writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (53)

door koyaanisqatsi

Als niet gauw het vreselijke bericht komt dat Nazir is omgebracht, verlies ik mijn verstand, dacht Daniel. Hij wist met zichzelf geen blijf en maakte Aurelie en zijn gouvernante, om geen argwaan te wekken, wijs dat hij ziek was.
De in allerijl opgeroepen dokter vond niets bijzonders -zelfs geen verhoogde lichaamstemperatuur- en deed zijn toestand gemakshalve af als 'vermoeid'.
'Natuurlijk', was de reactie van Jeanne de Sauvignac, 'die jongen heeft zich de afgelopen maanden uitgesloofd met rij- en schermlessen, onderricht in beheer van het landgoed en mijn lessen. Geen wonder dat hij onderuit is gegaan.'
Daarmee had ze een regelrechte sneer gegeven aan het adres van Nazir, die de jongen de afgelopen twee jaar zo goed als dagelijks voor minstens enkele uren onder zijn hoede had genomen. Aurelie was het grotendeels met de gouvernante eens en drukte haar, als een goede verstaander, op het hart dat ze haar echtgenoot hierover zou aanspreken.
Nazir koesterde evenwel zijn twijfels betreffende Daniels toestand. Hij liet de jongen al twee jaar met hem optrekken, had al die tijd zijn stemmingen geregistreerd, zijn reactievermogen beoordeeld en zijn karakter gepeild, en was tot zowel zijn spijt als ergernis bij zijn bange voorgevoel gebleven dat er een zekere dreiging van de knaap uitging. Dat nam niet weg dat hij Aurelie beloofde hem de komende maanden wat meer te zullen sparen en ervoor te zorgen dat er behalve inspanning ook wat meer ontspanning in zijn leven zou komen.
Toen er enkele dagen later nog steeds niets met Nazir gebeurd was, zag Daniel geen andere uitweg dan opnieuw uit bed te komen om zo goed als maar kon de onschuld in persoon te spelen.
Nazir liet hem verstaan dat ze het de volgende weken wat kalmer aan zouden doen en gaf hem de raad zich wat meer bezig te houden met zaken die noch lichamelijke noch geestelijke inspanningen vereisten. Voor Daniel betekende dat zoveel als zich op zijn verholen tekenkunst storten. Het probleem was echter dat hij, met Aurelie als zijn enige onderwerp, nog maar weinig inspiratie over had en dat zijn afbeeldingen niet meer de opwinding en voldoening schonken die zijn verlangen naar haar zo lang onder controle hadden gehouden. Met nauwelijks enig enthousiasme zette hij zich aan het tekenen om algauw vast te lopen en minutenlang lusteloos naar zijn zuinige pennentrekken te staren. Uiteindelijk gaf hij het meestal op, pakte een boek, waarop hij zich nog minder kon concentreren, en bracht zijn uitgebreide uren vrije tijd dan maar door met op bed te liggen en het verlossende bericht af te wachten.
Zijn hart sprong dan ook zowat zijn borstkas toen hij op een namiddag een zodanig tumult hoorde dat het niet anders kon dan dat het hele kasteel op stelten stond.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Concentratieverlies en lusteloosheid .. tja zijn stress is niet te verdragen, dus stopt de creatieve geest. Maar ga snel door, zo spannend!
    koyaanisqatsi: en straks gaat het hard waaien en licht uit...
  • joplin
    wat nu?
    xx
    koyaanisqatsi: koffie? xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .