writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Producten van de Westerse Beschaving (8)

door koyaanisqatsi

DEEL 1
HET BEGIN

CHAPITER 8
DE VUURTORENWACHTER (2)
Op de vooravond van zijn twintigste levensjaar hield de toekomstige vuurwachter het niet meer. Na jaren van zelfbevrediging, eerst fantaserend onder de bescherming van beddenlakens, nadien stoutmoediger tijdens zijn gegluur, was het lichamelijke verlangen naar de vrouw die hem op de wereld had gezet niet langer te stuiten. Hij besloot om al zijn moed bijeen te schrapen en op zijn verjaardag alles op tafel te smijten. Als wapen voor zijn wanhopige aanval koos hij een zelf geschreven gedicht. Een gedicht waarvan ieder woord zo vaak gewikt en gewogen was dat het de perfectie benaderde en met een doel dat bijlange na niet beperkt bleef tot het vermijden zijn moeder te shockeren. Nee, zijn bedoelingen waren veel ambitieuzer; waanzinnig ambitieuzer. Want het doel was zijn moeder te veroveren; haar met onweerlegbare argumenten te overtuigen van de zuiverheid van zijn intenties en het schandelijke, incestueuze karakter van zijn verlangens weg te moffelen onder een tapijt van loftuitingen en liefdestermen zodat zij zich, compleet ontwapend, als een door passie verteerde vrouw in zijn armen zou storten.
Om zijn slag te slaan was er geen geschikter moment dan zijn verjaardag, de dag waarop zijn moeder hem traditiegetrouw meenam naar een bescheiden maar gezellig restaurant.
Zich voorbereidend alsof het zijn huwelijksdag betrof, koesterde de jongeman nauwelijks enige twijfels omtrent een goede afloop van de avond. Per slot van rekening waren zijn intenties zo zuiver als maar kon. Er was niets pervers aan zijn dromen, ze waren volledig opgebouwd uit grenzeloze liefde voor een vrouw die een zoon hoe dan ook onvoorwaardelijk moest liefhebben. Dat zijn moederliefde de grenzen van het toelaatbare overschreed, bewees alleen maar dat hij een buitenproportioneel liefhebbende zoon was.
Zijn vertrouwen in een succesvolle afloop werd nog aangedikt toen bleek dat zijn moeder zich voor de gelegenheid extra had opgemaakt. Ze droeg een rood kleed, waarin hij haar nog nooit eerder had gezien, met een sensuele slip en een niet ondiepe decolleté, rode naaldhakken, een rode strik in haar opgestoken haren en een fijne goudkleurige halsketting met bijhorende armband en oorringen.
In zijn door verliefdheid verblind optimisme begon hij te geloven dat ze iets vermoedde, dat ze al geruime tijd wist van zijn gevoelens en zijn gegluur, en dat ze nu zelf het ogenblik rijp achtte om hem tot de beslissende stap over te halen.
De gedachte alleen al maakte hem misselijk van opwinding. Hij vreesde geen hap door zijn keel te zullen krijgen en voelde zich naarmate ze dichter bij restaurant kwamen alsmaar kleiner worden.
Hoe oud was ze ondertussen alweer, zijn moeder? Ze was net geen drie en twintig toen ze hem ter wereld bracht, dus moest ze nu twee en veertig zijn. Maar wat zag ze er nog prachtig uit. In zijn ogen was ze nog geen haar veranderd sinds die ene dag, toe ze per ogenblik al haar pracht aan hem had geopenbaard. Al die jaren dat hij haar gadesloeg had zich zelfs geen schijn van lichamelijk verval op haar lichaam gemanifesteerd. Ze had nog steeds de vaste, ronde vormen van een jonge vrouw, het gelaat van een engel en haren die glansden van jeugd.
Toen ze het restaurant betraden besloot hij niet tot na het eten te wachten om zijn hart uit te storten.
'Wat voor nut heeft het, mijn maaltijd door mijn zenuwen te laten verbrodden,' zei hij tegen zichzelf, 'terwijl daar geen enkele reden toe is.'
De restaurant-uitbater verwelkomde hen meer dan hartelijk, zoals het betaamde voor regelmatige klanten, en verwees hen door naar hun vaste stek, een tafeltje in de verste hoek van de gelagzaal.
Onderweg naar hun plaats kreeg de toekomstige vuurtorenwachter echter in de gaten dat er iets niet klopte. Er zat een afgeborstelde man van middelbare leeftijd aan hun tafel, grijnzend in hun richting alsof hij het amusant vond om op een voor anderen gereserveerde plek te hebben plaatsgenomen. Toen de man plots breder begon te grijnzen, rechtstond, op hen toe stapte, zijn moeder met haar voornaam aansprak en op de wang kuste, wist hij het helemaal niet meer.
Van wat er nadien gebeurde bleven slechts schimmige herinneringen over. Nadat zijn moeder de man aan hem had voorgesteld als haar verloofde, was hij, een kotsneiging onderdrukkend, naar het toilet gevlucht, had daar het bewustzijn verloren, was met zijn hoofd tegen de closetpot gesmakt en vervolgens met een zware hersenschudding naar het hospitaal afgevoerd. Enkele dagen later had hij zijn biezen gepakt en was hij, als een gebroken man, bij een medestudent aan de Zeevaartschool ingetrokken.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    Oedipus in eigen persoon die een blauwtje loopt, mooi beschreven

    pfff knap hoor
    koyaanisqatsi: Bedankt ivo: :-)
  • doolhoofd
    =D geweldig.
    koyaanisqatsi: :-)
  • greta
    Ohhh dít had ik niet verwacht! Overigens geweldige omschrijving, zo kort en duidelijk las ik het niet eerder ´een afgeborstelde man van middelbare leeftijd´ .. en elke lezer zal hem zien zitten, zo´n type.

    koyaanisqatsi: Ja, de pseudo ideale stiefvader... Haha.
  • andremoortgat
    Zoals Ivo weer zegt... "PFFFFFFF"
    koyaanisqatsi: bedankt andre
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 5 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .