writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Verhaal geschreven door een Aap - Boek 2 (12)

door koyaanisqatsi

Charlotte Neuville was al sinds haar vijftiende beste vriendinnen met Véronique de Coubertin. Ze was de tweede dochter van een paardenkweker die bekend stond als één van de rijkste mannen uit de wijde omgeving, was een getalenteerde violiste en had bovendien een prachtige zangstem. Tijdens de Napoleontische oorlogen had eerst haar grootvader en nadien haar vader fortuinen verdiend aan het leveren van paarden voor de Grande Armée. Met de wankele Europese vrede die op de val Napeeon volgde was er weliswaar een eind aan de gouden tijden gekomen maar tegen dan waren Neuville's financiële reserves zo groot dat hij tegen meer dan een stootje kon. Bovendien bleef de vraag naar paarden groot, weliswaar behoorlijk minder voor het leger, maar wel voor de welstellender wordende burgerij.
Toen haar boezemvriendin eindelijk op het kasteel arriveerde kon Véronique haar geluk niet op. Door haar huwelijk en de daaropvolgende omstandigheden was het ondertussen bijna een jaar geleden dat ze mekaar hadden ontmoet. Charlotte zag er prachtig uit, met haar gitzwarte, eenvoudig opgemaakte haren, fijne melkwitte gelaat en als altijd stralende ogen, die erop wezen dat ze nog steeds een gelukkig leven leidde. De tranen die haar in de ogen sprongen bij het weerzien van Véronique waren er dan ook van pure blijdschap en deden haar meteen het nieuws van de zaak Corbeau vergeten, dat Véronique tot in de gruwelijke details in haar laatste brief had uitgesmeerd. Het meisje had gevreesd dat de moordzaak als een soort grauwe schaduw over het kasteel zou hangen, maar het uitzonderlijk mooie weer en het blijde weerzien hadden deze bange verwachting meteen uit haar gedachten verdreven.
Véronique zelf zag er ook opperbest uit. Ze had zich speciaal voor haar bezoek extra opgemaakt en een nieuw kleed aangetrokken waardoor ze een ware adellijke indruk maakte.
De jonge vrouwen omhelsden elkaar innig en hadden de grootste moeite om hun enthousiasme te temperen voor de ogen van het aanwezige personeel dat al samen met de koetsier begonnen was met het uitladen van Charlotte's bagage.
Véronique trok haar vriendin zo fel mee het kasteel in dat ze onderweg naar boven een paar keer bijna struikelde. Het flauwe protest dat Charlotte uitte ging in dovenmansoren en stierf weg van zodra Véronique haar pas inhield bij haar slaapkamer. Daar, vlak voor de deur, liet ze Charlotte's hand schieten, draaide ze zich naar haar hijgende vriendin om en vroeg, met een korte hoofdknik: 'Klaar?' waarop Charlotte met een brede glimlach bevestigend antwoordde.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    De dames zijn weer ondeugend. :D
    koyaanisqatsi: Misschien gaan ze gewoon foto's kijken... :-p
  • doolhoofd
    Tja, wat kan hierover gezegd worden? Je kunt schrijven he man.
    koyaanisqatsi: Eigenlijk heel slecht, vandaar dat ik alles op PC intik... ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 3 stem(men), 75%
Goed: 1 stem(men), 25%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .