writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Producten van de Westerse Beschaving (5)

door koyaanisqatsi

DEEL 1
HET BEGIN

CHAPITER 5
DE OVERSPELIGEN (1)

Van zodra Maurice Pas om de hoek uit zicht was verdwenen had Sidonie, zijn vrouw, de voordeur dichtgeslagen, haar krokodillentranen gedroogd en zich naar de tweede verdieping begeven om zich in de armen van Gunnar Kerstenbrod te werpen.
Kerstenbrod, als cipier in de Centrale Gevangenis vrijgesteld van militaire dienst, had al vanaf dag één nadat hij zijn intrek in het bescheiden kwartier boven het echtpaar Pas-Marmitte had genomen een oogje op de vrouw van zijn buurman maar durfde het nu pas aan zich over te geven aan zijn al te lang onderdrukte verlangens. Precies een week eerder was Sidonie hem met nauwelijks in te tomen euforie komen vertellen dat haar man was opgeroepen om naar het front te vertrekken, waarop ze hem innig had gekust en hij vervolgens, toen ze op het punt stond zijn broek naar beneden te trekken, had gesmeekt nog die paar dagen geduld te oefenen.
'Ben jij soms van steen?' had ze hem vertwijfeld gevraagd, waarop hij had geantwoord: 'Nee, van vlees en bloed, maar ik heb geen steengruis in mijn hersenpan. Jouw man is een boom van een vent die jou bij wijze van spreken tussen zijn duim en wijsvinger kan fijnmalen, en dat wil ik niet op mijn geweten hebben.'
'Je knijpt 'em gewoon voor die vent van me; lafaard die je bent!' had ze gefrustreerd binnensmonds gesakkerd, maar tegelijkertijd had ze moeten toegeven dat hij overschot van gelijk had. Ze was een tenger vrouwtje, met weliswaar buitenproportionele borsten, dat zich naast haar echtgenoot verhield als Klein Duimpje tot de Reus. Niet zelden werden zij en haar man het voorwerp van spot van zodra als ze ogenschijnlijk onafscheidelijke tortelduifjes arm in arm in het straatbeeld verschenen: hij één meter acht en negentig lang en net geen honderd kilogram zwaar, zij bijna dertig centimeter kleiner en iets meer dan vijftig kilogram registrerend op de weegschaal bij de lokale apotheker -dus met kleren aan!
'Wat hebben die twee ooit in mekaar gezien?' was een vraag die in hun omgeving, zelfs na hun ondertussen vijftien jaar oude huwelijk, nog steeds om de haverklap werd gesteld, waarop veelal het onontkoombare antwoord: 'Echte liefde,' viel.
Dat Sidonie, met haar man nog maar net de deur uit en misschien wel op weg naar een gewisse dood, zich nu als een al te gewillige slet aan haar hitsige buurman overgaf, liet vanzelfsprekend geen spaander van dit antwoord heel.










 

feedback van andere lezers

  • andremoortgat
    Temperatuur stijgt...
    koyaanisqatsi: dat heb je tijdens een oorlog :-)
  • GoNo2
    Oorlog op alle fronten hé?
    koyaanisqatsi: als steeds ;-)
  • ivo
    oorlog woedt niet enkel tussen mensen ook in de mens kan de mens heel wat veldslagen meemaken ..
    koyaanisqatsi: inderdaad, altijd maar weer die strijd... :-(
  • greta
    Mannen naar het front, vrouwtjes in de blote ...
    Ik moest even flauw zijn hier, excuus.

    Je vertelstijl is weer geweldig.
    koyaanisqatsi: ik weet alvast wat mijn voorkeur wegdraagt :-p
  • doolhoofd
    “Statistically speaking, there is a 65 percent chance that the love of your life is having an affair. Be very suspicious.”
    - Scott Dikkers
    koyaanisqatsi: slechts 65%?!! :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 5 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .