writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 8

door Koyaanisqatsi

Gangster Bob zat in de enige armstoel die de kamer rijk was. Als naar gewoonte was hij gekleed in een lichtgrijs, zijden maatpak. In zijn linkerhand hield hij een sigaret, met zijn rechter draaide hij een zuinig gevuld whiskyglas, dat op een tafeltje rechts van hem stond, in het rond. De scharlakenrode gordijnen waren dichtgetrokken, de enige lichtbron in het bedompte vertrek was de staande lamp die zich in de hoek achter de armstoel bevond.
Je kon er niet omheen: Gangster Bob was een knappe vent. Een jaar of dertig, met een symmetrisch smoelwerk, een klein kuiltje in zijn kin, hoge jukbeenderen, een licht getaande huid , indringende helderblauwe ogen, een fijn snorretje tegen de rand van zijn bovenlip en zwarte, strak naar achteren gekamde haren. In combinatie met zijn aangeboren slechtheid oefende hij daarmee een ontzagwekkende aantrekkingskracht uit op heel wat vrouwen.
'Ha, Stoelen, daar ben je dan,' zei hij, met zijn typische boevengrijns.
Ik had er een hekel aan bij mijn idiote achternaam genoemd te worden maar vanzelfsprekend liet ik daar van niets blijken.
'Bob, alles goed?' vroeg ik, zo onverstoord mogelijk.
''t Is maar hoe je het bekijkt,' siste hij tussen zijn tanden. 'Kijk daar eens, op bed.'
Ik deed wat hij vroeg. Op bed lag een blote, zwaarlijvige vrouw op haar buik zachtjes te snurken. Haar huid was bleek als krijt, haar licht krullende haarlokken leken wel van goud. Tussen haar volle billen zat een puzzelboek geklemd.
'Pak dat boek eens,' commandeerde Gangster Bob.
Opnieuw reageerde ik als een gehoorzaam kind. Ik plukte het boek zo omzichtig mogelijk van tussen de malse vleesmassa en hield het, een beetje onnozel moet ik toegeven, als een geschenk voor me uit.
'Sla eens open op bladzijde veertig,' zuchtte Gangster Bob, waarna hij van de whisky nipte.
Ik bladerde naar bladzijde veertig, waar ik op een keurig ingevulde sudoku stuitte.
'Daar kan ik een prijs mee winnen,' zei Gangster Bob.
Hij had gelijk. Boven de sudoku stond in vette letters "WIN VIJFHONDERD EURO door onderstaande correct ingevuld naar ons magazine te sturen" gedrukt.
'Ik zie het,' antwoordde ik dan ook.
'Hmmm. Alleen, ik heb geen bal vertrouwen in die klootzakken van de post. Die spelen meer kwijt dan ze op het juiste adres afleveren. Dus opsturen is geen optie, wat mij betreft. En ik wil dolgraag winnen. En weet je waarom, Stoelen?' Ik schudde schaapachtig het hoofd. 'Omdat ik godverdomme ook eens een keer wat poen op een eerlijke manier wil verdienen! '
Een nobele gedachte, dacht ik, maar daar liet ik het ook bij. In plaats daarvan vroeg ik: 'Je wilt waarschijnlijk dat ik de sudoku ga afgeven?'
Gangster Bob stak een wijsvinger naar me uit.
'Da's nu precies wat ik aan jou weet te waarderen, Stoelen. Niet alleen ben jij een doodeerlijke kerel - dat vind ik nu niet bepaald een verdienste - maar jij denkt tenminste vooruit. De idioten die zich mijn loopjongens mogen noemen, beschouwen morgen al als een verre, onbekende toekomst. Nu, dat neemt natuurlijk niet weg dat ze in staat zouden moeten zijn om die sudoku te gaan afleveren, maar door omstandigheden zijn ze allebei buiten strijd. De ene zit met de schijterij en de andere heeft gisteren een wijsheidstand laten trekken, en zit nu opgescheept met een rechterwang met de omvang van een watermeloen.
'Waarschijnlijk pijnlijk ook?'
'Wat? De schijterij?'
'Nee, dat laatste; de wijsheidstand…'
'Pfuh. Volgens zijn vriendin ligt hij sinds hij terug is van de kliniek te grienen als een wijf. En zo stuur ik die sukkel niet de straat op. Ik heb verdomme een reputatie hoog te houden.'
Ik blies door mijn neus. Een sudoku naar het kantoor van het puzzelmagazine brengen was op zich geen zware opdracht. Toevallig wist ik waar dat kantoor gevestigd was, en het was een fluitje van een cent om daar te geraken. Alleen, gezien het tijdstip zou ik er niet meer in slagen daar te arriveren voor het gesloten was, hetgeen betekende dat ik tot de volgende dag zat opgescheept met een sudoku die ik maar beter niet kon verliezen.
'Zal ik voor alle zekerheid een afgiftebewijs vragen?' stelde ik voor, om mijn status van vooruitziende eer aan te doen.
'Briljant idee, Stoelen,' knipoogde Gangster Bob. En daarop gaf hij met een wuivend gebaar te kennen dat ik kon beschikken.









 

feedback van andere lezers

  • catharina
    Hmm, ik ben nu zowaar dankbaar dat ik niet omringd ben door knappe dertigers! Bon, ik ga op zoek naar' uw vermiste delen ' en een begin...
    Koyaanisqatsi: ;-)
  • greta
    Wij hebben hier een tijdschriften-standaard om onze puzzelboekjes op te bergen.
    Koyaanisqatsi: leek me een mooi beeld voor een stilleven...
  • doolhoofd
    Ik volg.
    Koyaanisqatsi: ik ook (nog steeds)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 2 stem(men), 50%
Goed: 2 stem(men), 50%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 4 stem(men)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .