writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 25

door Koyaanisqatsi

De vijf leden van het volkstribunaaltje keken mekaar vragend en met opgetrokken wenkbrauwen en pruillippen aan. Zelf hield ik het op het uitwisselen van een verbaasde blik met de dame, die als enige in de kamer niets merkwaardigs leek te vinden aan de naam Belhamels De Vogelaar.
De eerste vrouw schraapte haar keel, stelde zich voor als de griffierster van dienst en vroeg: 'Belhamels is uw voornaam, naar ik veronderstel?'
Het kwastje liet zijn hoofd nog maar eens zakken en stamelde: 'Nee, dat is De Vogelaar, mevrouw.'
'Als u het zegt,' zuchtte de vrouw. Ze haalde vanuit het niets een klein notitieboekje en een balpen tevoorschijn en zei, terwijl ze begon te schrijven: 'Dan openen we nu de zaak De Vogelaar Belhamels versus Eddy Stoelen.'
De eerste man presenteerde zich nu als de Voorzitter van het Hof en vroeg wie er van start wilde gaan.
'Ik!' stak ik meteen mijn vinger op, want ik besefte maar al te goed dat ik die kale gluiperd een stap voor moest blijven.
'Waarom?' protesteerde hij al meteen.
'Omdat ik de benadeelde partij ben, verdomme!' snoerde ik hem de mond.
'Meneer Stoelen,' zei de Voorzitter, 'het is niet omdat wij geen officieel statuut hebben, dat u zich hier minder respectvol dient te gedragen dan in een erkend gerechtshof. Meer nog: slecht gedrag speelt in uw nadeel, zelfs wanneer u het recht volledig aan uw zijde hebt.'
Ik stak mijn handen in mijn zij en gromde: 'Met alle respect, Edelachtbare, maar dat laatste slaat nergens op. Als dat uw standpunt is, zou een boertig iemand al op voorhand benadeeld zijn tegen een welbespraakte crimineel.'
'Zo gaat het er nu eenmaal aan toe in het leven,' zei de tweede vrouw.
Het rare kwastje begon te giechelen en keek me aan met een triomfantelijke, venijnige grijns, alsof de buit voor hem al binnen was.
'Hoor eens,' richtte ik me tot de voltallige rechtbank, 'de enige reden dat ik hier sta, is omdat ik uit respect voor mevrouw Margriet Thatcher op haar diplomatische voorstel ben ingegaan. Zonder haar toedoen had ik die kleine kale klootzak zijn strot al lang dichtgeknepen, tot hij me zou teruggeven wat hij als een vulgaire dief in de nacht van me gestolen heeft; namelijk het draagtasje dat hij nu al de hele tijd tegen zijn knoken aangedrukt houdt alsof het zijn ademhaling regelt.'
Het kwastje begon te huilen.
'Hij liegt, meneer de Voorzitter. Het was nog volop dag toen ik dit draagtasje ontvreemde.'
Ik draaide me stomverbaasd naar hem toe.
'Ha! Maar nu geef je wel toe dat je het draagtasje van me gestolen hebt?!'
'Oh, maar meneer Belhamels toch,' kwam Margriet Thatcher tussenbeide, 'daarnet, in de lift, op de benedenverdieping, beweerde u dat meneer Stoelen loog toen hij u ervan beschuldigde zijn draagtasje te hebben gestolen. U was niet eerlijk.'
'Natuurlijk was ik niet eerlijk,' piepte het kwastje, 'ik ben nu eenmaal een oneerlijk iemand, zoals alle dieven. Maar zonet loog meneer Stoelen wel, toen hij beweerde dat ik als een dief in de nacht mijn slag heb geslagen.'
Ik blies zwaar door mijn neus en richtte me weer tot de rechtbank.
'Edelachtbaren, u bent natuurlijk verstandig genoeg om te begrijpen dat ik die uitdrukking niet letterlijk bedoelde.'
'Hmmm,' reageerde de Voorzitter, 'een dief in de nacht is een dief in de nacht, en een dief overdag is een dief overdag. Meneer Belhamels bekent weliswaar een diefstal te hebben gepleegd, maar overdag. En u kan nu wel bij hoog en bij laag beweren dat uw beschuldiging niet letterlijk bedoeld was, niets bewijst dat dat uw aanvankelijke bedoeling was. Het volkstribunaaltje alhier kan daaruit alleen maar besluiten onbevoegd te zijn een uitspraak te doen, al raden wij de heer Belhamels wel aan, al was het maar om de lieve vrede te bewaren, het gestolen goed terug te geven.'
'Hier, ik wil het al niet meer!' sneerde het kwastje met een stem zo schel dat ze mijn trommelvliezen bijna aan flarden sneed. Hij duwde het draagtasje in mijn handen en stapte, wegwerpgebaren makend, de kamer uit.
'Dat is het nadeel van een niet erkend volkstribunaaltje:' fluisterde de vrouw me in, 'de partijen die aan het kortste eind trekken hebben de vervelende gewoonte boos weg te lopen.'
Weer raakten haar lippen mijn oorschelp aan en weer voelde ik een schok door me heen sidderen. Maar het kon me allemaal niks schelen, want ik had eindelijk en godzijdank dat vervloekte draagtasje terug.

 

feedback van andere lezers

  • GoNo2
    Een meester hoeft geen fb hé?
    Koyaanisqatsi: waar is die meester??
  • greta
    Totaal bizarre ontwikkelingen. Maar goed, het tasje is weer in z'n bezit.
    Nog meer hoofdstukken te verwachten K.? Ik ga er onderhand eng van dromen.

    Koyaanisqatsi: we gaan nog even verder, ja
  • doolhoofd
    Yes!!
    Raak neergepend.
    Koyaanisqatsi: thnks amigo
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .