writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Kabels (46)

door koyaanisqatsi

Sesamstraat nummer acht lag in wat de meest vervallen buurt van District Noord was: een opeenhoping van krotten, oude magazijnen en bouwvallige fabrieken van vergane industrieën. In tegenstelling tot District Zuid hadden zowel de regering als het stadsbestuur nooit in het district geïnvesteerd, waardoor het in handen was gevallen van huisjesmelkers en onderwereldfiguren die nood hadden aan schuilplaatsen en ateliers om bedrijvigheden te vestigen die maar beter geen daglicht zagen. Het was ook de buurt waren goedkope hoeren zich aanboden: oude prostitués die hun beste dagen al lang achter zich hadden gelaten, en drugsverslaafden voor wie de nood aan geld hoger was dan enig moreel principe. Ze wachtten alleen of in kleine groepjes hun klandizie op in de portalen van leegstaande panden, om in geval van succes hun diensten te verlenen in één van de naar schimmel en rotzooi stinkende achterkamertjes. Soms werd één van hen wel eens het slachtoffer van een maniak, waarna de politie voor een korte tijd, en alleen maar voor de schijn, wat meer toezicht hield, maar na verloop van tijd werd alles weer zoals het was, hetgeen erop neerkwam dat de bewoners aan hun lot werden overgelaten.
Gezien de aard van de buurt had Andy Grignard Cybersexgirl aangeraden hem alleen te laten gaan en om dezelfde reden was hij er overdag naar toe getrokken. Sesamstraat nummer acht bleek een naar verhouding erg goed geconserveerd herenhuis, weliswaar met neergelaten rolluiken, maar beslist een verademing in vergelijking met de rest van de straat, die voor minstens de helft uit gedeeltelijk of geheel ingestorte huizen bestond.
Naast de deur zat slechts één bel, een dikke rode drukknop in een sierlijk metalen lijstje, duidelijk gedateerd maar nog in prima staat, wat Grignard vaststelde toen hij er op drukte.
Er kwam evenwel geen reactie zodat hij een tweede keer aanbelde, met evenwel hetzelfde resultaat.
'Moet je hier zijn?' vroeg een vrouw die van achter een straathoek was opgedoken. Het was een oud, mager scharminkel dat zich wankelend voortbewoog op hoge naaldhakken, niets anders droeg dan een tot op de draad versleten, zwart korset en overdadig was opgemaakt met rode lipstick en wit gelaatspoeder.
Grignard vond de vraag van de meelijwekkende vrouw belachelijk maar liet niets blijken en knikte.
'Dan zal je later moeten terugkomen. Voor drie uur in de namiddag is er niemand. En kom ook niet te laat, want tegen kwart na drie staat er een rij aan te schuiven van schooiers die op zoek zijn naar een goedkope dokter of advocaat.'
Grignard keek op zijn horloge, het was half twee, te vroeg om op de stoep zijn tijd te zitten verdoen en te laat om nog een keer over en weer naar huis of naar het theater te gaan.
'Waarom kom je niet anderhalf uurtje bij mij zitten?' stelde de vrouw voor, alsof ze zijn gedachten had gelezen, 'ik heb een optrekje hier net om de hoek, vanwaar je in de gaten kan houden wanneer er iemand arriveert. Mijn slaapkamer kijkt immers uit op de achterkant van het huis en bij de minste aanwezigheid zie je wel een paar lichten aanknippen.'
Grignard kon niet vermijden de vrouw wantrouwend te taxeren; natuurlijk was ze op zoek naar een klant, al was het maar alleen om hem geld af te troggelen.
'Dat is erg vriendelijk van u, mevrouw,' zei hij, 'maar dan zou ik storen in uw bezigheden.'
De vrouw maakte een wuivend gebaar en antwoordde: 'Ik word niet zo gemakkelijk meer gestoord, mijn jongen, daarvoor heb ik al te veel watertjes doorzwommen.'
Grignard keek in het rond en kwam de conclusie dat hij in feite weinig alternatieven had, tenzij wat doelloos te blijven rondtoeren met de auto, iets waar de buurt zich niet echt toe leende.
'Als u hoopt een centje te kunnen bijverdienen, zal ik u moeten teleurstellen,' zei hij, op een zo diplomatisch mogelijk toontje.
De vrouw glimlachte begripvol en antwoordde: 'Misschien kan u me gewoon, heel even, op een andere, onschuldige manier van dienst zijn? Tenminste, als dat niet te veel gevraagd is…'
'Zo lang het maar het onschuldig blijft,' benadrukte Grignard.
'Onschuldiger kan bijna niet,' glimlachte de vrouw weer, waarna ze hem een arm aanbood om haar naar haar optrekje te vergezellen.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Dat gaat weer uitlopen natuurlijk, en dan komt Grignard toch te laat.
    En over onschuldige uitstapjes .. nee daar geloof ik niet meer in tijdens je verhaal.

    koyaanisqatsi: Wat een idee hebt u toch over de auteur, Dame Greta?
  • Wee
    Sesamstraat voor grote mensen. :))
    x
    koyaanisqatsi: Er is een andere Sesamstraat? :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .