writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Titel Gezocht 28

door Koyaanisqatsi

'Zeg, het lijkt hier vandaag wel de zoete inval.'
Een lange kerel met een veel te kleine valse baard rond zijn kin kwam op me toegestapt. In zijn kielzog volgden twee vrouwen, de ene bejaard, de andere van middelbare leeftijd, allebei in een groen kleedje gestoken en met een bijhorende rode puntmuts op het hoofd.
'Maar in tegenstelling tot de voorgaande is deze geen echte kabouter, Jozef,' zei de bejaarde vrouw nors.
'Nee, deze is waardeloos,' liet de andere vrouw zich ontgoocheld ontvallen.
Natuurlijk dacht ik meteen aan de kleine kwast. Die was hier zo te horen met open armen ontvangen. Ik klauterde met enige moeite van de matras, veegde echt en ingebeeld stof en vuil van mijn kleren en vroeg: 'Hebben jullie hier een kleine kale snuiter met een lange puntneus zien passeren?'
'Die hebben we zeker,' zei de man. 'Is hij een vriend van u?'
'Niet bepaald. Hij heeft iets van me gestolen.'
'Dat kan ik niet geloven,' zei de bejaarde vrouw. 'Kabouters doen zo iets niet.'
'Die vent is geen kabouter, maar een kleine achterbakse schoft met lange vingers!'
'Geloof geen woord van wat deze man zegt, Jozef,' zei de bejaarde vrouw. 'Je kan al aan de blik waarop hij ons trakteert zien dat hij een kabouterhater is.'
Ik keek langs het drietal heen. Sinds het einde van mijn kindertijd lieten kabouters me volkomen onverschillig. Waar mijn verstand evenwel niet bij kon, was dat er hier, in deze tochtige grot, een bende volwassen mensen zich in kabouterkleren had gehesen en in kleine groepjes kinderlijke danspasjes stond uit te voeren. De muziek die hen daartoe aanzette kwam uit een kleine box en werd zo nu en dan onderbroken door een hoog stemmetje dat: 'Kabouters, wisselen van vriendjes!' piepte, alsof het zich tegen kleuters richtte.
'Waar is die kerel heen?' vroeg ik, de woorden van de bejaarde vrouw negerend.
'Dat we gaan niet vertellen,' antwoordde de bejaarde vrouw.
'Jullie zien er dus geen graten in om een dief een hand boven het hoofd te houden?'
'Misschien kunnen we het toch maar beter zeggen, Roza,' zuchtte de man.
'Ja,' viel de vrouw van middelbare leeftijd hem bij.
De bejaarde vrouw keek de twee verbolgen aan, drukte haar handen in haar zij, perste de lippen op mekaar en liep stampvoetend en hoofdschuddend weg.
'De kabouter heeft onze voorzitter gebeten,' zei de vrouw van middelbare leeftijd.
'In zijn rechter wijs- en middenvinger.'
'Verbaast me niks,' zei ik, 'die vent is een stuk venijn.'
'Waarschijnlijk lag het ook wel een beetje aan ons. We waren nogal enthousiast, ziet u.' Er verscheen een donkere blos op de vrouw haar wangen en ze aarzelde even om verder te gaan. 'We wilden hem namelijk onmiddellijk tot kabouterkoning kronen. '
'Maar dat wilde hij niet,' nam de man het over. 'Hij was gehaast, zei hij. En bovendien beweerde hij geen kabouter te zijn.'
'Ja, hij leek zelfs een beetje beledigd omdat we hem zo noemden. En, eerlijk gezegd, maar laat dat tussen ons blijven, vond ik hem een beetje een viezerik.'
'Een viezerik?'
De man knikte.
'Hij liet een paar stinkende scheten.'
'Dat komt door de stress, beweert hij,' zei ik.
'Best mogelijk,' zei de vrouw, 'maar dan kan men zich nog altijd proberen in te houden. Het leek wel alsof hij opzettelijk meer druk zette.'
'Het klonk in ieder geval luid genoeg om in de grot te weergalmen.'
Ik slaakte een zoveelste diepe zucht.
'Hij is er dus vandoor?'
De man en de vrouw knikten en wezen in de richting van een doorgang waar achter in de grot, in de verte, een lichte vlek was te zien.
'Da's de uitgang,' zei de man.
'Duidelijk,' zei ik, terwijl ik aanstalten maakte om mijn jacht verder te zetten.
De vrouw pakte me echter bij de arm.
'Hebt u geen zin om lid te worden van onze vereniging? Wij zijn de op één na grootste kabouterclub van het land en de op twaalf na grootste van de wereld. Een lidmaatschap van zo'n organisatie staat toch prestigieus op een palmares, niet?'
Het enige waar ik aan kon denken was dat er dus nog zo'n bendes malloten rondliepen. Maar ik besloot het fatsoenlijk te houden, bedankte beleefd voor het aanbod, rukte me zachtjes los en vertrok. Voor ik nog meer kostbare tijd verloor.

 

feedback van andere lezers

  • Greta
    Eerst door een gat, een lange buis, op een vieze matras en dan bij rare kabouters verzeild raken. Volgens mij ziet de hel er zo uit.

    Koyaanisqatsi: als het dat maar is, stop ik direct met me fatsoenlijk te gedragen!
  • doolhoofd
    Excursie naar Plopsaland.
    Koyaanisqatsi: plopperdeplop...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 3 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .