writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

ONDER SATRAPEN (45)

door koyaanisqatsi

HOOFDSTUK 45 (Waarin Bugsy Weduwe Holle iets beter leert kennen)

Vroeg in de volgende ochtend trok Bugsy opnieuw naar het riviertje. Er hing een lage mist, van de soort die Bugsy zich herinnerde van opdrachten in het hooggebergte. Het was een mysterieuze mist die menig mens een rust bezorgde die hij met graagte tot het einde van zijn dagen zou willen koesteren maar in de eindeloze stilte van Pokkendorp eerder symbool stond voor een eeuwigdurende troosteloosheid.
Tirunesh, de Wasvrouw, was nergens te bespeuren. Op de plek waar Bugsy haar had ontmoet stond een grote mand van riet waarin een doorzichtig zakje gevuld met waspoeder lag. Zonder enig gevoel van ontgoocheling begaf Bugsy zich daarop terug naar het huis van Weduwe Holle. Tegen de tijd dat hij daar aankwam had de ochtendzon haar offensief tegen de mist aangevat en was deze begonnen met van een zilveren nevel over te gaan in een flinterdun gordijn van goudkleurig licht.
'Al een ochtendwandeling gemaakt?' vroeg Weduwe Holle terwijl ze een kop koffie voor Bugsy inschonk.
'Ik ben vroeg wakker. Ik ben immers niet moe, na dagenlang van nietsdoen.'
Weduwe Holle grijnsde en schoof de kop naar Bugsy toe.
'Komt uw dochter niet ontbijten?' vroeg Bugsy, toen hij zag dat de ontbijttafel maar voor twee was gedekt.
'Ahmara is al vertrokken. Ze begint vroeg te werken, zodat ze niet te laat naar huis moet komen,' antwoordde Weduwe Holle terwijl ze een kop koffie voor haarzelf inschonk.
'Wat voor werk doet ze, als ik vragen mag?'
Weduwe Holle keek heel even op, alsof ze met een ongepaste vraag werd geconfronteerd, richtte vervolgens haar aandacht weer op haar kop koffie en zei: 'Geen flauw idee.' Daarna ging ze recht tegenover Bugsy zitten, kamde met haar vingers door haar haren en schoof een mandje met broodjes en croissants naar hem toe.
'Tast toe, meneer Waldorf.'
'U mag me Bugsy noemen,' zei Bugsy terwijl hij een croissant tussen de vingers nam en de wenkbrauwen fronste - hij vond het beetje vreemd dat de weduwe hem opnieuw met zijn familienaam aansprak.
'Dat weet ik,' zei Weduwe Holle, 'maar ik heb ondervonden dat het mij niet past. Als hospita moet ik enige afstand bewaren; u, mijn gast zijnde, bij uw voornaam noemen getuigt van te familiair gedrag.'
'Als u er zo over denkt, respecteer ik uw standpunt.'
Er verscheen een zachte zweem van tevredenheid over het over het algemeen neutrale gelaat van de weduwe. Ze nam een broodje, dat ze met een omzichtigheid alsof het breekbaar was op het bord voor haar legde, om het met een al even grote voorzichtigheid open te snijden.
'Mag u eens wat vertellen, meneer Waldorf?' vroeg ze, terwijl ze boter op de onderste helft van het broodje begon uit te smeren. 'Iets over mezelf.'
Bugsy, die net van zijn croissant had gebeten, slikte haastig de malse deeg door en antwoordde: 'Ga uw gang.'
'Ik heb een ongelofelijke prachtkut.'
Bugsy's lippen zogen zich aan mekaar vast, van plan mekaar nooit meer los te laten. Alsof ze een herhaling van de woorden nodig hadden, zochten zijn ogen die van Weduwe Holle op, die gedeeltelijk verborgen bleven achter half neergeslagen oogleden -ze was niet zinnens haar aandacht van haar smeerwerk af te halen.
'Wilt u ze zien?'
'Acht u dat dan wenselijk,' vroeg Bugsy, die zichzelf verraste door zo snel een antwoord te bedenken dat hem redelijk gepast leek.
Weduwe Holle legde haar mes neer, duwde haar stoel naar achter en stond recht.
'Ik heb weinig anders om trots op te zijn.'
Ze ging met een hand onder haar kleed om haar onderbroek uit te trekken, tilde vervolgens het kleed op en liet haar kaalgeschoren vulva aanschouwen.
'Zeg nu zelf, meneer Waldorf: u zou toch nooit geloven dat deze prachtkut een dochter naar buiten heeft geperst en jarenlang het bezit is geweest van een man die ik niet anders kan omschrijven dan als een zwaargeschapen hengst.'
Ondanks de schok die nog in hem nadreunde, kon Bugsy de weduwe niet tegenspreken. Het was moeilijk, misschien wel onmogelijk te verklaren, maar hij zat oog in oog met een vrouwelijk geslachtsorgaan dat met geen enkel ander te vergelijken was.
'U bent sprakeloos, is het niet?' vroeg Weduwe Holle zonder zelfvoldaan te klinken. 'Maar maak u geen illusies: ik bied haar niet aan u aan. Nadat mijn man het loodje had gelegd heb ik gezworen haar nooit meer te laten gebruiken. Ik beschik over voldoende masturbatietechnieken om aan mijn trekken te komen en eerlijk gezegd heb ik niet echt op mannen begrepen -een vaststelling die ik tamelijk laat in mijn leven heb gedaan maar wel volkomen eerlijk is.
Als onder hypnose bracht Bugsy zijn kop koffie naar zijn mond maar pas toen het warme porselein in aanraking kwam met zijn lippen ging zijn deze weer open.
'Is het zo genoeg?' vroeg Weduwe Holle, waarop Bugsy knikte en een kleine hoeveelheid koffie in zijn keel liet lopen.
De weduwe liet haar kleed zakken, trok haar onderbroek weer op, ging opnieuw zitten, legde de bovenste helft van haar broodje op het onderste en zette haar tanden met een beleefde zuinigheid in het besmeerde geheel.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    hahahahaha - schitterend bravo - hoe je dit hier schrijft - hoe is het mogelijk - waar heb je dit stuk ergens opgediept :)
    koyaanisqatsi: Och, weer ergens achterin de duistere hoek van mijn schedel... ;-)
  • doolhoofd
    Baudrillard in De Fatale Strategieën, p. 88:

    “De obsceniteit verschijnt in alle gedaanten van de moderniteit. Wij zijn gewend haar voornamelijk te ontwaren in het bedrijven van de seks maar ze omvat alles wat zichtbaar kan worden bedreven – ze wordt het bedrijven van de zichtbaarheid zelf.”
    koyaanisqatsi: Dat is hier inderdaad wel in de praktijk omgezet. ;-)
  • greta
    Je zet een absurde situatie weer briljant neer, maar toch ook de nuchterheid erin verweven zoals het statement: "Ik heb een ongelofelijke prachtkut.'
    koyaanisqatsi: ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .