writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Ritter (25)

door koyaanisqatsi

25.
De avondschemering was net ingetreden toen Ritter en Jutta de villa verlieten, moe en gefrustreerd omdat hun zoektocht niets had opgeleverd.
Ilona en Edwin Aznar waren nauwelijks een half uur nadat Carla hen had gewekt met onbekende bestemming vertrokken. Even tevoren had Ilona Ritter er fluisterend vanop de hoogte gebracht dat ze haar broer van het telefoongesprek van hun moeder had verteld. Waarschijnlijk lag daarin de verklaring dat Edwin Aznar zich geen enkele vraag stelde bij de onverwachte huiszoeking.
'Ik heb nog nooit zo'n huiszoeking meegemaakt,' zuchtte Ritter terwijl hij de voordeur achter zich dichttrok. 'Die mensen LEVEN hier niet.'
'Aznar is constant op zakenreis, de kinderen studeren in het buitenland en komen nauwelijks naar huis,' zei Jutta.
'Maar dan nog,' gromde Ritter, 'je kan jezelf net zo goed wijsmaken dat hier spoken wonen. Wat een gekkenhuis. Zeg eens, Jutta, hoe zou jij het hier omschrijven?'
Jutta moest even nadenken. Ze begon met haar autosleutels te spelen, blies door haar neus en antwoordde: 'Steriel.'
'Correcte omschrijving,' reageerde Ritter met wat vertraging.
'Zullen we ergens wat gaan eten?' stelde Jutta voor.
'Wil je niet liever naar huis?'
Jutta keek strak voor zich uit en zei: 'Ik zou niet weten waarom. Daar is niks meer.'
'Wat?'
'Mijn man is weg. We gaan scheiden. Hij was het beu met iemand te leven waarvan hij nooit wist waar ze het uithing of hoe laat ze thuis zo komenů'
'Dat wist hij toch op voorhand?' vroeg Ritter, terwijl hij zich in zijn binnenste boos maakte.
'Hij had het zich anders voorgesteld,' zuchtte Jutta.
'Ben je zeker dat er niets anders speelt?'
'Dat er een ander is, bedoel je?' Ritter voelde zijn gezicht warm worden, alsof hij er op betrapt was op een verdoken manier over zichzelf te hebben gepraat. 'Hij beweert van niet. Maar wat maakt het ook uit.'
'De Noorman?'
'Wat?'
'Zullen we wat gaan eten in De Noorman?'
'Lijkt me een goed idee,' zei Jutta met een glimlach die niet op de hare leek.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    Ach die twee verloren zielen. Dat etentje moest gewoon gebeuren. Hoop dat ze een goede fles erbij opentrekken.
    koyaanisqatsi: zeker weten, HIK
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 4

Uitstekend: 2 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 2 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .