writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Ritter (1)

door koyaanisqatsi

1.
Ritter staarde door het raam en kreeg het gevoel dat zich iets solide in de lucht vormde. Wat dat precies moest zijn kon hij niet onder woorden brengen, want daarvoor was het gevoel te vaag, te onberekenbaar ook, alsof het net zo goed om een dreigende onweerswolk, een enorme metalen koepel, of een gigantisch rotsblok kon gaan.
En daar onder lag te stad, in zijn domme onwetendheid te wachten op de voltooiing van deze vorming, die nog volop bezig was zijn plannen te beramen. Sommigen omschreven de stad als een opeenhoping van asfalt, metaal en beton, hier en daar besprenkeld met wat groen dat de schijn moest ophouden dat de mens zijn voeling met de natuur nog niet helemaal verloren had, maar voor Ritter was het een aaneenschakeling van moerassen, verraderlijke hinderlagen die constant mensen in de val lokten om ze in gedaanten van slachtoffers, daders of beide te gieten.
Met de jaren was het hem duidelijk geworden dat onschuld een uiterst fragiel voorwerp was dat ieder mens vroeg of laat kwijtspeelde; zoals iedere vaas, kruik of glas vroeg of laat aan scherven ging. Niemand ontsnapte aan de perverse achtervolging van het leven, dat zich behalve met het aanleggen van obstakels vooral gretig inliet met het rondstrooien van verleidingen waaraan onvermijdelijk moest worden toegegeven, aangezien de gevolgen van ze blijvend te weerstaan al helemaal niet te overzien waren. Wat dat laatste betrof dacht hij
nog vaak aan de ultraorthodoxe jood die zich had verhangen omdat hij niet langer was opgewassen tegen de strijd tussen zijn seksuele geaardheid en zijn extreem puriteinse levenswijze. De reden dat precies deze zaak hem zo sterk was bijgebleven zat in feit dat de man er niet beter op had gevonden dan zijn wanhoopsdaad uit te voeren onder een boom vlakbij de speelplaats van een peutertuin. Zijn aan een kabel bungelende lijk werd tijdens de speeltijd ontdekt door een kleuterjuf die gealarmeerd werd door de bizarre stilte die zich van de anders zo luidruchtige speelplaats had meester gemaakt. Ze trof de kinderen aan bij de houten palissade die de school van de straat scheidde, verpopt tot wassen beelden, hun even weerloze, geschokte als onbegrijpende blikken aangezogen door het gruwelijke, dooraderde hoofd van de man, die als een duivel zijn opgezwollen, blauwe tong naar de wereld uitstak. Het eerste dat Ritter opviel toen hij ter plaatse kwam waren de schoenen van de man die hij tijdens zijn doodstrijd had uitgetrapt, blijkbaar met zo'n kracht dat ze een paar meter verderop aan de rand van een rododendronhaag waren terechtgekomen. Hij herinnerde zich ook nog dat zijn toenmalige partner, Sauer, sarcastisch: 'Mooie witte kousen,' had gemompeld, gevolgd door een denigrerende opmerking over joden in het algemeen. Moskowitz heette de man, van wie Ritter, nochtans erg goed in het onthouden van namen, vreemd genoeg de voornaam vergeten was.

 

feedback van andere lezers

  • ivo
    schitterend hoe je het beschrijft .. knap
    koyaanisqatsi: we gaan eens iets helemaal anders proberen. alhoewel... :-)
    bedankt Ivo.
  • lin
    Jeetje, dat pakt wel. Ben benieuwd, gr Lin
    koyaanisqatsi: ;-)
  • GoNo2
    Ik ben volgzaam!
    koyaanisqatsi: da's braaf... :-)
  • greta
    Zozo.
    x
    koyaanisqatsi: iets anders..;
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 8

Uitstekend: 4 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .