writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Producten van de Westerse Beschaving (6)

door koyaanisqatsi

DEEL 1
HET BEGIN

CHAPITER 6
HET EILAND

Met een beetje fantasie kon men stellen dat het eiland de vorm had van een gelijkbenige driehoek die, min of meer als een pijlpunt, met een lichte neiging westwaarts naar het noorden wees. Op zijn breedst, net boven de ingebeelde basis, was het eiland honderd vijf en twintig meter, op zijn langst, van aan de ingebeelde basis tot de noordelijk punt, net geen driehonderd.
Het eiland telde drie gebouwen en slechts twee bewoners. Het huis gelegen aan de noordelijke punt was bewoond door een schrijver die niemand meer las, de vuurtoren gelegen aan de westelijke punt door de vuurtorenwachter; het huis gesitueerd aan de rand van de oostelijke punt stond leeg. Door het ruwe klimaat en de poreuze ondergrond groeide er weinig meer dan mos, gras en struikgewas waardoor het landschap veel weg had van een toendra in miniformaat. Langs de volledige westkust beukten golven onophoudelijk op de rotsformaties die het onmogelijk maakten om er aan land te gaan. Dat was trouwens ook het geval langs de oostelijke zijde van het eiland die uit kliffen en verraderlijk ondiepe inhammen bestond. Alleen de zuidkant, waar zich over een lengte van zo'n tachtig meter een zacht aflopende strook strand van donker zand bevond, leende zich tot landen of aanmeren aan de steiger die vlak bij de vuurtoren was aangelegd.
De vuurtorenwachter was een jongeman van nog geen dertig, afgestudeerd aan de zeevaartschool maar mensenschuw en erg tevreden met zijn positie. Als hij zich niet kweet van zijn routineuze taken -die amper een uur per dag in beslag namen-, hield hij zich ledig met lezen, het oplossen van raadsels of het schilderen van stillevens. De schrijver daarentegen was een gefrustreerde vijftiger die de bewoonde wereld was ontvlucht om niet langer te moeten aanhoren dat hij zijn pen maar beter kon opbergen. Na tussen zijn dertigste en zijn veertigste drie succesvolle romans te hebben geschreven, was hij zichzelf beginnen herhalen in een reeks werken die nauwelijks meer waren dan zoutloze kopieën van zijn bestsellers. Toen zijn uitgever uiteindelijk besloot dat het welletjes was geweest en hem voor bewezen diensten bedankte, had hij nog een poging ondernomen om elders onderdak te vinden, maar toen bleek dat geen hond meer in zijn hersenspinsels geïnteresseerd was, had hij zich wrokkig op het eiland teruggetrokken; aanvankelijk nog met een bijna dertig jaar jongere, literaire groupie maar toen die het na enkele maanden van isolement voor bekeken hield, in zijn dooie eentje.
Aan het begin van elke maand meerde bij de vuurtoren een schip aan om proviand te brengen. Meestal had de schrijver een paar dagen eerder een boodschappenlijstje naar de vuurtorenwachter gebracht. Het was immers nooit zeker wanneer het schip precies zou verschijnen en hij wilde niet het risico lopen een bestelling te missen. Soms zag hij het schip wel verschijnen maar het gebeurde net zo vaak dat hij omwille van een kater zijn bed niet uit geraakte en er geen flauw idee van had wat er tijdens de ganse dag was gebeurd. Al gebeurde er, op het één keer per maand aanmeren van het schip natuurlijk ook zo goed als niets op het eiland.



 

feedback van andere lezers

  • ivo
    wat een tijd toen, nu met internet ben je overal en altijd beschikbaar
    koyaanisqatsi: Inderdaad, het internet vult ieder leven, of beter: zuigt het leeg.
  • GoNo2
    Die kater was gecastreerd en ging nu door het leven als kattin. De schrijver kwam met één pot vaseline niet toe per maand. Maar hij/zij klaagde niet, want hij/zij hield dol veel van haar baar baasje...
    koyaanisqatsi: Ja watte... :-)
  • doolhoofd
    Terugtrekken!!
    koyaanisqatsi: Naar??? ;-)
  • andremoortgat
    Verhaaltrant die aanspreekt
    koyaanisqatsi: bedankt Andre
  • greta
    Lijkt me heerlijk zo te wonen. Voor een dag of 14 dan.

    koyaanisqatsi: een paar dagen lijkt me genoeg :-(
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 5 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .