writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Kabels (48)

door koyaanisqatsi

'Ik weet dat ik er weinig deftig bij loop,' begon het meisje, niet speciaal tot Grignard of de bebaarde man gericht, 'maar ik heb geen poen om kleren te kopen. Armoe troef, in mijn miserabele leventje…'
'Je kan je nochtans een fortuin aan make up permitteren,' mompelde de bebaarde man.
'Hoh, moet je hem horen!' reageerde het meisje terwijl ze haar hoofd naar Grignard draaide. 'Mag een arme slons misschien nog iets hebben in haar leven?'
Grignard haalde de schouders op, wat hem op een diepe, zware ontgoocheling uitdrukkende zucht van het meisje kwam te staan.
'En hij heeft me niet eens deftig bekeken, onze opa daar…' gromde ze, terwijl ze een boze blik op de bebaarde man richtte. 'Volgens mij heeft hij daarvoor niets eens de ogen geopend!'
Ze sloeg met een zwaai haar linkerbeen over haar rechter, kruiste de armen, slaakte opnieuw een diepe zucht en begon nerveus cirkelende bewegingen met haar linkervoet te maken.
Toen ging de bel opnieuw. De slonzige vrouw kwam ditmaal vloekend door de gang gesloft, trok de deur open en siste: 'Gaat het weer van dat zijn, vandaag?!'
'Hoe zou ik dat moeten weten?' reageerde een mannenstem. 'Hou maar beter de deur open, want er zijn nog mensen onderweg.'
Onverstaanbaar gevloek galmde door de gang terwijl de man de wachtkamer binnenstapte.
'Onnozel wijf,' bromde hij met een nors gezicht, waarna zijn gelaatstrekken een vriendelijker vorm aannamen en hij de reeds aanwezige bezoekers gedag knikte.
Even later stroomde de wachtkamer letterlijk vol met een mensen van allerlei leeftijden en slag. De beschikbare stoelen volstonden lang niet om iedereen te laten zitten en heel even ontstond er tumult omdat een oude, deftig geklede dame de stoel van het jonge meisje naast Grignard opeiste.
'Uw jonge benen kunnen best een tijdje staan,' argumenteerde de dame, maar daarop antwoordde het meisje: 'Sorry oma, maar ik zit vol. Vol van die ouwe snoeper met zijn baard, daar, recht tegenover mij. En als volgepompt teefje heb ik recht op mijn zitje, denk ik zo.'
Daarop bood Grignard, die in de veronderstelling leefde toch als eerste te worden geroepen, zijn plaats aan. Tot zijn verbazing stelde hij pas nadat de dame hem had bedankt en was gaan zitten vast dat het de oude vrouw betrof van wie hij even te voren nog meer dan gewaagde foto's had gemaakt.

 

feedback van andere lezers

  • doolhoofd
    Zieke boel...
    koyaanisqatsi: that's life... ;-)
  • greta
    Meisje is een dramaqueen. Aandacht tekort gehad in de opvoeding.
    Een wachtkamer vol zotten.



    koyaanisqatsi: Welkom in de wondere wereld der zotten, zou ik zeggen... :-)
  • Wee
    Heerlijk lezen!
    x
    koyaanisqatsi: xx
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .