writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

TASAWWUF 14

door koyaanisqatsi

Het leek wel of de oryx aan de andere kant van de zandheuvel het drietal stond op te wachten. En hij was niet alleen. Er stond een donkere gedaante aan zijn zij, in een lang wit gewaad en een blauwe tulband om het hoofd. Toen Meester Mahmoed, Negar en Nessim dicht genoeg genaderd waren? zagen ze dat het een vrouw was die ondanks de rimpels van haar ouderdom een jeugdige indruk maakte.
'Salaam aleikum, Meester Mahmoed,' zei ze met een krachtige stem, 'blij u weer te zien.'
'Wa'aleikum salaam, Leila,' antwoordde de Meester, 'het blijde weerzien is wederzijds. Dit zijn Negar en Nessim.'
'Salaam aleikum, Negar, Nessim.'
'Wa'aleikum salaam,' antwoordden Negar en Nessim in koor.
'Kom,' zei Leila, 'we hebben nog lange tochT voor de boeg.
De oryx zette zich in beweging, het groepje volgde, zwijgend alsof iedereen één wilde zijn met de stilte.
Na enige tijd liepen Meester Mahmoed, met zijn stevige pas, en Nessim iets voorop.
'Wie is deze dame?' vroeg Nessim fluisterend.
'Oh, zij is een oude kennis. Ze was ooit rijk en machtig, maar heeft aan het wereldse verzaakt, net als ik.'
'Was u dan ook ooit rijk en machtig?'
'Mmm, dat hangt er natuurlijk van af wat je onder rijk en machtig verstaat.'
'Maar u zei toch dat Leila rijk en machtig was…'
Meester Mahmoed lachte.
'Behalve dat ze in grote welstand leefde, was ze van een oogverblindende schoonheid. Die macht, mijn jongen, heb ik nooit bezeten.'
'Ze is nog steeds mooi,' zei Nessim.
'Dat is ze zeker,' beaamde Meester Mahmoed. 'En dat zal ze blijven.'
Er stak een kille bries op. Negar was maar wat blij dat ze haar mantel had bovengehaald en trok de capuchon over haar hoofd.
'Heb je het koud, Negar?' vroeg Leila.
'Nu gaat het wel,' antwoordde Negar. 'Maar ik vraag me af of de tocht nog erg lang is.'
'Waarom?'
'Ik wou dat we al waren waar we moeten zijn.'
'Er waar mag dat dan wel zijn, m'n meisje?' vroeg Leila lachend.
'Geen idee,' zuchtte Negar.
'Hebben jullie het Paleis van de Verrijking bezocht?'
'Oh ja, het was prachtig. Een droom bijna, te mooi om waar te zijn.'
'Het Paleis van de Verrijking is geen droom, Negar, het bevindt zich alleen niet overal.'
De oryx hield halt. In de verte, over de glooiing van een hoge zandduin, schitterde een blauwachtig lichtschijnsel. Meester Mahmoed aaide de oryx over zijn rug en zei: 'Bedankt, om ons tot hier te brengen, mijn vriend,' waarna de antiloop rechtsomkeer maakte en zich met een rustige tred terug in de richting begaf van waar hij gekomen was.

 

feedback van andere lezers

  • doolhoofd
    http://dana-ulama.deviantart.com/art/The-Peacock-217314019

    Benieuwd hoe het verder gaat...
    koyaanisqatsi: ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 2

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .