writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap (56)

door koyaanisqatsi

Tegen de tijd dat Nazir Parijs had bereikt bevond het beest in de zak zich al in een lichte staat van ontbinding. Daarmee begon zich een onaangename geur te ontwikkelen die weldra niet meer te harden zou zijn. De mammeluk had dan ook geen tijd meer te verliezen en haastte zich naar het huis van Mehmed, zijn oude strijdmakker die Napoleon trouw was blijven dienen en als lijfwacht van een afvaardiging van diens regering op zeker ogenblik zelfs in Amerika was verzeild geraakt.
Mehmed was een vroom man die het Koranische credo, dat het vergaren van kennis één van de belangrijkste plichten van een moslim is, hoog in het vaandel voerde en daarom zijn bestaan had geïnspireerd op de Bayt al-Hikma, het in de negende eeuw door de Abbasiden in Bagdad gestichte Huis der Wijsheid. Zijn woonst puilde uit van de wetenschappelijke werken, vertalingen uit zowel het Grieks, Latijn als Arabisch, landkaarten, studies van fauna en flora, meetapparatuur voor de meest uiteenlopende doeleinden en politieke essays. Hij kwam aan de kost als privé-lesgever en adviseur van een hele resem betere burgers en werd net als Nazir, ondanks zijn afkomst, alom geprezen. Om het landgoed te bestieren had Nazir al verschillende keren beroep gedaan op zijn wereldlijke kennis en ook nu zag hij in zijn vriend de enige mogelijkheid om het mysterie van de vreemde, verdwenen beesten te ontrafelen.
Zoals steeds werd Nazir warm verwelkomd. Mehmed zette meteen koffie, op de Turkse wijze, de enige manier waarop het goedje volgens hem drinkbaar was.
'De Fransen hebben geen flauw benul van koffiezetten,' schamperde hij regelmatig, al bedoelde hij het eerder plagend dan denigrerend.
'Ik vrees een onaangenaam vrachtje bij te hebben,' viel Nazir met de deur in huis, terwijl hij de zak voor zich uit hield.
Mehmed herkende meteen de geur van de dood, wees met zijn kin naar de zak en zei: 'Een kadaver…' Nazir knikte. 'Leg de zak in de studeerkamer en zet het raam open. We drinken eerst onze koffie en dan zien we wel.'
Nazir deed wat Mehmed hem vroeg. Sinds hij vertrokken was bij Huguette was het kadaver niet langer zijn grootste kopzorg. De ganse weg naar Parijs had hij zich het hoofd gebroken over Daniel. Waarom had die knaap Corbeau geld gegeven? Dat hij het geld gepikt had uit het koffertje voor de maandelijkse onkosten was zo klaar als een klontje. Een paar maanden eerder had Nazir hem alle plaatsen in het kasteel aangewezen waar geld was opgeborgen maar de enige plek waar hij op eigen houtje bij kon was dit koffertje. Voor de andere moest hij over een sleutel beschikken die hij vooralsnog niet wist liggen.
Terwijl ze hun koffie dronken wisselden de mannen gemeenplaatsen uit en haalden ze herinneringen op uit hun verleden in Egypte, dat steeds verder weg leek en stilaan de vorm begon aan te nemen van een vervlogen droom.
'Misschien moeten we maar eens terugkeren, naar ons geboorteland,' liet Nazir zich op zeker ogenblik ontvallen.
Het was voor Mehmed het signaal dat er meer aan de hand was dan een zak met een rottend beest in.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Ga door!!!
    x
    koyaanisqatsi: Naar waar?? ;-) x
  • greta
    Mysterieus hoor.
    Vergaren van kennis, het hoogste doel van een moslim. Wat goed, zou in het algemeen niet gek zijn voor de mensheid.
    koyaanisqatsi: Alhamdulillah! ;-)
  • joplin
    xx
    koyaanisqatsi: xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .