writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Producten van de Westerse Beschaving (10)

door koyaanisqatsi

DEEL 1
HET BEGIN

CHAPITER 10
DE SCHRIJVER

Op sommige dagen kwam de schrijver naar buiten om een voetbalwedstrijdje tegen zichzelf te spelen. Hij maakte dan twee doelen met behulp van vier kegels die hij op de zolder van het huis had gevonden en beeldde zich als een fantasierijke kleuter in dat hij zowel zijn favoriete team als de eeuwige stadsrivaal vertegenwoordigde. Hij bouwde aanvallen op, verdedigde verbeten, dribbelde en tackelde zichzelf en scoorde aan weerszijden van het geïmproviseerde speelveld met de ingebouwde zekerheid dat zijn eigen team de meeste doelpunten optekende. Van zijn intentie de vijand op een historische afstraffing van meer dan tien doelpunten verschil te trakteren kwam wegens zijn bedenkelijke fysieke conditie echter nooit iets terecht. Na hoogstens een kwartier hield hij het voor bekeken, compleet buiten adem en met slappe benen die smeekten om een stevige hap. Zijn voor de gelegenheid aangetrokken pofbroek, die hij ooit op een rommelmarkt op de kop had getikt, voelde dan al klam aan van het zweet, net zoals zijn afgedankte voetbalsokken en enige sporthemd. Niet zonder moeite graaide hij dan de kegels bijeen om vervolgens, de bal voor zich uit trappend, terug naar zijn woonst te strompelen om in de woonkamer, met een glas tafelbier in de hand en een bord met enkele sneeën brood besmeerd met marmelade op de schoot, in zijn armstoel te gaan zitten en aan betere tijden terug te denken.
Zo lang geleden was het niet eens, dat hij na een signeersessie de vrouwen maar uit te kiezen had om mee naar zijn appartement te nemen. Toen gaven zij er niet om dat hij een papperige babyface had, zich als een slungel gedroeg en absoluut niet wist te kleden, want hij behoorde per slot van rekening tot de succesvolle schrijvers en die waren nu eenmaal bijzonder. Ze boden zich aan, de vrouwen, van alle leeftijden, en in het begin had hij enkel genoegen genomen met de studentikoze typetjes, stralend van jeugdigheid, met priemende, jonge borsten en billen strak van jeugdigheid. Na verloop van tijd, toen hij had ondervonden dat deze meisjes zich in bed meestal als nerveuze, onzekere kippetjes gedroegen, was hij overgeschakeld op wat oudere dames, evenwel zonder een verlangde leeftijdskloof uit het oog te verliezen. Bij wijze van uitzondering, al beschouwde hij het zelf eerder als een zeldzame, ziekelijke uitspatting, troonde hij wel eens een vrouw van zijn eigen leeftijd of zelfs ouder mee, maar de algemene regel werd toch de jonge vrouw, verzekerd van enige ervaring.
Het begin van het einde kwam er toen zijn uitgever hem niet langer voor signeersessies vroeg. Als tanende ster vielen er nog wel wat bloemetjes te plukken, maar het aanbod werd van langsom schaarser en dwong hem algauw tot het inperken van zijn kieskeurigheid. Uiteindelijk bleven slechts de fanates over, waarvan de meesten lang niet alleen verblind waren door zijn, ondertussen vervallen, status. Het waren over het algemeen neurotici waar men zich maar beter niet mee in liet, zeker niet op emotioneel vlak, tenzij met masochistische trekjes vertoonde.
Terwijl hij zo verder mijmerde over wat geweest was en niet meer terug zou komen, dronk de schrijver van zijn tafelbier tot het afgenomen gewicht in zijn hand hem vertelde dat het glas leeg was.
'Zo leeg als mijn hedendaagse leven,' sprak hij toen somber tot zichzelf, 'en als daar niet gauw verandering in komt, smijt ik me één van de volgende dagen van die verdomde vuurtoren.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    wat een episode - de leegte wenkt
    koyaanisqatsi: tja, als je al tegen jezelf begint te voetballen... ;-)
  • doolhoofd
    Een leven zo kaal als een witte biljartbal... geen pretje, ik kan ervan meespreken.
    koyaanisqatsi: TIP: proberen je perspectief een draai te geven.
  • greta
    "..overgeschakeld op wat oudere dames, .."

    verder geen commentaar
    koyaanisqatsi: a small step for mankind... :-p
  • andremoortgat
    Glas en leven vullen
    Een opdracht zo te zien...
    Mooi in beeld gebracht
    koyaanisqatsi: ;-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 5 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .