writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Koyaanisqatsi's Hallucinogene Rondreis (7 Het Perzische Tapijt)

door koyaanisqatsi

7. HET PERZICHE TAPIJT
Fabien Barthez stond op het punt om aan zijn opgewarmde diepvriesmaaltijd te beginnen toen de telefoon ging. Zijn eerste gedachte was hem te laten rinkelen maar aangezien men nooit zeker was of de reden van de oproep ernstig was, besloot hij om toch maar op te nemen.
'Pa Fabien?'
'Violetta.' Terwijl hij overmand werd door spijt slikte Barthez een diepe zucht in.
'Boris, je zoon, is waanzinnig geworden!'
'Dat was hij al, toen hij besloot een vent met borsten te trouwen,' bromde Barthez.
'Dat ben ik niet!'
'Een vrouw met een fluit dan!'
'Ik ben van het derde geslacht, en ik ben goed voor jouw zoon!'
'Blijkbaar toch niet goed genoeg om hem tegen de waanzin te beschermen.' Barthez wierp een blik op zijn maaltijd, die stond koud te worden, en overwoog heel even om zijn "schoondochter" te vragen een half uur later terug te bellen. 'Wat scheelt er?'
'Hij beweegt niet meer.'
'Daar is hij nooit sterk in geweest,' zuchtte Barthez. 'Het verbaast me zelfs dat hij met zijn totaal gebrek aan lichaamsbeweging niet zo vet is als een varken.'
'Hij kan het ook niet helpen een zittend beroep uit te oefenen.'
Barthez reageerde niet. Hij had geen zin in een discussie over de heilzame invloed van lichaamsbeweging buiten de werkuren.
'Pa Fabien, ben je daar nog?'
'Waar zou ik naar toe gaan? Mijn eten wacht op me, op tafel.'
'U moet naar hier komen om Boris tot een beter inzicht te brengen. Dit loopt fout. Hij is vandaag niet gaan werken, zonder de baas te verwittigen.'
'Wat scheelt er dan met hem?' vroeg Barthez geďrriteerd. 'Is hij verlamd?'
'Hij heeft gisteren een handgeknoopte Perzische tapijt gekocht en daar zit hij nu in kleermakerszit op te wachten tot ze gaat vliegen. Hij wil er mee naar Isfahan, zegt hij, wat dat ook moge betekenen. Heb jij enig idee?'
'Hoe zou ik dat moeten weten? Ik ben maar een simpele, gepensioneerde portier.'
'Ik weet het ook niet meer, Pa Fabien,' begon Violetta te snikken.
"Houdt het dan nooit op met die excentrieke kwast?" vroeg Barthez zich af. Hij keek op zijn horloge en zag dat het vijf over zes was. Het zag er naar uit dat hij zich vanavond niet zou kunnen verkneukelen aan driftige kaboutertaferelen.
'Laat me eerst mijn avondeten verorberen,' besloot hij uiteindelijk, 'en dan kom ik af.'
'Oké, Pa Fabien, bedankt. Heel erg bedankt.'
'Ja, dat weet ik,' mompelde Barthez waarna hij de telefoon inlegde.

 

feedback van andere lezers

  • greta
    'Hij beweegt niet meer.'
    'Daar is hij nooit sterk in geweest,' zuchtte Barthez.
    Geweldig!

    Wat een schrijffantasie heb je; een manwijf met haar echtgenoot die 'ready for take off' op een tapijtje zit.
    koyaanisqatsi: tja, de pilletjes blijven werken, dus... :-)
  • danvoieanne
    Met heel veel fantasie geschreven, dat is altijd knap
    vriendelijke groet
    koyaanisqatsi: bedankt voor de volharding :-)
  • lin
    Ben weer bij aan het lezen!
    koyaanisqatsi: :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 7

Uitstekend: 3 stem(men), 75%
Goed: 1 stem(men), 25%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .