writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Producten van de Westerse Beschaving DEEL2 (1)

door koyaanisqatsi

DEEL 2
HET MIDDEN

CHAPITER 1
DE POSTBODE

Zes maanden zat de postbode ondertussen aan het front en nog steeds had hij geen kogel afgevuurd. Echt verwonderlijk was dit niet aangezien hij deel uitmaakte van een peloton fourageurs verantwoordelijk voor de aanvoer van maaltijden voor artillerie die zich op ruime afstand van de frontlinies bevond.
Het enige oorlogsgeweld waar de postbode en zijn kompanen mee geconfronteerd werden bestond uit reeksen oorverdovende knallen, seconden later gevolgd door doffe inslagen -en dan nog alleen wanneer zij zich toevallig net op het ogenblik dat de Generale Staf tot een artilleriebombardement had besloten in de buurt van één van de talrijke batterijen ophielden. Voor de rest bestond het krijgsgewoel voor hen uit, eufemistisch uitgedrukt, weinig meer dan wachten tot het weer tijd was om maaltijden te gaan rond dragen.
Ook op andere vlakken viel er voor de postbode weinig eer te halen. In tegenstelling tot wat hij had verwacht gooiden de vrouw zich niet voor mannen in uniform te grabbel. Ze leken eerder een afkeer van militairen te hebben of vertoonde een soort door angst vergezeld medelijden dat men eerder voor een leproos zou verwachten.
Wanneer ze naar vrouwelijk gezelschap hunkerden zat er voor de soldaten dan ook weinig anders op dan een straatmadelief aan te spreken of zich naar een bordeel te begeven. De postbode daarentegen, vrekkig als hij was, deed geen van beide. Als de nood het hoogst was trok hij zich terug in de latrines waar hij enkele goed bewaarde naaktfoto's van rondborstige schonen bovenhaalde en mokkend zichzelf bevredigde.
Vrienden had de postbode in feite niet. De lotgenoten van zijn peloton hoefde niet op zijn sympathie te rekenen. Zonder uitzondering waren ze maar wat blij met hun postje terwijl de gedachte alleen al op zekere dag door het noodlot naar het front te worden gestuurd hen deed huiveren. Een bende schaamteloze lanterfanters vond hij ze, terwijl zij hem een halve gare noemden.
De enige persoon waar hij het min of meer goed mee konden vinden was hun compagniecommandant die net als hij een hekel had aan lijntrekkers. Maar dromen van het front deed deze veteraan niet meer. Hij had zijn bijdrage aan vorige oorlogen geleverd en vond dat het nu aan anderen was op hun kop te riskeren.
Op de laatste dag van zijn zesde maand aan het front knapte er echter iets bij de postbode. Hij zat een biertje te drinken in een oude kroeg nabij de barakken toen één van zijn strijdmakkers haastig en zonder enige toestemming af te wachten aan zijn tafel bijschoof.
'Zie je die gasten daar in de hoek, met hun zwarte baretten?' begon deze fluisteren. 'Dat zijn verkenners. Ze zeggen: als je daar tussen belandt heb je slechts één kans op de tien om een oorlog te overleven. Kanonnenvoer bij uitstek dus, die kerels.'
De postbode had eerder geen aandacht besteed aan het groepje van vijf maar nu was zijn interesse gewekt. Hij wilde meteen opstaan, op de mannen toestappen en hen uitvragen over de gang van zaken op plaatsten waar het er echt toe deed maar hun gezichten vertelden hem dat hij dat maar beter bleef zitten. Stuk voor stuk waren het nog jonge kerels maar de trekken in hun gelaat waren die van oude mannen die te veel hadden gezien in het leven. Bovendien brandde er een ingehouden woede in hun ogen die bij het minste kon exploderen, waardoor ze niet langer op vijf protagonisten uit een in spanning gedrenkte toneelscène zonder dialoog zouden lijken maar de gedaanten aannemen van bloeddorstige moordmachines.
'Zullen we hen gaan vragen wat er allemaal te beleven wat, daarginds?' vroeg de postbode zijn kompaan met het enthousiasme van een operettesoldaat, maar toen hij aanstalten maakte om recht te staan pakte de postbode hem ongemeen stevig bij de arm.
'Nee, niet doen,' mompelde hij.
Zijn strijdmakker fronste de wenkbrauwen, rukte zich los en snauwde: 'Wat scheelt jou zo ineens? Jij bent toch diegene die naar het front wil. Wel dan… Waarom denk je dat ik je op die mannen hun aanwezigheid kwam wijzen? Mij interesseert het geen bal wat ze uitrichten. Hoe verder ze uit mijn buurt moeten opereren, hoe liever.'
De postbode staarde slechts naar de verkenners terwijl het besef hem overspoelde dat ze de hel hadden gezien.
'Oh, ik begrijp het al, je bent verlegen,' begon zijn kompaan kinderachtig te lachen. 'Wel, geen nood, ik zal ze wel even halen voor je.'
Ditmaal was er geen houden meer aan. Met een pas die enige strijdvaardigheid moest uitstralen maar slechts aanstellerigheid benadrukte stapte de strijdmakker naar de vijf verkenners die hun blikken, van zodra ze hem in het vizier kregen, als de loop van één geweer op hem gericht hielden. Nog voor zijn kompaan zijn eerste woorden had gesproken dronk de postbode zijn glas leeg en nog voor hij zijn eerste zin had afgemaakt, was hij de kroeg al uitgelopen. Wat er nadien gebeurde waardoor zijn strijdmakker twee tanden kwijt raakte en op drie plaatsen in zijn bovenlip gehecht moest worden, zou de postbode nooit te weten komen. Hij zou immers het verdere verloop van de oorlog geen woord meer met hem wisselen.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    schitterend hoe je het schrijft beste man
    koyaanisqatsi: auteur buigt :-)
  • doolhoofd
    http://blackcommentator.com/218/218_images/218_cartoon_war_as_chess_large.jpg
    koyaanisqatsi: :-)
  • greta
    Goed op dreef hier. Arme postbode, hevig verlangen naar wat actie. En de kompaan vangt de klappen op.
    Geweldige zin:" Met een pas die enige strijdvaardigheid moest uitstralen maar slechts aanstellerigheid benadrukte .. "
    Ik wil een boekenplank vol van dit.

    koyaanisqatsi: :-)
  • andremoortgat
    Wij volgen
    Knap
    koyaanisqatsi: bedankt andre
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 5 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 5 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .