writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDER SATRAPEN (25)

door koyaanisqatsi

HOOFDSTUK 25 (Waarin Bugsy een onverwacht ontbijt wordt aangeboden)

Bugsy was nog maar net opnieuw aan de slag gegaan toen Oscar Pulp ten tonele verscheen. Er van overtuigd dat deze laatste zou vragen of hij zich bedacht had aangaande zijn voorstel, bereidde Bugsy zich voor op een herhaalde, niets aan het twijfel overlatende weigering.
Maar Pulp mompelde slechts een goeiemorgen en hield zich zwijgend beschikbaar, ook al was het duidelijk dat hij vooralsnog op geen enkele wijze van enig nut kon zijn. Bugsy was volop bezig met de technische kant van het onderhoud en aangezien de arbeider niet de minste notie had van al het vernuft dat stapsgewijze in de machine was gestopt, kon hij slechts werkeloos toekijken hoe de technicus de ene na de andere voor hem onbegrijpelijke handeling uitvoerde.
Alles wees er dan ook op dat de twee mannen de volgende uren in een even onvermijdelijke als ongemakkelijke stilte zouden doorbrengen maar het plotse verschijnen van een jonge vrouw besliste daar, alvast voor de eerstvolgende minuten, anders over.
'Neem me niet kwalijk, maar bent u meneer Waldorf?' vroeg ze aan Bugsy, terwijl ze Oscar Pulp voorbijliep alsof hij onbestaande was.
'Dat ben ik,' antwoordde Bugsy verrast.
'Ik kom uw ontbijt brengen; in opdracht van meneer Lansky; Arnold Lansky.'
'Meneer Arnold Lansky?'
'De eigenaar van de club,' antwoordde de vrouw met een glimlach. 'Die zich tevens zijn verontschuldigingen aanbiedt omdat er vanochtend niemand was om u een ontbijt aan te bieden. Nu, dat laatste is niet helemaal correct; er was wel degelijk iemand -er waren zelfs meerdere personeelsleden aanwezig- maar men had nagelaten de keuken te bevoorraden en dus kon er niets aan u aangeboden worden, tenzij een droge korst brood en een restantje opgezette koffie van de dag voordien.'
Bugsy bekeek de jonge vrouw met een normale aandacht. Ze droeg een oranje, los en mouwloos kleed dat tot net onder de knie reikte en bij haar net niet mollige figuur paste en eenvoudige open schoenen van dezelfde kleur maar had niets bij zich.
'Vriendelijk van u, dat u een ontbijt brengt,' zei hij terwijl zijn wenkbrauwen fronsten, 'maar wat hebt u dan bij?'
De jonge vrouw glimlachte opnieuw, stak haar rechterhand in haar kleed en haalde haar linkerborst tevoorschijn.
'Melk, meneer Waldorf. Onvervalste moedermelk.'
Bugsy deinsde achteruit, schudde het hoofd alsof hij uit een nare droom wilde ontwaken, en stamelde: 'Excuseer?'
De jonge vrouw kneep zachtjes in de onderste ronding van haar borst en zei: 'Ze zit boordevol, neem gerust zoveel u ervan op kan.'
Bugsy keek naar Oscar Pulp met een blik die om assistentie smeekte. Maar Pulp stond er bij alsof hij niet het minste besef had van de realiteit en maakte geen aanstalten om iets aan deze staat van onnozelheid te veranderen.
'Onaanvaardbaar!' slikte Bugsy, 'volkomen ongepast! Ik ben een volwassen man.'
'En dan?' giechelde de jonge vrouw, klaarblijkelijk geamuseerd door Bugsy's reactie.
'En dan?!' herhaalde Bugsy omdat hij niets anders wist te zeggen.
'Bent u misschien te trots, om door een vrouw gevoed te worden? Of verlegen? U gaat me toch niet vertellen dat uw mond nog nooit de borsten van een vrouw hebben aangeroerd?'
'Daar gaat het hier niet om?' zei Bugsy, die wenste dat Oscar Pulp in de grond zonk. 'Wat voor waanzinnig idee is dit? Zag meneer Lansky geen andere mogelijkheid om mij van een ontbijt te voorzien? Het is toch een kleine moeite om iemand naar de winkel te sturen!'
'Maar ik heb moedermelk zat, meneer Waldorf!' viel de jonge vrouw uit. Blijkbaar was ze van mening dat het spelletje lang genoeg geduurd had, want haar glimlach, die onlosmakelijk met haar verbonden had geleken, had in een vingerknip plaats geruimd voor een venijnige grijns. 'Ik doe niets anders dan afkolven! Moet ik al deze drank, barstend van de voedingsstoffen, dan zomaar in het riool kieperen? Of mijn kind er in verzuipen?'
'Geef het aan meneer Lansky!' snauwde Bugsy.
'Denkt u soms dat ik niet doe? Maar ook meneer Lansky heeft slechts één maag.'
Bugsy wist zichzelf geen raad meer, stampte op de grond, hapte naar adem, pijnigde zijn hersens en zei tenslotte, Pulp aanwijzend: 'Geef het aan meneer daar, of anders aan Wollbeker boven.'
De jonge vrouw stak haar borst weer weg, maakte een grommend keelgeluid en zei: 'Ik ben een personeelslid van de club, meneer, en wordt betaald om clubleden en mensen die in de club logeren van dienst te zijn. Niet om derden op hun wenken te bedienen. Ik zal meneer Lansky van uw weigering op de hoogte brengen, waarmee ik u niet de garantie heb gegeven dat hier binnen afzienbare tijd een alternatief ontbijt zal worden aangeboden. Dat hangt van meneer Lansky af. Tot ziens.'
Stomverbaasd keek Bugsy de verbolgen jonge vrouw na. Toen ze uit zicht was verdwenen richtte zijn blik weer op Pulp die hem plompverloren aankeek, een pruillip trok en de schouders ophaalde.
'Aan die vent heb ik ook niks,' sakkerde Bugsy tegen zichzelf, waarna hij opnieuw aan de slag ging.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    schitterend zo'n zieke geest - sjongens hahaha je bakt het hier mooi, een borst als ontbijt, dat is om je maag drie keer te doen draaien ..
    koyaanisqatsi: Gemengd met chocoladepoeder tot daar toe... ;-)
  • doolhoofd
    Hilarisch, ik barstte in lachen uit.
    koyaanisqatsi: en je kreeg honger (en dorst) natuurlijk... :-p
  • greta
    Bugsy had liever een omeletje.
    koyaanisqatsi: waarschijnlijk... (alhoewel, met sommige perverten weet je nooit...)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .