writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 18

door Koyaanisqatsi

De meisjes trokken me mee, eerst een traphal in, waar twee Chinees ogende ouderlingen ingebeeld stonden te tafeltennissen, en vervolgens in een donker appartement waar een stuk of wat mannen en vrouwen op matrassen aan een opiumpijp lagen te lurken.
'Is dat hier een opiumtent?' vroeg ik onnodig, maar ook verbolgen want het was al erg genoeg dat ik me met Gangster Bob moest inlaten.
'Een rookvrije ruime kun je het alvast niet noemen,' grijnsde het tweede meisje.
'Neemt u, gangster zijnde, daar aanstoot aan?' vroeg het eerste meisje verbaasd.
'Ik ben helemaal geen gangster, ik ben een si…'
'Geen enkele zichzelf respecterende gangster noemt zich een gangster. U noemt zich een zakenman, natuurlijk,' onderbrak het tweede meisje. Ze pakte me bij de hand en leidde me, voorzichtig langs de matrassen slalommend, verder het appartement in tot we in een kleine keuken belandden.
Het eerste meisje schoof me een laag, driepotig krukje toe.
'Gaat u hier maar even zitten. Wij gaan ons omkleden en sturen ondertussen iemand om uw knie te verzorgen.'
Ik knikte, zette me gehoorzaam neer en begon de tijd te doden door in het rond te kijken. Het keukentje was een keukentje als een ander. Niets wees erop dat een paar vertrekken verder een stel mannen en vrouwen opium lag te schuiven. Op het aanrecht stond wat kookgerief, op een tafeltje lag wat fruit in een diep bord, er was een kleine ijskast, een voorraadkast en een fornuis. Aan de muur hing een afscheurkalender en een prikbord waarop een pamflet was bevestigd dat de komst van een circus aankondigde. Circus Cristiano Molteni. Ik had er nog nooit van gehoord en afgaande op de afbeelding ervan op het pamflet leek het maar een oubollige bedoening.
'Waar is die arme sukkelaar wiens knie is verbrijzeld?'
Een man die als twee druppels water op de oude Albert Einstein leek, kwam de keuken binnengestapt. Hij droeg een kraaknette doktersjas en hield een houten verbandkistje -witgelakt en voorzien van een rood kruis - in zijn rechterhand.
'Euh, ik denk dat de meisjes enigszins overdreven hebben,' stamelde ik, terwijl ik naar mijn linkerknie wees. ''t Is hoogstens een schaafwond die gaan bloeden is.'
De man klakte luid met zijn tong en zei: 'Gelieve de diagnose aan een specialist over te laten, mijn waarde. Want een eerste oogopslag leert mij al dat het veel erger met uw knie is gesteld dan u verhoopt. Sta eens even recht en stroop uw broek af.'
Ik aarzelde geen seconde om de man zijn bevel op te volgen, alleen al om hem meteen onder de neus te wrijven dat hij lachwekkend overdreef. Toen mijn broek op mijn enkels lag gebaarde hij dat ik weer kon gaan zitten, waarop hij op me toe stapte, neerhurkte en zijn verbandkistje op de grond liet ploffen.
'Hmm.. Spijs. Daar valt niks meer aan te doen,' luidde zijn conclusie na een korte studie van mijn knie.
'Spijs?' herhaalde ik vol ongeloof. Ik kon alleen maar vaststellen dat er, precies zoals ik had gedacht, een open schaafwond te zien was.
De man knikte en krabde in zijn dikke, bijna witte snor.
'U kan kiezen: doodbloeden of een amputatie.'
Ik wist niet wat ik hoorde. Heel even dacht ik met een clown van Circus Cristiano Molteni te maken te hebben, maar toen ik de man recht in de ogen keek zag ik niets dan bittere ernst.
'Geen van beide,' gromde ik. Ik sprong weer recht en trok in één beweging ook mijn broek op. 'Ik heb er geen idee van wie jij bent, maar weinig meer dan een kwakzalver kan het niet zijn.'
'Als u er zo over denk, heb ik hier niets meer te zoeken,' zuchtte de man daarop. En hij pakte zijn verbandkistje weer op, stond recht en liep, zwijgend maar duidelijk beledigd, de keuken uit.

 

feedback van andere lezers

  • doolhoofd
    Sorry, ik zat een paar dagen letterlijk ergens anders.
    Koyaanisqatsi: kan geboren en het is u vergeven :-)
  • GoNo2
    Ik trok eens in één beweging mijn broek op, heb toen een halve dag met een wc-pot in m'n broek rondgelopen. Gaf me een zwaar gevoel!
    Koyaanisqatsi: haast en spoed zijn zelden goed...
  • greta
    Maf, volkomen zot ... maar goed ik volg je nog :)

    Koyaanisqatsi: zolang het geen pijn doen, gaan we (een stapje?) verder
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .