writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Producten van de Westerse Beschaving (7)

door koyaanisqatsi

DEEL 1
HET BEGIN

CHAPITER 7
DE VUURTORENWACHTER (1)

Bij deftig weer maakte de vuurtorenwachter dagelijks een wandeling naar het kleine strand vlakbij de vuurtoren om mijmerend naar de golven te staren en zijn gedachten te laten afdwalen naar de enige vrouw waarop hij ooit verliefd was geweest: zijn oogverblindende moeder, die hij vanaf de eerste ogenblikken van zijn manifesterende mannelijkheid bij iedere gelegenheid, met zijn hart kloppend in zijn keel, had begluurd met een evenwichtige mengeling van bewondering en verlangen.
Het was zeer toevallig begonnen toen zij op een zwoele vrijdagavond uit de badkamer kwam en, zoals vaak wanneer ze een bad had genomen, met een badlaken rond haar lichaam de woonkamer betrad. Alleen had ze het badlaken ditmaal niet stevig genoeg aangetrokken waardoor het plotsklaps, toen ze een vaas op tafel wilde verzetten, van haar lichaam was gegleden. De vuurtorenwachter, nog een jonge snaak voor wie een erectie een raadselachtige oprisping was, had zijn ogen meteen angstvallig verborgen in het boek dat hij zat te lezen en waarvan de woorden de volgende minuten een vergeefse poging zouden ondernemen om de betoverende naaktheid van zijn moeder van zijn netvlies te verjagen.
Een korte: 'Och,' was het enige geluid dat de geschrokken vrouw had gemaakt, waarna ze met de vingervlugheid van een goochelaar het badlaken weer rond haar lichaam had gedraaid. Te laat echter, want haar welvingen, de driehoek van haar schaamhaar, de volheid van haar borsten, versierd met bruine tepels, en dat ene, korte, haast kreunend uitgebrachte geluidje zouden haar zoon niet alleen een onrustige nacht maar ook zijn eerste natte droom bezorgen.
De volgende jaren zou de vuurtorenwachter in spe een haast geniale vindingrijkheid ontwikkelen om zijn moeder zoveel en zolang mogelijk schaars gekleed of naakt te kunnen aanschouwen. Na verloop van tijd wist hij bij wijze van spreken te ruiken wanneer ze op het punt stond om zich om te kleden of te gaan baden, of wanneer ze, uit gemakzucht en in de overtuiging verkerend alleen thuis te zijn, voor een korte periode zonder kleren rondliep.
Soms schaamde hij zich diep om zijn gevoelens en verlangens, die met de jaren alleen maar vuriger werden, maar net zo zeer was zijn opwinding vaak zo dominant dat hij vergat wie hij was en eenvoudigweg de vrouw van zijn dromen voor zich zag. Steeds vaker vulde zijn hoofd zich ook met onbegrip voor zijn vader, die hem en zijn moeder had laten zitten voor een miljonairsdochter nog voor hij zijn eerste levensjaar had voltooid. Naarmate hij ouder werd ging dat onbegrip echter ook meer en meer gepaard met een gevoel van opluchting, aangezien zijn besef steeds groter werd dat een aanwezige vader weinig meer zou betekenen dan een ziekmakende bron van jaloezie.
Nadat hij er was achter gekomen dat hij vanuit de tuin tussen de spleet tussen de gordijnen en het raamwerk een onverwacht goed zicht in haar slaapkamer had, was er een wereld voor hem opgegaan die zijn stoutste dromen overtrof. Gelukzalig waren de momenten waarop zijn moeder, meestal met slechts een onderbroekje aan, voor haar toilettafel in de slaapkamer zat en minutenlang als een zwijgende sirene haar golvende, middenblonde haren borstelde, maar de onovertrefbare hoogtepunten waren de keren dat hij er getuige van was dat ze zich met gespreide benen op bed uitstrekte en bevredigde met de steel van haar haarborstel. In zijn ogen duurde het soms ondraaglijk lang voor ze een orgasme bereikte, een moment dat hij telkens weer in opperste verwarring gadesloeg, omdat haar lichaam meestal zodanig fel begon te schokken dat ze wel een epileptica leek. De droeve blik waarmee ze nadien geruime tijd in het ijle lag te staren wekte dan weer de indruk van iemand die verdronk in een eindeloze leegte.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    ja watte - een strijd die ook strijdbaar beschreven werd - alhoewel de gedachte om moeder ... mijn maag doet draaien,
    koyaanisqatsi: 't Is oude koek in nieuw pakje... (zei Oedipeus) :-)
  • GoNo2
    Ik denk dat haar zoontje er een complex aan overgehouden heeft...het ventje viel later alleen nog op oudere vrouwen en liefst bemiddelde...
    koyaanisqatsi: Hij is naar een vuurtoren gevlucht
  • greta
    Je haalt alweer heel wat overhoop aan het begin van deze serie. Van scheitbon tot moederliefde.
    Sophocles draait zich om in z'n graf.
    koyaanisqatsi: Laat hem maar draaien...:-)
  • andremoortgat
    Oedipus zou er rooie oortjes van krijgen
    koyaanisqatsi: En nog iets anders? :-)
  • doolhoofd
    Ik bedoelde terugtrekken naar/op het eiland. Was niet echt duidelijk, ik weet het. Mijn verontschuldigingen.

    Dit is best een ziek stukje :-D
    koyaanisqatsi: ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 5 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 11 bezoekers online, waarvan 0 leden: .