogenblik dreigde te worden platgetrapt onder Thérèse's genadeloos stampende voet. Hij wilde wegzinken in de grond, verdwijnen voor altijd, ook al betekende dat voor eeuwig afscheid nemen van zijn geliefde.
'Tien franc, sukkeltje. Hoor je me? Of ik vertel mevrouw Aurelie en meneer Nazir tot in de details wat jij uitspookt,' waarna ze de broek in zijn gezicht smeet, rechtsomkeer maakte en de kamer uit liep.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Die Thérèse .. wat een nare bitch.
    koyaanisqatsi: Wat zouden verhalen zijn zonder de slechterikken?
  • Wee
    Wat een rotmeid zeg.
    Mooi geschreven, dat dan weer wel! ;)
    x

    koyaanisqatsi: Jaja, die bestaan ook (naast een hele resem rotzakken)
    xx
  • joplin
    Wat een hebzuchtige feeks
    xx
    koyaanisqatsi: Maar ze kruidt het verhaaltje wel... ;-) xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .