writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Producten van de Westerse Beschaving (2)

door koyaanisqatsi

DEEL 1
HET BEGIN

CHAPITER 2
DE VELDWACHTER

Geen grotere bondgenoot om ongemerkt een woning te benaderen dan het ruisen van de bomen. Het was één van de eerste lessen die de veldwachter van zijn voorganger had geleerd en waarvan hij al zo lang als hij zich kon herinneren misbruik maakte.
Hoewel hij er geen enkel bewijs van had, leefde hij trouwens in de veronderstelling dat zijn leermeester hetzelfde had gedaan. De manier waarop die bij wijze van voorbeeld, met zijn onervaren opvolger bevend als een espenblad in zijn kielzog, naar de boerderij van herenboer Schranzemans was geslopen, had immers duidelijk laten verstaan dat hij niet aan zijn proefstuk toe was. Ondanks zijn oude knoken was de veldwachter met de lenigheid van een kat tot zelfs aan de voordeur van de boerderij gevorderd, waar hij zich met veel branie het recht had toegeëigend om op de vier treden tellende stoep een sigaretje te rollen, dat hij vervolgens met een knipoog in zijn borstzak had gestoken alvorens de terugweg aan te vatten.
'Dankzij het geruis van de bomen, mijn jongen,' had hij gemompeld, terwijl hij verscholen in de korenvelden, op zo'n honderd meter afstand van de boerderij, de sigaret demonstratief had opgestoken, 'kan je je bijvoorbeeld handelingen als deze onder de neus van de nietsvermoedende burger permitteren.'
Het was vooral het woord 'permitteren' dat de jonge veldwachter als een vrijgeleide in de oren had geklonken om in de toekomst eender wie te besluipen, ongeacht of daar enige reden toe was of niet. Als ze hem vandaag of morgen op een pijnbank zouden leggen om zijn wangedrag te bekennen zou hij niet weten waar te beginnen of te eindigen. Hij bespioneerde zowat de hele streek, met een ijver die zelfs de meeste toegewijde agenten van beruchte geheime diensten de wenkbrauwen zou doen fronsen. Hij zag veel, hoorde veel, wist veel; veel te veel; veel meer dan goed voor hem was. Maar hij trok er zich maar weinig van aan omdat hij, bijna onmenselijk eigenlijk, niet de minste drang bezat om zijn vergaarde geheimen te openbaren of zelfs maar met één iemand te delen.
Eén keer was hij bijna tegen de lamp gelopen; nog niet zo heel lang geleden. Het was een heldere hemel en volle maan, toen hij op het punt stond het erf van de aantrekkelijke weduwe Krekels op te sluipen en over de benen van de -zoals zo vaak- straalbezopen Wannes Qwistwaeter was getuimeld. De oude zuipschuit, die blijkbaar langs de rand van de weg zijn roes lag uit te slapen, was overeind gekrabbeld, had gevloekt en gesakkerd en het op een, voor zijn toestand abnormaal snel lopen gezet. De volgende uren had de veldwachter doodsangsten doorstaan, tot hem ter ore was gekomen dat de ouwe Qwistwaeter in de kroeg was gaan rondbazuinen dat hij een dwaallicht had gezien.
'Een dwaallicht,' had de veldwachter daarop zijn overbodige gepanikeer weggehoond, waarop hem het lumineuze idee te binnen was geschoten de mythe van de dwaallichten nieuw leven in te blazen.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    prachtig hoe je het beschrijft
    koyaanisqatsi: ;-) bedankt Ivo, zoals reeds gezegd: we blijven proberen.
  • andremoortgat
    Zeer uitnodigend tot verdere lezing
    Tof
    koyaanisqatsi: ;-) bedankt andré
  • GoNo2
    Vertel verder...
    koyaanisqatsi: wat brengt het op? :-)
  • doolhoofd
    Ik heb nog niet goed door waar het heen gaat, maar ik volg.
    koyaanisqatsi: ik heb ook nog geen idee... ;-)
  • greta
    Je persoonsnamen zijn weer geweldig.
    koyaanisqatsi: ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 4 stem(men), 80%
Goed: 1 stem(men), 20%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .