writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDER SATRAPEN (28)

door koyaanisqatsi

Wat voorafging: Bugsy Waldorf is voor de onderhoudsbeurt van een machine is uitgestuurd naar het afgelegen Pokkendorp. Daar krijgt hij voor de duur van zijn werkzaamheden logies aangeboden in een privé-club die eigendom blijkt te zijn van de satrapen, heerschappen die volgens een werkneemster van de club overal ter wereld aan de touwtjes trekken. Het werk zelf schiet behoorlijk op, al dient Bugsy wel te wachten op enkele onderdelen die dienen vervangen te worden en niet voorhanden blijken. Tijdens het werk krijgt Bugsy enige assistentie van Oscar Pulp, een eenvoudige werkman, die Bugsy een tamelijk oneerbaar voorstel doet teneinde zijn huwelijksperikelen op te lossen. Bugsy bedankt voor de bedenkelijke eer, waarna alles min of meer zijn gewone gang lijkt te gaan.

HOOFDSTUK 28 (Waarin Busgy vervelend nieuws te horen krijgt)

De volgende dag bood zich aan zoals min of meer verwacht kon worden. Bugsy stond, op, maakte zich klaar, ging ontbijten en begaf zich naar Makerij Peeppersack, waar hij verwelkomd werd door Hadrianus Wollbeker en vervolgens in de fabriekshal het gezelschap kreeg van een, nog steeds duidelijk ontgoochelde, Oscar Pulp.
Het werk schoot goed op. Bugsy ging er van uit dat hij nog dezelfde dag zo ver zou gevorderd zijn dat er niets anders meer diende te gebeuren dan de bestelde vervangstukken te plaatsen en de machine enige uren te laten proefdraaien.
'Waar gaat u heen, als deze klus geklaard is?' vroeg Oscar Pulp na enkele uren van stilte. 'Geen idee,' antwoordde Bugsy, 'ik krijg pas een nieuwe opdracht als de vorige helemaal is uitgevoerd. Op die manier loopt de planning van onze dienst niet in het honderd. We weten immers maar zelden precies hoeveel tijd we nodig om het werk naar behoren te verrichten.'
Pulp maakte een brommend geluid, zuchtte zacht en begon uit verveling met een doek over enkele buizen van de machine te wrijven.
'Het ziet er naar uit dat u bijna klaar bent,' zei hij even later.
Bugsy wierp een keurende blik op een onderdeel dat hij nog maar net op zijn plaats had gezet en knikte.
'Als de vervangstukken vandaag arriveren, kan ik morgenavond opnieuw vertrekken.'
'Met spijt in hart?' vroeg Pulp.
'Wat?'
'Met spijt in het hart?' herhaalde Pulp.
'Niet echt,' antwoordde Bugsy verbaasd. 'Waarom zou dat?'
Pulp begon naar de grond te staren en begon cirkelende bewegingen te trekken met de tip van zijn rechtervoet.
'Pokkendorp heeft vele geheimen,' mompelde hij, 'die één voor één de moeite waard zijn.'
Die vent heeft ze niet op een rijtje, dacht Bugsy.
'Neem nu mijn geval,' vervolgde Pulp nadat hij had begrepen dat Bugsy niet wenste te reageren.
'Hier gaan we weer,' sakkerde Bugsy binnensmonds, maar hij bleef de tanden opeengeklemd houden.
'En zo ken ik er nog wel een paar. Bijvoorbeeld het geheim van Wollbeker. Wollbeker, en zijn zogezegde assistente.'
'Wat is er dan van Wollbeker en zijn assistente?' gromde Bugsy, die besefte dat Pulp niet zou ophouden met het uitgooien van visjes zolang hij bleef zwijgen.
'Hebt u haar al gezien?'
'Nee.'
'Dan zou u wel meteen weten waar ik op doel. Als die dame zijn assistente is, ben ik de eigenaar van gans Pokkendorp.'
'Dat zijn de satrapen,' zei Bugsy.
'Wie?'
'Laat maar zitten.'
Pulp perste de lippen op mekaar. De technicus hield hem blijkbaar voor een idioot die niet zou snappen wat satrapen waren. Nu, hij wist ook wel dat hij niet van de slimste was, maar het woord satrapen moest toch wel op een eenvoudige manier uit te leggen zijn.
'Ma-mag ik vragen wat strapen zijn?' vroeg hij, na een zoveelste kort stilzwijgen.
'Satrapen,' corrigeerde Bugsy.
'Ja, die bedoel ik.'
Bugsy blies door zijn neus, rechtte zijn schouders en besloot om even het werk neer te leggen;
'Ik heb het ook maar van horen zeggen, maar naar het schijnt zijn zij de heren die aan de touwtjes trekken. Overal. Ze zouden zich afwisselend schuilhouden in afgelegen, in overbodige luxe badende plaatsen of volstrekt vergeten oorden, zoals Pokkendorp bijvoorbeeld. En bezitten overal ter wereld gemeenten zoals deze. Zo goed als alles hier zou hun eigendom zijn.'
'Ook de Makerij?' vroeg Pulp, danig onder de indruk.
'Ik zou het niet weten,' antwoordde Bugsy schouderophalend. 'Zoals gezegd: ik heb het ook maar van horen zeggen.'
'Ik heb ze nog nooit gezien,' zei Pulp, hoofdschuddend. 'Hebt u misschien enig idee hoe ze eruit zien.'
'Ik heb al een paar van hen gezien in de club. Ze zien er niet anders uit dan gewone stervelingen. Het zijn afgeborstelde typetjes, maar zo lopen er wel meer rond natuurlijk.'
'En ze zouden dus overal aan de touwtjes trekken?'
'Dat wordt gezegd.'
'Nu ja, misschien is het maar goed zo: dat dezelfde mensen overal aan de touwtjes trekken…'
Bugsy vond de gedachte eerder beangstigend maar had geen zin om Pulp een mening te kennen te geven die hem misschien tot een langdurige discussie zou dwingen.
'Misschien wel,' zei hij, om er vanaf te zijn, waarna hij opnieuw aan de slag ging.
'Meneer Waldorf!' Wollbekers stem galmde door de fabriekshal alsof ze uit een kinkhoorn kwam. 'Kan u even naar de kantoren komen?'
Bugsy keek Pulp aan. De arbeider had plots angst in de ogen, alsof hij zelf ter orde werd geroepen, met waarschijnlijk zijn ontslag tot gevolg.
'Maak je geen zorgen,' zei Bugsy terwijl hij Pulp een geruststellend schouderklopje gaf, 'waarschijnlijk zijn de vervangstukken aangekomen.'
Wollbeker zat aan de ronde tafel, letterlijk met de handen in haar.
'Meneer Waldorf,' begon hij kreunend, 'u zal het niet voor mogelijk houden, maar toch is het zo… U weet natuurlijk veel beter dan ik wat een tussenschotschijf maat zeven-punt-vijf precies betekent, maar wat ik u wel kan zeggen is dat dit onderdeel momenteel nergens, maar dan ook nergens meer voorhanden is. Het ding zal op maat moeten gemaakt worden.'
'Maar dat is een ramp!' zei Bugsy. 'Zonder die tussenschotschijf kan ik de machine onmogelijk weer opstarten! Ze is cruciaal voor de aaneenschakeling van de beide hoofdcompartimenten van de machine.'
'Kan de oude het niet meer doen?'
'Onmogelijk. Die is te zeer afgesleten om ze na het demonteren te kunnen terugplaatsen.'
'Had u dan niet beter gewacht met ze los te maken?'
'Dat was onmogelijk. Zonder ze weg te halen kon ik geen nazicht en onderhoud doen van de verbindingsbuizen. Dan had ik net zo goed nergens aan moeten beginnen.'
'Ik begrijp geen snars van uw uitleg,' zuchtte Wollbeker, het huilen nabij, 'maar begrijp wel dat het en hopeloze zaak is. Wat nu?'
'Wat nu?!' vroeg Bugsy, geïrriteerd omwille van Wollbekers houding. 'De schijf zo snel mogelijk laten maken!'
'Als u het zegt,' knikte Wollbeker, waarna hij een wanhopige zucht slaakte, alsof hij zijn doodvonnis had aanhoord.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    schitterend, al eens gedacht aan een uitgever? want dit is echt wel de moeite hoor
    koyaanisqatsi: goh... denk er al jaren aan, maar daar blijft het bij. ;-) bedankt.
  • doolhoofd
    Vroeg me al af waar het vervolg bleef... was bang dat het niet meer zou komen...
    koyaanisqatsi: Op reis geweest voor het werk, nadien geen tijd gehad. Maar 'we' zijn terug. ;-)
  • Greta
    Wel fijn even die samenvatting. Ik ga weer volgen.


    koyaanisqatsi: ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .